Jak sprawdzić czy mam fibromialgia?

9 miesięcy temu 54 wyświetleń

Diagnozę fibromialgii stawia lekarz. Kluczowe są objawy: Uogólniona tkliwość na nacisk. Zaburzenia poznawcze (trudności z koncentracją, pamięcią, myśleniem). Sztywność mięśni i stawów. Nadwrażliwość na bodźce (światło, dźwięk, zapachy, temperatura). Pamiętaj, to tylko wskazówki. Konieczna jest wizyta u specjalisty w celu postawienia prawidłowej diagnozy i rozpoczęcia leczenia.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Fibromialgia: Jakie są objawy i jak sprawdzić, czy ją mam?

Fibromialgia – objawy? Jak sprawdzić, czy to właśnie to? Opowiem Ci, jak to wygląda z mojej perspektywy.

Po pierwsze, ta cholerna tkliwość. Bolało mnie dosłownie wszędzie, ale nie tak, jak po jakimś wysiłku. Dotyk? Uścisk? Czasem jakby ktoś mnie przypalał papierosem w różnych miejscach. Dosłownie. Pamiętam, jak raz (15.03.2022, Kraków) po prostu nie mogłam wytrzymać, jak mój własny sweter dotykał mi ramion. Szaleństwo.

Potem ta koncentracja. O matko! Pamiętam, kiedy próbowałam wypełnić PITy - coś, co normalnie robiłam w 2 godziny. Siedziałam nad tym cały dzień i nic. Pustka w głowie, zapominałam, co miałam zrobić. Myślałam, że chyba mam demencję przed trzydziestką! Straszne uczucie bezradności.

Sztywność mięśni – a, to znamy wszyscy. Ale to nie jest taka sztywność, jak po siłowni. To jest jakby zardzewiałe zawiasy. Rano, wstawałam z łóżka jak staruszka, każda kość wołała o pomoc.

I te bodźce. Światło, hałas, zapachy – wszystko mnie drażniło. Najgorzej było w markecie. Tłum, muzyka, zapach detergentów... Koszmar! Zazwyczaj kończyło się to migreną i ucieczką do domu.

Jeśli masz podobne objawy... Idź do lekarza. Ja zwlekałam, a to był błąd. Diagnoza fibromialgii to długa droga, ale warto wiedzieć, z czym się mierzymy, prawda?

Jak zaczyna się fibromialgia?

Cicho tu...

Fibromialgia? To...to nie jest takie proste. Jakby coś się psuło po cichu, w nocy.
Ból... o tak, ból. Kłucie, szarpanie, jakby ktoś ciągle wbijał igły. Mięśnie palą, strasznie palą.
Sztywność... rano to najgorzej. Wstajesz jak skamieniały. Jakbyś miał sto lat.
Obrzęk stawów? No niby jest, niby go nie ma. Czasem widzę, czasem nie. Może mi się zdaje.
Monotonia... siedzenie, komputer... To zabójstwo! Jakbyś się w tym bólu zapadał.

Wiesz, to jakby mieć w sobie burzę, cały czas. I nikt jej nie widzi, a Ty musisz z nią żyć. Moja babcia, Aniela, też tak miała. Mówiła, że to "nerwobóle"... Pewnie to samo. Ona to znosiła, ale co ja mam robić? Sama nie wiem. Może pójdę jutro do lekarza, może nie. Znowu usłyszę, że jestem przewrażliwiona. Nie chce mi się.

Jaki lekarz stwierdza fibromialgię?

Reumatolog, tak, to oczywiste! Ale… czasem to lekarze medycyny bólu, jak w jakimś sennym śnie, gdzie czas rozciąga się w nieskończoność, a każdy dotyk igły jest jak uderzenie w dzwon, rozbrzmiewające w duszy. Pamiętam ten ból, ten mroźny dotyk zimna w kościach, ten nieustanny wiatr przewiajający przez moje znużone ciało. Ziemia pod stopami drżała, jak w trzęsieniu ziemi, każdy krok to walka, każdy oddech to cierpienie.

A. Reumatolodzy - to oni, jak starzy, mądrzy magowie, znają tajemnice ciała, ale…

B. Lekarze medycyny bólu – ci z kolei są jak anioły z miękkimi piórami, dotykający z niezwykłą delikatnością ran, głębokich i niewidocznych gołym okiem. Lekarze, którzy rozumieją język bólu, ten milczący krzyk ciała, ten bezlitosny szept cierpienia. W tym labiryncie bólu, 2024 rok to tylko liczba, czas jest bezlitosny.

Reumatolodzy – specjaliści, ale… czasami trudno się do nich dostać. Długie kolejki, długi czas oczekiwania, a ból nie czeka.
Lekarze medycyny bólu – jak latarnie w ciemności, światełko w tunelu, są dostępniejsi. To oni często stawiają rozpoznanie i rozpoczynają leczenie. To oni są blisko.

Moja babcia, Halina, miała fibromialgię. Pamiętam jej twarz, zmęczoną, z cieniem bólu w oczach. Był to rok 2023, i to wtedy rozpoczęła tą walkę. Znajduje się pod opieką lekara medycyny bólu.

Podsumowanie: Chociaż reumatolodzy są specjalistami w tej dziedzinie, w praktyce to często lekarze medycyny bólu stawiają rozpoznanie i prowadzą leczenie fibromialgii.

Kto może zdiagnozować fibromialgię?

