Z jaką datą rozwiązać umowę o pracę?

Z jaką datą rozwiązać umowę o pracę: Koniec dnia

Poprawne określenie, z jaką datą rozwiązać umowę o pracę, gwarantuje uniknięcie niepotrzebnych sporów z obecnym pracodawcą. Zrozumienie zasad sporządzania dokumentacji chroni interesy stron oraz ułatwia bezpieczne i ostateczne zakończenie dotychczasowej współpracy. Poznaj szczegóły poprawnego przygotowania dokumentów dla zachowania pełnego bezpieczeństwa.

Z jaką datą rozwiązać umowę o pracę w porozumieniu stron?

Wybór odpowiedniego momentu na zakończenie współpracy rodzi wiele pytań, zwłaszcza w kwestii formalnego zapisu. Stosunek pracy ulega rozwiązaniu z końcem dnia wskazanego w porozumieniu stron, niezależnie od zastosowanej gramatyki.

Wielu menedżerów i pracowników obawia się, czy konkretne sformułowanie nie wykluczy ostatniego dnia z okresu zatrudnienia. Spokojnie - kluczowa jest wskazana w treści porozumienia data, nie zaś gramatyczne niuanse.

Z dniem czy w dniu rozwiązania umowy - co mówi prawo?

Z perspektywy przepisów nie ma najmniejszego znaczenia, czy w dokumentach wpiszemy, że umowa ulega rozwiązaniu w dniu 30 marca 2025 roku, czy z dniem 30 marca 2025 roku. Oba te sformułowania mają tożsame znaczenie prawne, a dzień 30 marca 2025 roku będzie ostatni dzień pracy w porozumieniu stron.

Początkowo sam miałem z tym spory problem. Jako młody specjalista kadr spędziłem godziny na forach, analizując, czy zwrot z dniem czy w dniu rozwiązania umowy nie oznacza, że pracownik odchodzi dzień wcześniej. Przełożona z uśmiechem uświadomiła mi, że kodeks cywilny, który stosuje się posiłkowo w prawie pracy, jasno precyzuje tę kwestię. Termin oznaczony konkretną datą kalendarzową kończy się z upływem ostatniego dnia.

Pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia za cały ten dzień, a stosunek pracy trwa do godziny 24:00. Oznacza to, że błąd gramatyczny polegający na zamiennym stosowaniu tych zwrotów w żaden sposób nie unieważnia porozumienia. Nic złego się nie stanie.

Ostatni dzień pracy w porozumieniu stron a świadectwo pracy

Data, którą strony wspólnie wyznaczą jako moment zakończenia współpracy, musi być bezwzględnie tożsama z tą, która pojawi się na świadectwie pracy. Jeśli porozumienie wskazuje koniec zatrudnienia na 31 października, to dokładnie ta data rozwiązania umowy za porozumieniem stron musi widnieć w dokumentacji kadrowej jako dzień ustania stosunku pracy.

Czasami pojawia się pokusa, by sztucznie przesuwać terminy ze względu na weekendy. To błąd. Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron może nastąpić w dowolnym terminie ustalonym przez pracodawcę i pracownika. Dzień ten może przypadać zarówno na dzień pracy, jak i w święto, niedzielę, czy dzień wolny od pracy.

W mojej wieloletniej praktyce wielokrotnie podpisywałem porozumienia z datą niedzielną. Działo się tak na przykład wtedy, gdy pracownik od nowego miesiąca zaczynał kolejną posadę. Wszystko przebiegało bez zakłóceń, a systemy kadrowe bez problemu generowały dokumenty z datą weekendową.

Wpływ sformułowań na treść świadectwa pracy

Większość nowoczesnych systemów kadrowo-płacowych automatycznie zaciąga datę z elektronicznego porozumienia stron bezpośrednio do szablonu świadectwa pracy. Nie ma ryzyka, że drobna nieścisłość językowa w tekście ugody zmieni bieg wydarzeń. Urzędnicy i kontrolerzy weryfikują jedynie twarde daty kalendarzowe.

Jak bezpiecznie zapisać datę rozwiązania umowy o pracę?

Mimo że prawo chroni intencje stron, warto zadbać o maksymalną przejrzystość dokumentu, by uniknąć zbędnych tarć. Najprostsze rozwiązania okazują się najbardziej niezawodne w codziennej praktyce biznesowej.

Zamiast tworzyć kwieciste konstrukcje językowe, najlepiej zastosować bezpośredni zwrot: Strony zgodnie oświadczają, że rozwiązują umowę o pracę w dniu 30 marca 2025 roku, który to dzień będzie ostatnim dniem zatrudnienia. Taki zapis eliminuje pole do jakiejkolwiek nadinterpretacji.

Pamiętam sytuację, w której dział prawny dużej spółki upierał się przy skomplikowanych formułach z terminami rozwiązania. Wynik? Pracownik przestraszył się, że zostanie oszukany i odmówił podpisu. Straciliśmy dwa dni na wyjaśnienia. Od tamtej pory stosuję zasadę, która jasno określa, jak zapisać datę rozwiązania umowy o pracę na przyszłość.

Zapisy terminów w porozumieniu stron

Sformułowanie: W dniu (data)

• Bardzo wysoka - jednoznacznie wskazuje konkretny dzień kalendarzowy.

• Pracownik świadczy pracę i zachowuje prawo do wynagrodzenia za ten dzień.

• Minimalne - zapis jest intuicyjny dla obu stron.

Sformułowanie: Z dniem (data)

• Umiarkowana - bywa błędnie interpretowane przez pracowników jako wykluczenie tego dnia.

• Tożsamy z opcją pierwszą, dzień ten wciąż należy do okresu zatrudnienia.

• Niskie, ale może wymagać dodatkowych wyjaśnień słownych.

Zapis precyzyjny (Rekomendowany)

• Najwyższa - zawiera datę oraz wprost nazywa dany dzień ostatnim dniem zatrudnienia.

• Wskazany wprost, eliminuje wszelkie wątpliwości kadrowe.

• Brak - dokument nie pozostawia miejsca na interpretację.

Dylemat kadrowy w firmie logistycznej z Poznania

Tomasz, kierownik zespołu w wielkopolskiej firmie, przygotowywał porozumienie stron dla wieloletniego pracownika. Chciał, aby rozstanie przebiegło w idealnej atmosferze, ale utknął przy redagowaniu dokumentu. Obawiał się, czy formuła z dniem 31 marca nie pozbawi zatrudnionego pensji za ten dzień.

Wpisał początkowo zwrot, który wydał mu się bezpieczny, jednak pracownik po konsultacji ze znajomym zaczął podejrzewać, że pracodawca próbuje skrócić jego okres zatrudnienia o 24 godziny. Pojawiła się nieufność, a rozmowy utknęły w martwym punkcie na cały weekend.

Tomasz postanowił skonsultować sprawę ze starszą radczynią prawną. Ta wyjaśniła mu, że prawo nie różnicuje tych pojęć w kontekście daty końcowej, ale dla świętego spokoju warto dodać zdanie wyjaśniające.

Dopisano wprost, że wskazany dzień jest ostatnim dniem zatrudnienia. Pracownik podpisał dokument w ciągu 5 minut, rozstanie odbyło się z klasą, a świadectwo pracy zostało wystawione bez błędów.