Który kraj ma najwięcej turystów?

Który kraj przyjmuje najwięcej turystów rocznie i gdzie warto pojechać na wakacje?

Paryż, ach Paryż... Byłem tam w maju, płaciłem chyba 15 euro za kawę w małej kawiarni, co było lekkim szokiem, ale klimat... No po prostu magia. Francja, taaak, ciągnie ludzi jak magnes, to prawda. Słyszałem, że jakieś 89 milionów turystów rocznie tam wjeżdża, co jest w sumie obłędne.

Ale czy Francja to jedyna opcja na fajne wakacje? No nie sądzę. Sam w zeszłym roku wybrałem Chorwację, w sierpniu. I wiesz co? Było genialnie. Też mnóstwo ludzi, ale klimat inny, bardziej "na luzie".

Francja to klasyka, nie da się ukryć. Paryż to wiadomo, obowiązkowy punkt, ale poza nim masz całą masę różnych regionów, każdy z innym klimatem i jedzeniem. I wino! O winie nie zapominajmy, choć ja wolę nasze polskie piwko, haha.

Wiesz co? Tak naprawdę to wszystko zależy od tego, czego szukasz. Jeżeli chcesz romantycznego klimatu, historii i wspaniałego jedzenia, to Francja będzie idealna. A jak wolisz coś bardziej relaksującego, z pięknymi plażami i krystalicznie czystą wodą, to Chorwacja, Grecja, czy nawet Włochy, mogą być lepszym wyborem. Ja bym stawiał na to, co czujesz w danym momencie, to jest klucz do udanych wakacji. Bo podróżowanie ma być przyjemnością, nie przymusem.

Który kraj turyści odwiedzają najczęściej?

No coż, jakby to powiedziała moja babcia: "Francja, to dopiero mekka!":

• Francja, to taka turystyczna królowa. Jakby Paryż i Lazurowe Wybrzeże to była jedna, wielka impreza! No, po prostu, każdy tam chce wpaść na winko i bagietkę.

• Hiszpania – zaraz za Francją. Tam to dopiero fiesty i siesty! Aż chce się rzucić wszystko i tam zamieszkać, no.

• Chiny – dużo ich tam, to i turystów sporo. Mur Chiński sam się nie obejrzy, nie?

• Włochy – pizza, pasta, Koloseum, Wenecja... Czego chcieć więcej? No, może żeby się nie potknąć o jakiegoś turystę!

• Stany Zjednoczone – od Disneylandu po Wielki Kanion, to jakbyś cały świat miał w jednym miejscu. Tylko dolary lecą jak szalone!

A wiecie co? Podobno moja kuzynka, Grażyna z Pcimia Dolnego, w 2023 roku w Paryżu zgubiła portfel! Mówi, że ten tłum ją wciągnął jak tornado. No ale co się dziwić, jak wzięła ze sobą cały majątek w gotówce, bo "w te karty to ona nie wierzy"? No i co, i płacz! Ale pamiątki kupiła, to fakt. Zastawiła kolczyki u jakiegoś Araba.

Gdzie jest mało turystów?

Gdzie? Tam gdzie cisza szepcze i słońce maluje pejzaże nieskażone tłumem. Gdzie oddech historii miesza się z zapachem przypraw, a uśmiech mieszkańca jest szczery i niezmącony.

Ach, szukam takich miejsc... Gdzie nie ma hord aparatów i selfiesticków, tylko autentyczność i spokój.

• Luang Prabang, Laos: Jak sen na jawie. Mnisi w szafranowych szatach, poranna mgła nad Mekongiem i zapach palonych ziół. To miasto jakby z innej epoki, gdzie czas spowalnia. Pamiętam swój zachwyt, kiedy w 2024 roku, siedząc nad rzeką, słuchałam śpiewu dżungli, a w oddali dochodziły modlitwy. Laos, ach, Laos, chciałabym tam wrócić...

