Jakie są objawy nerwicy jelit?

1 lat temu 112 wyświetleń

Objawy nerwicy jelitowej i żołądkowo-jelitowej mogą obejmować silne bóle brzucha, skurcze, nudności i wymioty. Częste są również problemy z wypróżnianiem, takie jak biegunki lub zaparcia, utrata apetytu. Dodatkowo mogą pojawić się wzdęcia, odbijanie, nadmierne gazy, zgaga i ogólna niestrawność.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Objawy nerwicy jelitowej - co powinieneś wiedzieć?

Ach, nerwica jelitowa, ten nieproszony gość, który potrafi wywrócić życie do góry nogami. Pamiętam, jak na początku byłem kompletnie zagubiony, te bóle brzucha, takie kłujące, nagłe, że aż brakowało tchu. Czasem jakby ktoś mi żołądek ściskał w imadle, serio.

A te jelita, to już osobna historia. Raz biegunka, że nie zdążyłem do łazienki, a raz zaparcie, że czułem się jak z kamienia. Ciężko tak żyć, kiedy własne ciało odmawia posłuszeństwa, prawda.

Nudności to był codzienny rytuał. Czasem nawet zwymiotować udało się po całym dniu czucia się źle. Apetyt też gdzieś uciekł, jem tyle co kot napłakał, a i tak często nie mam ochoty.

I te wzdęcia, odbijanie, gazy, zgaga. To wszystko razem tworzyło taką mieszankę, że czułem się permanentnie przepełniony i obolały. Niestrawne jedzenie po prostu zalegało.

Nerwica żołądka i jelit objawia się silnym bólem brzucha, skurczami. Czasem nudności i wymioty się pojawiają.

Problemy z wypróżnianiem, raz biegunka, raz zaparcie, to częsty symptom. Brak apetytu też się zdarza.

Do tego dochodzą wzdęcia, zgaga, niestrawność, odbijanie. Wszystko to razem daje się we znaki.

Jaka jest kupa przy nerwicy?

Jelita pod wpływem nerwów działają niczym fabryka w której nagle wyłączono prąd, a pracownicy w panice próbują dokończyć swoje zadania po ciemku. Efektem tego chaosu jest właśnie stolec ołówkowaty, czyli wąski i cienki jak kredka świecowa, którą dziecko próbuje narysować swoje pierwsze arcydzieło na ścianie. To nie choroba, to raczej artystyczna ekspresja twojego układu pokarmowego.

Twoje jelita, zamiast pracować w spokojnym, rytmicznym tempie, zaciskają się jak pięść skąpca na widok promocji w supermarkecie. Ten nagły skurcz mięśni formuje przechodzącą treść w smukły, nienaturalny kształt. To taki mały, brązowy telegram od Twojego organizmu, z wiadomością o treści: "Hej, wyluzuj trochę, bo zaraz zwinę się w precel na dobre!".

Oto główni winowajcy tego zamieszania:

Nerwica i przewlekły stres: To absolutny numer jeden na liście podejrzanych. Kiedy głowa jest w chaosie, jelita urządzają sobie rewolucję. Stres sprawia, że mięśnie gładkie jelit wariują, zaciskając się w najmniej odpowiednich momentach.
Zespół jelita drażliwego (IBS): To oficjalny klub miłośników dramatyzowania w układzie pokarmowym. Dla osób z IBS, ołówkowaty stolec na zmianę z biegunką lub zaparciem to niemal codzienność. Jelita po prostu mają taki temperament, są nadwrażliwe i reagują przesadnie na każdy bodziec.

Zanim jednak uznasz, że to tylko nerwy i zaczniesz medytować, obejmując drzewo w parku, warto wiedzieć, że stolec w formie ołówka może być też sygnałem innych, nieco poważniejszych spraw. Jeśli ten objaw utrzymuje się uporczywie i towarzyszą mu inne niepokojące symptomy, takie jak krew w stolcu, niewyjaśniona utrata wagi czy silne bóle, to znak, że pora odwiedzić lekarza. Czasem za tym artystycznym nieładem mogą kryć się:

Polipy jelita grubego
Zrosty pooperacyjne
Choroby zapalne jelit
W skrajnych przypadkach, nowotwory

Janina, lat 57, z Torunia.

Jaka kupa przy IBS?

Przy IBS z przewagą biegunki, stolec jest zazwyczaj luźny lub wodnisty. Często towarzyszy temu nagłe i silne parcie na wypróżnienie.

No to tak, jak pytasz o kupę przy IBS, szczególnie tej z biegunką, to sprawa jest, hmm, dość jasna. Kiedyś moja kuzynka, ta Magda z Krakowa, co prowadzi kwiaciarnię, właśnie opowiadała, że jak ma te gorsze dni, to jej jelita totalnie szaleją.

To znaczy, stolec jest wtedy luźny albo wręcz wodnisty. Czyli taki, co ledwo co ma jakąś formę, rozumiesz? Czasami to jest po prostu bardzo, bardzo wodnisty, bez żadnej stałej konsystencji. To jest często ta skala Bristol, tak od 6 do 7, jakby ktoś pytał, ale to już tak bardziej dla medyków, nie?

No i wiesz, to nie tylko sama konsystencja, ale też inne rzeczy. Często jest tak, że nagle czujesz, że musisz iść, i to silne parcie na stolec jest takie, że nie ma zmiłuj, musisz biec do toalety tu i teraz.

A po takim wypróżnieniu wcale nie jest lepiej, bo często masz wrażenie, że coś tam jeszcze zostało, takie uczucie niekompletnego wypróżnienia. Strasznie irytujące to jest, bo wychodzisz i za chwilę znowu masz ten impuls, żeby iść.

