Czy paciorkowiec jest niebezpieczny?

Paciorkowiec – czy to groźna bakteria?

Och, paciorkowiec... Pamiętam, jak raz złapałam go w zimie, chyba w grudniu jakoś, w kinie na maratonie filmowym. Coś strasznego.

Gorączka skakała jak szalona, gardło bolało tak, że przełknięcie śliny było katorgą. Naprawdę myślałam, że umrę. A te białe plamy na migdałkach... brr, koszmar jakiś.

Wiesz co, to nie jest coś, co można olać. Bo jak się zlekceważy, to te małe potwory mogą narobić niezłego bigosu.

Słyszałam o przypadkach, gdzie ludzie wylądowali z zapaleniem płuc albo opon mózgowych. Fuj, wolę nie ryzykować. Ja wtedy w końcu poszłam do lekarza, dostałam antybiotyk i po tygodniu byłam jak nowa. Ale lepiej dmuchać na zimne, prawda?

Czy można wyleczyć paciorkowca?

No jasne, że można! Paciorek to nie smok wawelski, żeby go nie dało się zabić!

• Antybiotyk, panie, antybiotyk! Najczęściej penicylina idzie w ruch, jakby to była wódka na weselu.
• A wiesz co? Czasem ten paciorek to taki udawacz, siedzi cicho i na nic nie wpływa. To jak z teściową – niby jest, ale czy naprawdę potrzebna? Więc leczenie na siłę może być bez sensu, jak kupowanie butów, kiedy chodzisz boso.
• I wiesz co ci powiem? Moja sąsiadka, Jadwiga, miała kiedyś takiego paciora, że ho, ho! Ledwo zipała! Ale po antybiotyku jak nowa! No, prawie jak nowa, bo zmarszczek jej nie wygładziło.
• Pamiętaj! Z lekarzem gadu-gadu! On najlepiej wie, czy ten Twój paciorek to w ogóle wart zachodu. Bo może lepiej iść na piwo niż truć się lekami!
• I co? I tyle w temacie! Nie ma co się doktoryzować nad paciorkiem, życie jest za krótkie na takie pierdoły.

A tak serio, pamiętaj: samoleczenie to zło! Jak masz wątpliwości, to leć do lekarza, nie słuchaj internetowych mądralińskich. Bo w necie to każdy doktor House, a w realu co najwyżej Zdzisiek z warzywniaka, co się naczytał brukowców.