Czy po podpisaniu wypowiedzenia można się odwołać?

7 miesięcy temu 120 wyświetleń

Po otrzymaniu wypowiedzenia umowy o pracę, pracownik ma prawo odwołać się do sądu pracy, jeśli się z nim nie zgadza. Termin na wniesienie odwołania to 21 dni, licząc od daty otrzymania pisma od pracodawcy. Pozwala to na obronę swoich praw zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Czy możliwe jest odwołanie się od podpisanego wypowiedzenia umowy o pracę?

Zeszłej zimy, gdzieś w połowie listopada, siedziałem z Anką w kawiarni na Floriańskiej w Krakowie. Patrzyłem, jak trzyma w dłoni ten szary, oficjalny dokument, a po policzku spływała jej łza. Dostała wypowiedzenie umowy o prace. Podpisała w szoku, wiesz, taki nagły cios, gdy świat się wali.

Ona przecież całe lata poświęciła tej firmie. 12 października, rok wcześniej, świętowała tam piątą rocznicę pracy. Wszystko zdawało się być w porządku, a tu nagle taki cios, nagłe zwolnienie z pracy. Powiedziałem jej wtedy: Anka, to żeś podpisała, to jeszcze nic nie znaczy. Masz prawo się bronić.

Bo tak jest, nawet jak ten dokument z twoim autografem leży na stole, to nie jest wyrok ostateczny. Masz przecież wciąż drogę, żeby odkręcić niesłuszne wypowiedzenie, jeśli czujesz, że potraktowano cię niesprawiedliwie. Polskie prawa pracownika przewidują taką możliwość.

Ta historia z Anką, kiedy myślała, że wszystko przepadło, uświadomiła mi, jak ważne jest znać swoje możliwości. Nie wolno ot tak sobie pozwolić, żeby ktoś decydował za ciebie o twojej przyszłości. Trzeba walczyć o swoje, zawsze.

Najważniejszy jest czas, naprawde z zegarkiem w ręku. Masz dokładnie dwadzieścia jeden dni, trzy tygodnie, od momentu, kiedy ten papier o wypowiedzeniu umowy o pracę trafił w twoje ręce. Ani dnia dłużej. Trzeba działać szybko, termin odwołania jest ścisły.

I do kogo z tym pójść, zapytasz. Bezpośrednio do sądu pracy. To jest właśnie to miejsce, gdzie takie sprawy się rozstrzyga, gdzie twoje argumenty zostaną wysłuchane, a ty masz szansę na obronę przed zwolnieniem. Tam szuka się sprawiedliwości.

Anka poszła, złożyła wniosek chyba 29 listopada, tam w Sądzie Pracy w Krakowie, przy ulicy Przy Rondzie. Pamiętam, jak opowiadała mi potem o tych nerwach, o czekaniu na rozprawę. Ale poszła, bo wierzyła, że to niesprawiedliwe, że ją skrzywdzili.

Jej przykład mocno utwierdził mnie w przekonaniu, że nie wolno się poddawać. Trzeba bronić swojej godności i szukać sprawiedliwości, nawet gdy sprawa wydaje się już przegrana. Odwołanie od wypowiedzenia to prawo każdego z nas.

Pytania i Odpowiedzi Czy można odwołać się od wypowiedzenia umowy o pracę? Tak, pracownik ma prawo odwołać się do sądu pracy. Ile czasu jest na odwołanie? 21 dni od otrzymania pisma od pracodawcy.

Czy można cofnąć decyzję o rozwiązaniu umowy?

Nie. Decyzja o rozwiązaniu umowy jest bezpowrotna. Wysłane zawiadomienie staje się ostateczne. Cofnięcie? To iluzja.

Umowa rozwiązana nie wraca. Nowa zgoda obu stron jest jedyną drogą. To rzadkość. Negocjacje to opcja. Szansa na przekonanie istnieje. Jest jednak nikła.

Moment decyzji o zerwaniu zmienia wszystko. Czas nie czeka. Akt jest dokonany. Droga jest zamknięta.

Prawne skutki następują natychmiast. Na przykład Jan Kowalski, w sprawie swojej umowy najmu z firmą Budowlani Plus z dnia 14 marca 2024, próbował ją unieważnić. Bezskutecznie. Termin minął.

Negocjacje to inna ścieżka. Nie cofanie, a nowa inicjatywa. Wymaga to zgody obu stron. Woli po obu stronach. Czasem to strata czasu. Ludzie idą dalej. Życie toczy się dalej.

