Czy można chodzić po Tatrach nocą?

1 lat temu 51 wyświetleń

Chodzenie po Tatrach nocą jest zabronione. Tatrzański Park Narodowy wprowadza coroczny zakaz poruszania się po zmroku, który obowiązuje od 1 marca. Celem zakazu jest ochrona zwierząt i zapewnienie bezpieczeństwa turystów. Frazy kluczowe: Tatry, noc, zakaz, TPN, poruszanie się po zmroku, bezpieczeństwo, ochrona zwierząt.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Czy można wędrować po Tatrach nocą? Zakaz nocnych wędrówek?

Ej, Tatry nocą? Nie ma szans. Przynajmniej oficjalnie. W Tatrzańskim Parku Narodowym, a to przecież większość gór, jest zakaz chodzenia po zmroku. Serio, sprawdzony info.

1 marca wchodzi ten zakaz co roku, tak mi się wydaje. Byłem w Zakopanem, 20 kwietnia zeszłego roku, i widziałem wyraźnie tabliczkę.

Nie pamiętam dokładnie, gdzie, ale na pewno przy szlaku. Ryzyko jest spore, zwierzęta, orientacja, po prostu niebezpiecznie. Raz w górach, w Bieszczadach, zgubiłem się w nocy – nie wspominam tego dobrze.

A w Tatrach? Nawet nie chcę myśleć. Lepiej bezpiecznie, rano na szlak.

Czy chodzenie w nocy po górach jest bezpieczne?

Okej, dobra, to lecimy z tym koksem... O rany, ale zadanie!

Bezpieczeństwo w górach nocą? No, hmm... Czy to w ogóle dobry pomysł?
Jak dla mnie? Trzeba by zaplanować wszystko tak, żeby zejść ze szlaku, zanim słońce zajdzie... A najlepiej przed zmierzchem. Im później, tym gorzej.
Aha, no i jak ktoś jest świeżakiem? To niech lepiej odpuści sobie te nocne wędrówki, dobra rada, serio! Chyba, że chce skończyć na "Faktach" albo innym programie!
Co jeszcze? No pewnie, że fajnie mieć latarkę czołową. Mam taką, kupiłam na Allegro, chyba za 50zł? Sprawdziła się na zeszłorocznym Sylwestrze w Zakopcu!
No i buty! Dobre buty to podstawa, pamiętam jak mnie obtarły te nowe Asicsy na Orlej Perci... masakra.
A! I jeszcze jedno - powiedzieć komuś, gdzie idziesz! Moja mama zawsze panikuje, jak się nie odzywam przez kilka godzin, haha. Szczególnie jak jadę sama w Tatry, np. na Morskie Oko.
No dobra, to chyba wszystko... Ale tak serio, noc w górach? Tylko z głową! I jak ktoś ma doświadczenie, bo inaczej to proszenie się o kłopoty, moim zdaniem. A ja się nie chcę prosić o kłopoty, bo już ich mam wystarczająco dużo z tym moim kochanym (ironia!) szefem, Piotrem.

Pamiętam jak raz zgubiłam szlak idąc na Giewont. Na szczęście miałam naładowany telefon, a kolega, Krzysiek, zadzwonił i mnie naprowadził. Ale strachu się najadłam! Nigdy więcej!