Na czym polega bycie romantycznym?

No dobra, spróbujmy pogadać o tej romantyczności… Bo wiecie, dla mnie to wcale nie jest takie proste jak z reklamy czekoladek. Pewnie, róże, kolacja przy świecach – no spoko, kto by nie chciał? Ale czy to naprawdę o to chodzi? Chyba nie do końca, prawda?

Dla mnie romantyzm to bardziej… taki sposób patrzenia na świat. Wiecie, zauważanie piękna w takich małych, głupich rzeczach. Jak promienie słońca wpadające przez okno, kiedy pijemy razem kawę. Albo, nie wiem, jak on/ona się śmieje, kiedy opowiadam jakąś głupotę. To są momenty! I właśnie o te momenty chodzi.

Romantyczność to dla mnie też czułość. Takie prawdziwe bycie blisko. Pamiętam, jak kiedyś, jak leżałam chora z okropnym przeziębieniem, mój (wtedy jeszcze) chłopak przyniósł mi gorącą herbatę z cytryną i miodem, i obejrzał ze mną maraton "Przyjaciół". Mała rzecz, prawda? Ale czułam się taka zaopiekowana, tak ważna. I wiecie co? Było to bardziej romantyczne niż cała walentynkowa kolacja w najdroższej restauracji w mieście!

I w ogóle, zauważyliście, że często romantyzm myli się z przesadą? Jakby to musiały być jakieś gigantyczne gesty, żeby się liczyło. A przecież właśnie to małe "pamiętam, że lubisz taką herbatę" albo "zabrałem ci kwiatek, bo mi się skojarzył z tobą" – to jest właśnie TO! Pokazywanie komuś, że o nim myślimy, że jest dla nas ważny. Tak na co dzień. No właśnie, a wy co o tym myślicie? Bo ja sama wciąż szukam tej definicji idealnej.