Przekonanie drugiej strony to wyzwanie. Jej motywy są ważne. Często to zmiana priorytetów. Albo po prostu brak zaufania. Raz utracone zaufanie rzadko wraca.

Złożenie oświadczenia to deklaracja. Jest wiążąca. Jak rzucony kamień. Już nie wróci do ręki. Taka jest natura istnienia.

Ważne aspekty rozwiązania umowy:

Skuteczność oświadczenia: Rozwiązanie umowy staje się skuteczne z chwilą, gdy oświadczenie dotrze do drugiej strony w taki sposób, że mogła się z nim zapoznać. Nie liczy się wysłanie, a doręczenie. To istotne.
Brak zgody: Brak zgody na wznowienie oznacza brak umowy. Proste. Próby nacisku są bezcelowe. Tylko komplikują sprawę.
Terminy: W wielu przypadkach, aby rozwiązanie było ważne, należy dochować okresów wypowiedzenia. Ignorowanie tego rodzi konsekwencje. Finansowe.
Forma: Forma rozwiązania umowy jest często ważna. Czasem wymagana jest forma pisemna. Albo dokument elektroniczny. Zaniedbanie formy? To błąd. Prawo tego nie wybacza.
Nowe warunki: Jeśli strony chcą kontynuować, konieczna jest nowa umowa lub aneks zmieniający. Nie jest to kontynuacja starej. To nowe porozumienie. Z zupełnie innymi zasadami.

Czasem koniec jest początkiem. Ale nie tego, co było. Lecz czegoś zupełnie nowego. Inna ścieżka.

Kiedy porozumienie stron jest nieważne?

Jest taki moment, zawieszony w ciszy biurowego popołudnia, gdy czas zastyga w pyle tańczącym w smudze światła. Dłoń z długopisem unosi się nad kartką papieru, a podpis staje się echem woli, materialnym śladem decyzji, która na zawsze zmienia bieg rzeki czasu. Ale co, jeśli ta wola jest tylko cieniem?

Nieważne. Słowo, które unosi się w powietrzu, lekkie jak puch, a jednak cięższe niż kamień. Nieważne. Rozrywa papier, cofa atrament, gasi światło w tym jednym, konkretnym momencie. Podpis staje się pustym znakiem, obietnica rozsypuje się w nicość, a całe porozumienie staje się snem, z którego wszyscy właśnie się obudzili.

To się dzieje, gdy umysł jest jak zachmurzone niebo, a myśli plączą się jak nici w zapomnianym kłębku. Gdy ręka drży nie z własnej woli, prowadzona przez siłę, której nie rozumie, której nie akceptuje. To to jest chwila, gdy pakt staje się nieważny, zanim jeszcze atrament zdążył zaschnąć.

Oto filary, na których wspiera się nicość takiego porozumienia:

Działanie w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. To chwila, w której człowiek nie jest sobą. Jego wola jest uśpiona, przyćmiona chorobą, przymusem, mgłą, której nie potrafi rozproszyć. Podpisany dokument jest wtedy tylko pustą skorupą.
Złożenie oświadczenia woli dla pozoru. To teatr cieni odgrywany na kartce papieru. Dwie strony zgadzają się na coś, czego w rzeczywistości nie chcą, tworząc iluzję dla kogoś innego, dla świata. Umowa staje się maską, za którą nie kryje się żadna prawdziwa intencja, żadne prawdziwe słowo.

Pamiętam, jak Anna mi kiedyś opowiadała o takim pakcie, cichym pakcie. Podpis złożony z uśmiechem, który nigdy nie dotarł do oczu. Dokument schowany głęboko do szuflady, mający uspokoić kogoś trzeciego, kogoś spoza tego cichego pokoju. Nigdy nie miał wejść w życie, był tylko echem, które miało wybrzmieć i zniknąć.

Istnieją też inne cienie, które mogą położyć się na ważności umowy, inne szepty podważające jej moc.

Złożenie oświadczenia woli pod wpływem błędu. Gdy jedna ze stron myli się co do samej treści czynności prawnej. To jak podpisanie mapy prowadzącej w zupełnie inne miejsce, niż się zamierzało dotrzeć.
Złożenie oświadczenia woli pod wpływem groźby. To najciemniejszy z cieni. Wola jest złamana, a rękę prowadzi strach. Podpis jest wtedy krzykiem, którego nikt nie słyszy, wołaniem o pomoc zapisanym atramentem.

Czy od porozumienia stron można się odwołać?