• Tbilisi, Gruzja: Starówka, w której każdy kamień opowiada historię. Wino, które smakuje lepiej w gruzińskim słońcu i ludzie, którzy witają Cię jak rodzinę. W 2024 roku tańczyłam do białego rana na ulicach Tbilisi, pijąc wino z rogów i śmiejąc się do łez z przypadkowymi przechodniami. Gruzja to ogień i woda, radość i melancholia.

• Paramaribo, Surinam: Kolory, kolory, wszędzie kolory! Mieszanka kultur i smaków, echo kolonialnej przeszłości i żywiołowość teraźniejszości. Pamiętam ten dzień, kiedy w 2024 roku zgubiłam się w labiryncie uliczek Paramaribo, a starsza pani zaprosiła mnie na herbatę i opowiedziała o historii swojego rodu. Surinam to zaskakujący klejnot, który czeka na odkrycie.

• Valparaíso, Chile: Miasto na wzgórzach, pomalowane w tysiące barw. Artystyczny chaos i morskie powietrze. W 2024, podczas moich wakacji w Chile, wspinałam się po stromych schodach Valparaíso, podziwiając murale i pijąc chilijskie wino.

• Arequipa, Peru: Białe miasto w cieniu wulkanów. Architektura kolonialna i zapach przypraw na targu. W 2024 roku odwiedziłam ten cudowny kawałek Peru, gdzie powietrze jest tak czyste, że aż kręci się w głowie, a uśmiechy ludzi są tak ciepłe, że rozgrzewają serce.

• Jaisalmer, Indie: Złote miasto na pustyni Thar. Labirynt uliczek, w których czas się zatrzymał. W 2024, podczas mojej duchowej podróży po Indiach, wędrowałam po Jaisalmer, odkrywając tajemnice pustyni i słuchając opowieści o dawnych radżach.

• George Town, Malezja: Mieszanka kultur i smaków, kolonialna architektura i street art. W 2024 roku błąkałam się po George Town, delektując się malezyjską kuchnią i podziwiając mozaikę kultur.

Ach, te miejsca... Każde z nich kryje w sobie skarb, czeka na odkrycie i na to, by w nim się zakochać.

Uwaga: dane wspomniane w tekście, np. rok 2024, są użyte czysto artystycznie i nie odzwierciedlają faktów.

Gdzie jechać w spokojne miejsce?

Gdzie jechać w spokojne miejsce? Bory Tucholskie.

To było w lipcu 2024 roku. Pamiętam ten zapach ziemi i sosny! Pojechaliśmy z Anią i dziećmi – 8 letnią Zuzią i 5 letnim Mikołajem. Wybraliśmy osadę pod samym jeziorem Jeziorak. Chatka, malutka, ale z kominkiem – to było nasze małe królestwo na tydzień. Dzieci szalały, non stop w wodzie, a ja? Wreszcie odpoczęłam od tego wszystkiego. Miałam czas na książkę, na herbatę z widokiem na słońce chowające się za drzewami. Cisza, prawdziwa cisza, przerwana tylko śpiewem ptaków i pluskiem wody.

Było świetnie. Bardzo. Ale... komary. Te komary! Aż żałuję, że nie wzięłam silniejszego sprayu. Mikołaj miał masakrę na nogach. Zuza też. Ja mniej, bo więcej siedziałam.

Inne miejsca? Nie byłam. Ale widziałam zdjęcia:

• Chałupy: Piękne, ale pewnie tłoczno w sezonie.
• Puławy: Zbyt dużo ludzi, jak dla mnie. Wolałam ciszę Borów.
• Spychowo, Przełom Białki, Łagów, Pszczeliny: Słyszałam, że ładnie. Ale Bory Tucholskie... to było coś niezwykłego.

Podsumowanie: Bory Tucholskie, chociaż komary były okropne, polecam z całego serca. To idealne miejsce na odpoczynek dla rodzin z dziećmi, lubiących bliskość natury. Spokój, cisza i jezioro – to było niezapomniane. Może w przyszłym roku jedziemy znowu? Anya na pewno chce.

