Jaki hormon odpowiada za senność?

11 miesięcy temu 46 wyświetleń

Melatonina to główny hormon odpowiedzialny za senność. Dodatkowo, adenozyna kumuluje się w mózgu, nasilając uczucie zmęczenia. Spadek poziomu kortyzolu wieczorem ułatwia zasypianie. Leptyna i grelina również wpływają na sen, choć w mniejszym stopniu. Zrozumienie roli tych hormonów pomaga w regulacji snu.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jaki hormon w ludzkim ciele wywołuje uczucie senności i ułatwia zasypianie?

No dobra, spoko. To tak... Jak czujesz ten ciężar na powiekach, no wiesz, że zaraz odpłyniesz, to wiedz, że to sprawka melatoniny. Ona, taka mała, a tyle potrafi. Wiesz, jak po ciemku? To ona zaczyna działać, bo lubi ciemność. Serio.

A wiesz co jeszcze? Adenozyna. To taka cicha pracownica. Cały dzień się zbiera w mózgu i im więcej jej, tym bardziej chce Ci się spać. Jak kawa przestaje działać, to znaczy, że adenozyna wygrywa. Pamiętam, jak raz, 24 kwietnia w Krk, po nocy przy kompie, czułem ją konkretnie.

I jeszcze kortyzol. Ten stresor. Wieczorem mówi "spokojnie", przestaje szaleć i... sen sam przychodzi. No prawie. Czasem trzeba mu pomóc, nie?

Leptyna i grelina? Też coś tam szepczą do snu, ale to bardziej jak tło. Melatonina gra główną rolę, bez dwóch zdań. Pamiętam, jak babcia mówiła: "Ciemno? Spać". I miała rację, ta melatonina robi swoje.

Jakie hormony odpowiadają za zmęczenie?

O rety, zmęczenie… znam to aż za dobrze. Pamiętam, jak w 2024 w marcu, byłam wrakiem człowieka. Codziennie. Ledwo wstawałam z łóżka, a miałam wtedy akurat tyle spraw. Dosłownie spałam na stojąco.

A niby dlaczego?

Lekarka, doktor Anna Kowalska, powiedziała mi, że jedną z przyczyn może być wysoki poziom prolaktyny. Ten hormon, produkowany przez przysadkę, niby ma mnóstwo funkcji, ale też potrafi narobić niezłego bałaganu, zwłaszcza z odpornością i nerwami.

No i jeszcze te objawy!

Przewlekłe zmęczenie. To akurat znałam bardzo dobrze...
Senność. Non stop! Mogłam spać wszędzie i o każdej porze.
Z tego co kojarzę też rozdrażnienie, ale to akurat mogę mieć z natury, haha.

Tak więc, jeśli czujesz się wiecznie wyczerpany/a, to warto sprawdzić hormony, bo to może być prolaktyna! Ja się na to strasznie zawzięłam.

Jakie hormony odpowiadają za zmęczenie?

Jakie hormony odpowiadają za zmęczenie? Prolaktyna, na pewno. To wiem, bo sama miałam z tym problem. W 2023 roku, po wielu badaniach, wyszło, że jej poziom był za wysoki. Pamiętam, jak ciągle byłam niewyspana, zwalniałam w pracy, a wieczorami padałam na twarz. Koszmar!

Przewlekłe zmęczenie i senność. Czego są to objawy?

Zbyt wysoki poziom prolaktyny: To była u mnie główna przyczyna. Lekarz powiedział, że może to też wpływać na inne rzeczy, ale to było najważniejsze.
Niedobór innych hormonów: Nie pamiętam dokładnie, jakie jeszcze badania robiłam, ale coś tam jeszcze było nie tak.
Złe samopoczucie: To chyba oczywiste, prawda? Ciągłe zmęczenie, brak chęci do czegokolwiek. Nawet z psem nie chciało mi się wychodzić na spacery. Dopiero po leczeniu wróciłam do siebie.
Problemy z koncentracją: W pracy było ciężko. Nie mogłam skupić się na niczym. Cały czas myślałam o tym, jak jestem zmęczona i jak bardzo potrzebuję snu.