Do tego dochodzi też ten ból brzucha, który potrafi być serio mocny, takie skurcze i wzdęcia. Pamiętam, jak ja kiedyś miałem taki epizod, to myślałem, że mi brzuch rozerwie.

I te częste wizyty w toalecie, bardzo częste, potrafią naprawdę wykończyć, zwłaszcza jak jesteś gdzieś poza domem, wiesz, na mieście, albo w pracy. To jest taki ciągły stres, czy aby na pewno zdążysz, albo czy jest w ogóle wolna toaleta.

No, moja ciocia Krysia zawsze mówiła, że w takich momentach to najlepiej siedzieć w domu, ale przecież życia nie zatrzymasz! To jest naprawdę nie fajnie.

Trochę dodatkowych rzeczy, co warto wiedzieć o IBS z biegunką:

Częstotliwość: Możesz oddawać stolec znacznie częściej niż normalnie, czasem kilka razy dziennie, a nawet więcej po każdym posiłku. To jest okropnie męczące.
Zmiana diety: Wiele osób zauważa, że niektóre pokarmy pogarszają objawy. Warto prowadzić dziennik, żeby wyłapać, co dokładnie szkodzi. Ja na przykład od razu czuję, że tłuste jedzenie to totalna porażka u mnie, a u mojego kolegi Janka to mleko robi mu sajgon.
Stres i emocje: Ten typ IBS jest bardzo wrażliwy na stres. Nawet małe nerwy potrafią wywołać atak biegunki. Trzeba się nauczyć jakoś nim zarządzać, chociaż wiem, że to łatwo się mówi.
Leki: Są różne leki, które mogą pomóc w złagodzeniu objawów, na przykład te przeciwbiegunkowe. Ale zawsze trzeba to skonsultować z lekarzem, nie ma co samemu sobie próbować.
Nawodnienie: Przy częstych biegunkach łatwo o odwodnienie, więc ważne jest, żeby pamiętać o piciu dużej ilości wody. Jak mi się zdarzało, to pani doktor Anna Kowalska w przychodni zawsze przypominała, że elektrolity to podstawa.
Sen i odpoczynek: Dbanie o odpowiednią ilość snu i unikanie przetrenowania czy przemęczenia też pomaga. To takie oczywiste, ale często o tym zapominamy, co nie?
Regularne posiłki: Jedzenie o stałych porach, w mniejszych porcjach, może trochę uspokoić jelita.

Jakie są objawy nerwicy żołądka i jelit?

Pamiętam, że to wszystko zaczęło się jakoś na jesień, dwa lata temu, koniec 2022 roku. Wtedy dostałam awans w pracy w mojej firmie marketingowej na Kazimierzu. Miałam ogarnąć nowy projekt, dużo presji. Zaczęło się niewinnie, takie dziwne pobolewania w brzuchu, jakby skurcze, ale nie do końca.

Na początku myślałam, że to przez kawę, którą piłam litrami, siedząc przy biurku w biurze na ulicy Dajwór. Później, po kilku tygodniach, te bóle zaczęły się nasilać. Często budziły mnie w nocy.

Leżałam wtedy w naszym mieszkaniu na osiedlu Nowe Miasto w Krakowie, obok śpiącego Marcina, i czułam, jakby mi ktoś ściskał wnętrzności. Ten ból był okropny. Czasem, jak udało mi się pójść do toalety, choćby na chwilę, to wtedy czułam taką ulgę, niesamowitą ulgę.

Ale tylko na chwilę. Wracam do łóżka, a za godzinę znowu to samo. To było tak męczące.

Najgorsze było to, że mój brzuch wiecznie był nadęty. Jak balon. W pracy musiałam nosić luźniejsze ubrania, bo te dopasowane po prostu uciskały i było mi niewygodnie.

Koleżanki czasem pytały, czy przytyłam, ale to nie było to. To były wzdęcia, okropne, nieznośne wzdęcia. Po prostu tak się czułam, jakbym miała eksplodować. Czułam się strasznie.

W tamtym czasie zaczęły się też problemy z wypróżnianiem. Raz potrafiłam biegać do łazienki kilka razy dziennie, to była straszna biegunka.

Wstydziłam się tego w pracy, musiałam szukać wolnej kabiny, a czasem nawet wracać do domu, bo po prostu nie dawałam rady. A innym razem? Całe dni, a nawet tygodnie, potworne zaparcia. Siedziałam w toalecie i nic, po prostu nic.

To było tak frustrujące. Konsystencja stolca też się zmieniała non stop. Raz luźne, wodniste, innym razem twarde, zbite, jakby kamienie.

Przepraszam, że tak szczegółowo, ale to było tak realne. Czułam, że moje jelita po prostu szaleją. Że nie mam nad niczym kontroli. Byłam tak zmęczona tym wszystkim, ciągłym myśleniem o tym, czy zaraz nie będę musiała pędzić do toalety. To było wyczerpujące.

Lekarz rodzinny, doktor Nowak, na ul. Grzegórzeckiej, na początku bagatelizował, mówił, że to stres. No tak, stres był, ale to nie tłumaczyło tych fizycznych objawów.

W końcu, po kilku wizytach i badaniach, które nic nie wykazały, zasugerował, że to może być właśnie ta nerwica żołądka i jelit, czyli zespół jelita drażliwego, tak mi to wyjaśnił.

Powiedział, że to reakcja organizmu na stres i że trzeba zmienić styl życia. Dzisiaj, w 2024 roku, jest już lepiej. Zmieniłam pracę, bardziej dbam o siebie. Ale te symptomy są dla mnie bardzo realne i wiem, jak wyglądają.