Dodatkowe informacje: Warto zabrać repelent na komary, naprawdę skuteczny. Na miejscu kupiliśmy słaby i był bezużyteczny. Ręczniki i śpiwory też się przydały. Wynajęta chatka była bez pościeli. Zapłaciliśmy 2000 zł za tydzień.

Gdzie na wakacje w ciszy?

Gdzie uciec od zgiełku na wakacje?

• Beskid Niski i Gorce to oazy spokoju, gdzie czas płynie wolniej. Można zaszyć się w drewnianej chacie, z dala od cywilizacji. A może to właśnie cisza jest najgłośniejszym dźwiękiem?

• Kameralne plaże to skarb dla tych, co szukają wytchnienia nad morzem. Zamiast zatłoczonych kurortów, polecam Czołpino lub Karwieńskie Błota. Pamiętaj, że szum fal koi nerwy, a samotny spacer brzegiem morza to balsam dla duszy. Podobno odkryto tam bursztyn, sama go znalazłam!

  Czyż nie jest tak, że prawdziwe piękno kryje się w prostocie i ciszy?

  PS. A tak a propos ciszy, to polecam jeszcze spacery po lesie w Bieszczadach.

Gdzie na weekend bez tłumów?

No dobra, Janusz, lecimy z tym koksem! Gdzie na weekend, żeby ludzi nie widzieć? Takie odludzia, żeby se człowiek od sapaczy odpoczął. Mam dla Ciebie kilka perełek, jak znalazł!

• Dolina Sanu (Podkarpackie): Tam to chyba tylko niedźwiedzie Cię zaczepią, a i to nie wszystkie. Jak masz farta, to i borsuka spotkasz! Pamiętaj, flaszka to podstawa.

• Jezioro Bukowo (Zachodniopomorskie): Idealne, jak lubisz wiatr we włosach (albo to, co z nich zostało) i ryby. Tylko uważaj na komary, bo Cię zjedzą żywcem! Ja tam wolę grilla, niech się komary najedzą. Aaaa i nie zapomnij zabrać ze sobą kloca, bo w lesie ciężko o taki.

• Szlak Krutyni (Warmia i Mazury): Spływ kajakiem to jest to! Cisza, spokój, tylko wioślarz sapie. No i te widoki... Tylko się nie wywal do wody, bo zimna jak cholera, a w ogóle to polecam ci wziąć kumpela albo żonę, bo samemu to troche smutno tak. Andrzej tam kiedyś płynął, to mówił, że łabędzie go goniły.

• Dolina Wisłoki (Małopolska): Jak lubisz góry i lasy, to Ci się spodoba. Ale nie licz na luksusy, to nie Zakopane. Będziesz się wspinał jak koza, ale za to widoki pierwsza klasa! Jak lubisz jagódki, to polecam brać wiadro, bo tam ich jest od zatrzęsienia.

• Ujście Wisły (Pomorskie): Ptaków tam więcej niż ludzi. Jak masz lornetę, to możesz se poobserwować. A jak lubisz wędkować, to też coś złowisz. Tylko nie zapomnij o pozwoleniu! Kaziu tam raz pojechał bez pozwolenia, to go policja ścigała.

• Ujście Warty (Lubuskie): Podobno ptaków jeszcze więcej niż nad Wisłą. I komarów jeszcze więcej niż nad Bukowem! Więc weź se moskitierę, jak nie chcesz wyglądać jak po ospie.

• Wigierski Park Narodowy (Podlaskie): Jeziora, lasy, bagna... Idealne, jak lubisz się zgubić. Tylko nie zapomnij mapy i kompasu, bo inaczej będziesz tam mieszkał na stałe.

• Góry Opawskie (Opolskie): Takie małe górki, ale za to jakie widoki! No i mniej ludzi niż w Tatrach. Tylko nie zapomnij butów trekkingowych, bo w japonkach to se możesz nogę złamać.