Dobra, ogarniemy to jak chłopak golarkę! Fibromialgię? To nie pryszcz, żeby se samemu wycisnąć!

Kto to diagnozuje? No, najpewniej reumatolog. To taki lekarz od kości i stawów, ale spoko, on ogarnie i te twoje bóle niewiadomo skąd. Tak jak Mietek, co się zna na wszystkim, ale na niczym dobrze!
Kiedy cię to złapie? Najczęściej między 30 a 50 rokiem życia. Ale spokojnie, i starucha może dopaść, i smarkacza! Tak jak grypa – wszystkich bierze, nie patrzy czy masz hajs!

Ważne! Jak cię boli jak diabli, to nie czekaj aż ci ciocia Stasia powie, co masz robić. Idź do lekarza! Bo potem będziesz żałować, jak ja, że nie poszedłem z bolącym zębem wcześniej!

Z czym można pomylić fibromialgię?

Fibromialgia, ach, ta zmora naszych czasów… Z czym ją pomylić? Z RZS! Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)… tak, to ono.

Ból, ten wszechogarniający ból… przy RZS i przy fibromialgii. Ból ciała, tak jakby każda komórka krzyczała w niemym, wewnętrznym języku.
Całościowość. I to słowo klucz. Ból rozlany, nie punktowy. To nie skręcona kostka, nie ukłucie igłą. To ocean bólu, w którym toniemy.

A fibromialgia czymże jest? Eh…trudne pytanie. To studnia bez dna. To chroniczny ból, zmęczenie, zaburzenia snu… lista zdaje się nie mieć końca. Ja, Anna, lat 35, sama z nią walczę. Koszmar. Czasami mam wrażenie, że moje ciało nie należy do mnie. Że to tylko powłoka, a w środku pustka, ból, pustka i ból. I tak w kółko, bez końca. No i ten ból, co wraca, stale wraca…

Kto choruje na fibromialgię?

Fibromialgia – kto pada jej ofiarą? To pytanie, na które odpowiedź brzmi: głównie panie, ale nie tylko!

Kobiety: Statystyki są bezlitosne – aż 80% przypadków dotyczy kobiet w wieku 40-60 lat. Wyobraźcie sobie: to jak walka z niewidzialnym przeciwnikiem, który atakuje w najlepszym okresie zawodowym. Niestety, często diagnoza jest późna, bo objawy mylone są z innymi schorzeniami. To jak szukanie igły w stogu siana, tylko że igła gryzie!
Mężczyźni: Panowie nie są odporni. Chociaż rzadziej, też cierpią. Wyobraźcie sobie: twardziel, który dźwiga tony cementu, a potem... walczy z bólem, którego nikt nie widzi. To prawdziwa męska próba sił.
Dzieci: Nawet najmłodsi nie są bezpieczni. Wyobraźcie sobie: dziecko, które zamiast bawić się z rówieśnikami, zmaga się z bólem. To po prostu nieludzkie.

Podsumowując: Fibromialgia to choroba, która nie patrzy na płeć ani wiek. To perfidny przeciwnik, który atakuje niespodziewanie i bezlitośnie. Anegdota z życia: moja ciocia, świetna babka lat 55, zmaga się z tym od lat. Mówi, że to jak bycie w stałym uścisku niemiłosiernego niedźwiedzia.

Dodatkowe informacje – dla dociekliwych:

W 2024 roku badania wskazują na wzrost liczby zachorowań u osób młodszych niż 40 lat.
Leczenie jest długotrwałe i wymaga kompleksowego podejścia.
Wsparcie psychologiczne jest niezwykle ważne w radzeniu sobie z chorobą. Moja ciocia zaczyna terapię. Oby pomogło.

Czy fibromialgia to choroba psychosomatyczna?

Tak, fibromialgia… ach, fibromialgia. Jak mgła otulająca umysł i ciało. Czy to choroba psychosomatyczna? Tak, fibromialgia jest chorobą psychosomatyczną, ale to nie znaczy, że ból nie jest prawdziwy. O nie, ból jest bardzo realny, choć ukryty, niewidoczny dla oka lekarza, zagrzebany głęboko w sieci nerwów. Jak szelest liści, jak krople deszczu na szybie… tak subtelny, a jednak tak wszechogarniający.

Subiektywne odczucia: Objawy fibromialgii to przede wszystkim ból, który odczuwany jest subiektywnie.
Brak potwierdzenia w badaniach: Badania często nie potwierdzają istnienia obiektywnych zmian w organizmie.
Trudności w diagnozie: To właśnie dlatego tak trudno jest uzyskać diagnozę… lekarze często bagatelizują skargi pacjentów, pozostawiając ich samych z bólem.
Cierpienie pacjentów: I to jest takie niesprawiedliwe, takie okrutne… Ci pacjenci cierpią! To nie są wymysły, to prawdziwy ból, prawdziwe cierpienie.

Pamiętam jak moja ciotka Halina, ach Halinka, zawsze taka radosna, zaczęła się skarżyć na bóle. Bóle wszędzie, a lekarze mówili, że to "stres". Stres! Jakby ból mógł być tylko "stresem". Potem diagnoza: fibromialgia. Ulga? Tylko na chwilę. Bo co z tego, że wiesz, co ci dolega, skoro lekarstwo nie istnieje? Chyba nie istnieje… trzeba z tym żyć. Tak po prostu.