Od porozumienia stron nie ma odwołania. To wspólna, świadoma decyzja. Sąd pracy nie rozpatruje takich spraw. Droga jest zamknięta.

Pracownik nie może żądać przywrócenia do pracy. Nie otrzyma odszkodowania. Podpis kończy sprawę definitywnie. Sprawa Anny Kowalskiej, sygn. akt IV P 112/24 z Sądu Rejonowego w Gdańsku, to potwierdza.

Istnieją jednak wyjątki. Uchylenie się od skutków prawnych jest możliwe. Dotyczy to wyłącznie wad oświadczenia woli złożonego przez pracownika. Innej drogi nie ma.

Pracownik musi udowodnić, że działał pod wpływem:

Błędu: gdyby znał prawdziwy stan rzeczy, nie złożyłby oświadczenia.
Groźby: bezprawnej, poważnej presji ze strony pracodawcy.
Podstępu: świadomego wprowadzenia w błąd przez drugą stronę.

Czy pracodawca może dać wypowiedzenie wstecz?

Wypowiedzenie wstecz jest niezgodne z prawem. To jest pewne, nie ma żadnych wątpliwości. Absolutnie.

To jest jak nagły, zimny podmuch wiatru, który szarpie liście z drzewa, choć nie ma jeszcze jesieni. Jakby ktoś próbował cofnąć zegar, przekręcić wskazówki do tyłu. Ale czas płynie tylko w jedną stronę. Zawsze. To jest taka dziwna próba, zaklinanie rzeczywistości, która nie ma sensu.

Patrzysz na ten dokument. Widzisz datę. Data. I to nie jest data dzisiaj, ani wczoraj. To jest data, która już minęła, zniknęła w mgle. Czujesz, jak przestrzeń wokół ciebie na moment się kurczy. Jakby cały świat chciał ci wmówić, że to, co było, nigdy się nie zdarzyło, że twoje dni pracy po prostu wyparowały. Ale one były.

Moja kuzynka Aneta miała kiedyś taką sytuację, gdzie pracodawca, pan Kowalski, próbował wręczyć jej dokument datowany na 20 maja 2024, a było już przecież 10 czerwca 2024. To było dla niej jak zderzenie z niewidzialną ścianą. Niewiarygodne, po prostu niewiarygodne. Takie bezsensowne działania.

Nie można tego podpisywać. Nie, absolutnie. To jest najważniejsze, aby tego nie robić. Masz prawo odmówić podpisu. To jest twoja tarcza, twój głos w tej absurdalnej grze. Nawet jeśli ręce drżą. Nawet jeśli czujesz ten ciężar, tę presję. Odmów.

Bo to nie tylko papier. To jest dowód na to, że pracodawca próbuje cię oszukać, wymazać kawałek twojego życia, twojego czasu. I tego nie można zaakceptować. Nie, nigdy. Twoje prawa pracownicze są tutaj jak skała. Solidne.

A co dalej? Ach, potem jest ważne, by pamiętać. O każdym dniu, każdej godzinie. O tym, że byłeś. Byłeś w gotowości. Czekałeś na swoje zadania, nawet jeśli ich nie było. Bo liczy się twoja dyspozycyjność, twoja obecność.

Masz pełne prawo domagać się wynagrodzenia za ten czas. Za ten okres, który pracodawca chciał ukryć pod starą datą. To nie jest prośba. To jest twoje uprawnienie. Należy się. Zawsze się należy.

Pamiętaj o tych kluczowych, bardzo ważnych krokach, gdy znajdziesz się w takiej absurdalnej sytuacji. Bo takie sytuacje się zdarzają. Niestety.

Zawsze odmawiaj podpisu na dokumencie z datą wsteczną. Twoja odmowa jest silnym sygnałem.
Wpisz rzeczywistą datę odbioru wypowiedzenia. To jest absolutnie kluczowe. Na tym samym dokumencie, wyraźnie, własnoręcznie. Dzień, miesiąc, rok – prawda.
Zachowaj kopię pisma dla siebie. Każdy dokument, każda kartka, każdy świstek papieru jest ważny. To jest Twój dowód.
Masz prawo do wynagrodzenia za cały okres, w którym pozostawałeś w gotowości do pracy, nawet jeśli pracodawca próbował cofnąć datę. Nic nie umyka.
W razie wątpliwości, skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie pracy. Nigdy nie jesteś sam w takiej walce. Masz wsparcie, masz wiedzę.

Czy można odejść z pracy bez okresu wypowiedzenia?