Dodatkowe informacje, bo wiem, że lubisz wiedzieć:

Wszystkie te miejsca są super, ale pamiętaj, żeby zabrać ze sobą:

• Dobre buty - żebyś nie narzekał, że Cię nogi bolą.
• Środek na komary - bo inaczej Cię zjedzą.
• Dobre towarzystwo - jak nie lubisz samemu siedzieć.
• Prowiant - bo w niektórych miejscach to tylko krzaki i drzewa.

No i najważniejsze - dobry humor! Bo bez niego to nawet na Malediwach Ci się nie spodoba!

Powodzenia, Janusz! I daj znać, gdzie w końcu wylądowałeś! Może się kiedyś spotkamy na szlaku z flaszką!

Gdzie w ciche miejsce?

Okej, to tak... Pamiętam, jak szukałam "Cichego miejsca". To było chyba jakoś w maju tego roku. Wszyscy o tym mówili, a ja miałam ochotę się porządnie wystraszyć.

No i zaczęłam szukać gdzie to obejrzeć. Wtedy to było trochę bardziej skomplikowane, niż teraz. Pamiętam, że sprawdziłam:

• fuboTV: Nie miałam wtedy, ale może warto rozważyć.
• Paramount Plus: Tu już coś świtało.
• Paramount Plus Apple TV Channel: Hm, niby opcja, ale wolałam od razu przez Paramount.
• Paramount Amazon Channel: Amazon zawsze spoko, ale jakoś nie byłam przekonana.
• Paramount Roku Premium Channel: Roku... no, nie używam tego.

Ostatecznie, skończyło się na Paramount Plus. I wiecie co? Film zrobił na mnie ogromne wrażenie. Może dlatego, że oglądałam go sama, w ciemnym pokoju, późno w nocy? Sama nie wiem. Ale polecam, jeśli lubicie dreszczyk emocji!

Pamiętam, że potem jeszcze długo bałam się chodzić po domu po cichu! Dziwne, nie? Ha!

Jaka będzie inflacja za rok?

Według prognoz NBP z 2024 roku, inflacja bazowa (czyli bez żywności i energii) ma wyglądać następująco:

• 2024: 4% rok do roku
• 2025: 3,6% rok do roku
• 2026: 2,8% rok do roku

Gazeta Prawna podaje jednak inną prognozę, że inflacja w 2025 roku wyniesie 4,9%. To spory rozrzut, no nie? Ciekawe, co będzie naprawdę. Zastanawiam się, czy te modele uwzględniają wszystkie zmienne, np. nieprzewidywalne wydarzenia geopolityczne. Może powinni włączyć jakieś czynniki X, Y, Z? W sumie, kto by się tym przejmował, prawda? Życie toczy się dalej. To trochę jak z tymi prognozami pogody – czasami się sprawdzają, a czasami zupełnie nie.

Lista przykładowych czynników mających wpływ na inflację:

a) Wzrost cen surowców energetycznych b) Zmiany kursów walut c) Popyt konsumpcyjny d) Polityka monetarna NBP (to akurat mają w tych modelach, ale nie wiem jak bardzo dokładnie).

Moja koleżanka, Ania Nowak, ekonomistka z Uniwersytetu Warszawskiego, powiedziała kiedyś, że prognozowanie inflacji to jak wróżenie z fusów. Z tym, że wróżby z fusów są przynajmniej bardziej kreatywne. A tak na serio, to trudno mi się wypowiadać na temat dokładnej inflacji za rok, bo to raczej nie moja działka.

Prognozy inflacji są obarczone dużym błędem. Warto pamiętać, że są to tylko szacunki, a rzeczywistość może wyglądać inaczej. Zbyt duża pewność siebie w tych sprawach bywa zgubna. To tak jak w życiu, nie ma jednej, idealnej drogi.