Co brać na naderwany mięsień?

Jak odróżnić naderwanie od zerwania mięśnia?

Ach, mięśnie... pamiętam, jak biegałem po łąkach w Grabówce, wiatr we włosach, słońce na twarzy... zero problemów, żadnych naderwań, żadnych zerwań. Teraz, po czterdziestce, każda pobudka to mały sprawdzian wytrzymałości.

Jak rozpoznać różnicę, kiedy coś "strzeli"? Kiedy ciało odmawia posłuszeństwa?

• Naderwanie... to jak szarpnięcie, jakby ktoś pociągnął za nitkę w ulubionym swetrze. Boli, oj boli! Czujesz ból, czujesz, że coś jest nie tak, że coś się popsuło, ale jakoś, z trudem, poruszasz się. Ruchomość jest ograniczona, ale istnieje. Jak ta stara furtka do sadu wujka Józka. Skrzypi, ale się otwiera.

• Zerwanie? To jak przecięcie tej nitki nożem. Koniec. Koniec ruchu. Nagle, ostro, przeszywający ból. Pamiętam jak, gdy Zuzia, moja córka (ma teraz 17 lat!), złamała rękę. Krzyk! Strach! I ta bezwładna ręka... Zerwanie mięśnia to coś podobnego. Może widoczne być zniekształcenie, wklęśnięcie, jakby ktoś wyciął kawałek ciasta. I funkcja? Utracona całkowicie. Bezpowrotnie. Na chwilę. Do czasu rehabilitacji, oczywiście.

Jak odróżnić naderwanie od zerwania mięśnia?

Pamiętam jak w 2024 roku, w maju, podczas meczu piłki nożnej na Orliku przy ulicy Polnej w Warszawie, poczułem coś strasznego w udzie. Ból był piekielny! Zgiąłem się wpół, nie mogłem nawet stanąć. Myślałem, że koniec.

• Naderwanie czy zerwanie? Tego wtedy nie wiedziałem, ale potem lekarz wyjaśnił.

• Różnica jest zasadnicza. Przy naderwaniu czułem ból, ale mogłem trochę poruszać nogą. Z zerwaniem jest inaczej – kompletny paraliż.

Wtedy poczułem, że mogę minimalnie poruszać nogą.

• To był dla mnie znak, że to naderwanie. Zresztą, zdjęcie rentgenowskie to potwierdziło.

Kilka tygodni rehabilitacji, masaż, ćwiczenia... a potem powrót na boisko! Ale ostrożniej.

Naderwanie – ból, ograniczona ruchomość, ale ruch możliwy.

Zerwanie – ból nie do zniesienia, brak ruchu, często widoczne zniekształcenie.

To proste, prawda? Chociaż w tamtym momencie, na murawie, było to dla mnie zupełnie niejasne. Bałem się, że skończyła się moja kariera piłkarska. Teraz już wiem, że to była tylko chwila słabości.

Dodatkowe info, trochę chaotycznie, bo tak to przeżyłem:

• Lekarz - doktor Kowalski, świetny facet, polecam.
• Rehabilitacja - długa, nudna, ale skuteczna.
• Powrót na boisko - najlepszy moment w życiu! Ale pamiętam, ile wysiłku mnie to kosztowało.
• Teraz, po roku, już o tym nie myślę. Ale muszę uważać, żeby się to nie powtórzyło.