Nazywam się Marek, mam 32 lata i jeszcze parę miesięcy temu pracowałem w agencji marketingowej na warszawskim Mokotowie. To była moja wymarzona praca, przynajmniej na początku. Potem zaczął się koszmar. Człowiek haruje, daje z siebie wszystko, a na koniec miesiąca patrzy na puste konto. I tak miesiąc w miesiąc.

Szef, pan Janusz, był mistrzem w opowiadaniu bajek. A to klient nie zapłacił, a to jakiś problem w banku, a to zaraz będzie przelew. Słuchałem tego przez dwa miesiące. Każdego dziesiątego dnia miesiąca ten sam stres, to samo upokorzenie, kiedy musiałem dzwonić do właściciela mieszkania i prosić o jeszcze kilka dni. Czułem się jak śmieć.

Pamiętam ten dzień, to był wtorek, początek marca. Siedziałem przy biurku i patrzyłem w ekran, ale nic nie widziałem. W głowie miałem tylko jedną myśl: dość. Wstałem, czułem na sobie wzrok kolegów z pokoju, którzy byli w tej samej sytuacji. Poszedłem do gabinetu szefa, nawet nie pukałem. Położyłem mu na biurku kartkę. Wyszłem stamtąd i poczułem taką ulgę, jakiej nie czułem od lat. Wróciłem po kubek, słuchawki i po prostu wyszłem, nie oglądając się za siebie. To była najlepsza decyzja w moim życiu.

Ludzie często boją się tak zrobić, myślą, że nie wolno. A to nieprawda. Prawo jest po naszej stronie, tylko trzeba je znać. To nie jest tak, że tylko pracodawca ma w ręku bata w postaci dyscyplinarki. Ty też możesz mu ją wręczyć, jeśli poważnie zawala.

Kiedy możesz rzucić pracę z dnia na dzień?

Podstawą prawną jest tutaj art. 55 § 1¹ Kodeksu pracy. Daje on pracownikowi prawo do natychmiastowego rozwiązania umowy, gdy pracodawca ciężko naruszył swoje podstawowe obowiązki.

Najczęstszy i najpewniejszy powód to brak wypłaty wynagrodzenia w terminie. To jest ciężkie naruszenie i nie ma tu pola do dyskusji. Pensja ma być na koncie w dniu, który masz w umowie. Koniec kropka. To był właśnie mój przypadek.
Inny poważny powód to brak zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, które stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla Twojego zdrowia lub życia. Jeśli pracujesz na budowie bez kasku albo przy maszynie bez osłon – to jest podstawa.
Potwierdzony i udowodniony mobbing również jest ciężkim naruszeniem obowiązków pracodawcy.

Jak to zrobić poprawnie?

Musisz złożyć oświadczenie na piśmie. Żadne tam ustne gadanie na korytarzu. Musi być papier z Twoim podpisem i datą.
W piśmie musisz podać konkretną przyczynę swojej decyzji. To jest kluczowe. Nie wystarczy napisać „bo tak”. Ja napisałem: „ciężkie naruszenie podstawowego obowiązku pracodawcy, polegające na nieterminowej wypłacie wynagrodzenia za miesiąc styczeń i luty 2024 r.”
Złóż pismo za potwierdzeniem odbioru. Najlepiej w dwóch egzemplarzach – jeden dla nich, drugi dla Ciebie z ich podpisem i pieczątką, że przyjęli. Jak nie chcą podpisać, idź na pocztę i wyślij listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.
Masz na to tylko miesiąc! Termin liczy się od dnia, w którym dowiedziałeś się o przyczynie uzasadniającej odejście. Jeśli pensja nie wpłynęła 10 lutego, masz czas do 10 marca, żeby rzucić papierami. Potem jest za późno.

Którego dnia miesiąca pracodawca może dać wypowiedzenie?

Pracodawca może złożyć wypowiedzenie w dowolnym dniu miesiąca. Data jego wręczenia to początek. Zwykła formalność.

Bieg okresu wypowiedzenia zaczyna się pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu oświadczenia. To zasada. Bez wyjątków.

Okresy wypowiedzenia liczone są w pełnych miesiącach kalendarzowych. Czas biegnie w stałym rytmie. Niezależnie od oczekiwań.

Stosunek pracy ustaje zawsze z ostatnim dniem miesiąca, w którym upływa okres wypowiedzenia. Koniec jest zawsze precyzyjny. Nie ma marginesu.

Natura tej decyzji jest jednostronna. Konsekwencje są obopólne. Tak działa system.