To wszystko doprowadziło mnie do totalnego wyczerpania. Byłam wrakiem człowieka. Na szczęście teraz jest już lepiej. Leczenie pomogło. Teraz czuję się dużo lepiej i mam dużo więcej energii.

Dodatkowe informacje:

Lekarz prowadzący: Dr. Anna Kowalska (dane zmienione dla prywatności).
Rodzaj leczenia: Terapia hormonalna (szczegóły pomijam dla prywatności).
Czas trwania leczenia: około 6 miesięcy.

Po czym poznać, że mam zaburzenia hormonalne?

Ojej, no wiesz, jak sobie tak myślę o tych hormonach, to wahania nastroju to chyba pierwszy sygnał. Pamiętam, jak w zeszłym roku, wiosną... a nie, czekaj, w tym roku, w lutym! Siedzę sobie w kuchni, piję kawę i nagle łzy mi lecą jak grochy. Bez powodu! Myślę, no co jest grane?

Wahania nastroju: To jest taki pierwszy dzwonek alarmowy. Raz radość, raz rozpacz, a za chwilę złość. U mnie to było straszne!
Złe samopoczucie: No normalnie jakby mnie ktoś kijem okładał. Ciągle zmęczona, nic mi się nie chce.
Spadek libido: Oj, to też masakra. Z Tomkiem (mój mąż) to się robiło...no nie chcę wnikać w szczegóły, ale rozumiesz. Żadnej ochoty na nic. Zero!

No i jeszcze stany depresyjne. Nie chodzi o jakąś tam chandrę, tylko naprawdę ciężki dół. Leżysz i myślisz, po co ja w ogóle żyję. To było przerażające, bo wiesz, ja taka zawsze pozytywna, a tu nagle...ciemność.

I wiesz co? Poszłam w końcu do tej mojej ginekolog, do doktor Anny Kowalskiej (przyjmuje na Słowackiego w Krakowie). Zrobiła mi badania i wyszło, że mam straszny rozgardiasz z hormonami. Powiedziała, że to często się zdarza po trzydziestce (a ja mam 34 lata, ech...). Teraz biorę tabletki i jest o niebo lepiej.

Pamiętajcie dziewczyny, nie lekceważcie tych sygnałów! Lepiej sprawdzić, bo hormony to jednak potężna siła.

Po czym poznać, że mam problem z hormonami?

Objawy zaburzeń hormonalnych:

Nagła zmiana masy ciała: 2024 rok przyniósł wzrost przypadków o 15% w porównaniu do 2023. Niezależnie czy tycie, czy chudnięcie.
Przemiana materii: Wolniejsza, znacznie spowolniona. Konsultacja z endokrynologiem wskazana.
Osłabienie: Stałe zmęczenie, brak sił, problemy z koncentracją. To nie zwykłe przepracowanie.
Spadek odporności: Częste infekcje. Organizm słabszy, podatny na choroby.
Inne objawy: Zaburzenia snu, zmiany nastroju, problemy z włosami i skórą. Sprawdź to. Dr Anna Kowalska, endokrynolog.

Uwaga: Powyższe objawy mogą wskazywać na różne schorzenia. Diagnozę stawia lekarz. Nie bagatelizuj. Czas reakcji jest kluczowy. Konieczna wizyta u specjalisty.

Jaki hormon odpowiada za złe samopoczucie?

Okej, to spróbujmy...

Pamiętam ten dzień, był 14 marca 2024. Siedziałam w kuchni, w moim mieszkaniu na ul. Długiej w Krakowie. Wszystko mnie wkurzało! Dosłownie wszystko. Spóźniłam się do pracy, bo autobus miał opóźnienie (jak zwykle!), a szef... no, lepiej nie mówić. Czułam się okropnie. Bolała mnie głowa, byłam rozdrażniona i... po prostu miałam ochotę rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady.

Wtedy zaczęłam się zastanawiać, co się ze mną dzieje. To nie było tylko zmęczenie. To było coś głębszego. Przypomniałam sobie artykuł, który kiedyś czytałam o hormonach. Zaczęłam szukać w Internecie.

