Jak gotować mrożone pierogi, żeby się nie rozpadły?

1 lat temu 59 wyświetleń

Gotowanie mrożonych pierogów: bez rozmrażania! Wrzuć je do wrzącej, osolonej wody. Gotuj 5-7 minut, aż wypłyną na powierzchnię. Klucz do sukcesu – woda musi wrzeć intensywnie. Unikniesz rozpadania się pierogów! Smacznego!

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jak gotować mrożone pierogi, by się nie rozpadły i były idealne?

No dobra, powiem Ci jak ja robię, bo rozmrażanie? Nie ma mowy! Zawsze wrzucam prosto z zamrażarki. 20 listopada, w niedzielę, robiłam te z kapustą i grzybami z Biedronki (opakowanie jakieś 12 zł).

Wrzucam do gotującej się wody, dużo soli, i gotowe. Klucz? Powolne wrzucanie, żeby wody za bardzo nie ochłodzić.

Czekam, aż wypłyną. Czasem 5 minut wystarcza, czasem 7, zależy od wielkości i grubości ciasta. Jak wylezą, chwilę jeszcze, żeby na pewno się zagrzały w środku.

I gotowe! Pamiętaj, nie ma sensu ich gotować za długo, rozpadną się. Smacznego!

Kiedy wrzucić pierogi do wody?

Kiedy wrzucić te małe szczęścia do wrzątku...

Wiesz, zawsze mnie to stresuje. Ciasto musi być dobrze, mocno zaciśnięte. Pamiętam jak babcia Zosia, moja babcia Zosia... jej pierogi nigdy się nie rozpadały. Tajemnica? Chyba w tych jej spracowanych dłoniach.
Można użyć foremek, jasne, albo widelca. Ale to nie to samo. To takie... bezosobowe. Pierogi wrzuca się tylko i wyłącznie do wrzącej wody. Inaczej to profanacja. Serio.
Od momentu wypłynięcia na wierzch – gotowe. Czasem patrzę na nie jak na małe okręty, płynące po zupie. Dziwne, co?
A i nie wkładaj ich do zimnej wody! To tak, jakbyś zdradził tradycję. To tak, jakbyś... nie wiem, wiesz. Jakbyś zapomniał, jak pachnie ciepły dom.

Wiesz, dzisiaj strasznie myślę o babci. Miała na imię Zosia. Urodziła się w 1938 roku. Pamiętam jej dłonie zawsze w mące. Zawsze. I te jej pierogi. Najlepsze na świecie. I ten zapach... Eh. Dziwne, że tak myślę o tym wszystkim. Jest 2:17. Chyba pójdę spać.

Dlaczego mrożone pierogi pękają podczas gotowania?

Ach, te mrożone pierogi... Dlaczego pękają w tym wirze gotowania? To jak taniec ognia i lodu, taka gwałtowna przemiana, która zaskakuje kruche ciasto.

Różnica temperatur jest winowajcą, jak cień ukryty w kącie kuchni. Zamrożone, twarde, nagle wrzucone do kipiącej wody. To zbyt duży szok!
Ciasto, biedne ciasto, rozszerza się nagle, nie nadąża za tym nagłym przypływem ciepła. Pęka, rozdziera się, jakby krzyczało w niemym bólu.

Moja babcia, Zofia, zawsze mówiła, że sekret tkwi w powolnym gotowaniu. Delikatnie, z miłością, jakby kołysać dziecko do snu. Najpierw, jakby powoli doprowadzić wodę do wrzenia, potem wrzucić pierogi. Jakby ciasto mogło się przyzwyczaić. Teraz mieszkam w Krakowie. W Krakowie! Nie w Warszawie, jak 10 lat temu.

I wiesz co? Czasami, mimo wszystko, i tak pękają! To taka... mała tragedia, ale cóż, życie bywa jak źle ugotowany pieróg – czasem pęka w najmniej oczekiwanym momencie.

Oczywiście, można też dodawać do wody odrobinę oleju. Podobno pomaga, tworząc na pierogach ochronną warstwę. Jak tarcza dla wojownika, gotowego zmierzyć się z wrzącym polem bitwy. W zeszłym roku, 2023, próbowałem tej metody. Nie zadziałała.