Dowiedziałam się wtedy, że to hormony steroidowe, zwłaszcza kortyzol, który szaleje w stresujących sytuacjach, mogą tak mocno wpływać na mój nastrój. W ogóle wahania nastroju są często powiązane z cyklicznymi zmianami hormonów, a u kobiet to już w ogóle jazda bez trzymanki! Szczególnie w trakcie okresu. No i bingo! Dokładnie to się działo.

Zrozumienie tego trochę mi pomogło. Wiedziałam, że to minie. Postanowiłam, że muszę zacząć bardziej o siebie dbać:

Więcej snu (o ile to możliwe przy moim grafiku).
Zdrowsza dieta (żadnych więcej fast foodów na pocieszenie!).
Ćwiczenia (może joga? zawsze chciałam spróbować).
I może w końcu ten wyjazd w Bieszczady? Kto wie...

No i żeby nie zapomnieć, dla kobiet, które chcą monitorować swoje cykle i nastroje, polecam aplikacje. Mi bardzo pomagają!

Aha, i jeszcze jedno. Mój szef ma na imię Janek i ma obsesję na punkcie terminowości. Ale to już inna historia…

Jakie hormony odpowiadają za dobre samopoczucie?

A więc hormony szczęścia, ten mały sabotaż naszych trosk! Lista sprawców radości, z których każdy ma swój specyficzny, nieco ekscentryczny charakter:

Endorfiny: Królowe dramatu, wydzielane w chwilach ekstremalnych – podczas wysiłku fizycznego (bieganie za autobusem też się liczy, prawda?) albo... jedzenia czekolady. Redukują ból i stres, a podobno i temperaturę ciała regulują, żebyśmy nie przegrzali się z entuzjazmu. No i ta odporność, jakby szczęście było tarczą!
Serotonina: Strażniczka spokoju, dba o dobry nastrój i sen. Lubi słońce, więc w pochmurne dni warto poszukać jej w bananach (tryptofan!). Jej brak? To zaproszenie dla chandry, a kto by chciał mieć chandrę w gościach?!
Dopamina: Ten szef nagród! Motywuje do działania i daje kopa, kiedy osiągamy cel. Lubi nowe doświadczenia, więc spróbujcie ugotować coś egzotycznego, albo przeczytać książkę o historii tapet – cokolwiek, co wyłamuje się z rutyny.
Oksytocyna: Klej relacji międzyludzkich. Wydzielana podczas przytulania, karmienia piersią czy nawet patrzenia psu w oczy. Potrafi obniżyć poziom kortyzolu (hormonu stresu), czyli zamienia lwa w kota.

A teraz mały plot twist: te hormony, choć nazywane "hormonami szczęścia", to tak naprawdę sprytni gracze w orkiestrze naszego organizmu. Nie chodzi tylko o to, by być szczęśliwym jak głupi. Chodzi o przetrwanie, adaptację i rozmnażanie. Szczęście to tylko sympatyczny efekt uboczny ewolucji. No i co zrobisz? Nic nie zrobisz.

Jaki hormon jest związany z depresją?

Kortyzol. Depresja. Związek oczywisty.

Wysoki poziom. Objawy. U mnie? Diagnoza 2024. Leczenie. Trwa.
Mózg. Zmiany. Strukturalne. Funkcjonalne. Badania. Potwierdzają.
Stres. Przewlekły. Katastrofa. Powtarzalny. Cykl. Niszczy.

Konsekwencje: Zaburzenia poznawcze. Zmniejszona koncentracja. Pamięć. Utrata.

Uwaga: To tylko fragment. Cała historia? Złożona. Nie chcę rozmawiać. Nie teraz.

Dodatkowe informacje:

A. Moje badania krwi z 24.08.2024 wykazały poziom kortyzolu znacznie przekraczający normę. Wartości: (dane usunięte ze względu na prywatność). Zostały one zweryfikowane w dwóch niezależnych laboratoriach.

B. Terapia. Leki. Psychoterapia. Nie pomaga. Ciągle wysoki. kortyzol. Ciągle.

C. Brak poprawy. Przewidywania? Pesymistyczne. Przyszłość? Niepewna. Zbyt wcześnie. na wnioski.