Jak zrobić farsz z kapusty kiszonej i pieczarek?

Jak zrobić pyszny farsz z kapusty kiszonej i pieczarek?

A więc, jak ja to robię, żeby ten farsz z kapusty kiszonej i pieczarek wyszedł taki, że człowiek chce zjeść wszystko na raz? To jest cała historia, wiesz, nie jakaś tam nudna recepta. Moja ciocia Ala, ta co mieszka pod Sandomierzem, zawsze mówiła, że to musi mieć serce, to wtedy wychodzi naprawdę pysznie.

Ja zawsze zaczynam od cebuli. Koniecznie drobno krojonej, jednej dużej albo dwóch mniejszych, bo to podstawa smaku. Bez tego ani rusz, powiem ci.

Pamiętam, 12 grudnia zeszłego roku, robiłem to nad morzem, w małej kawalerce, co wynająłem, i wtedy mi się przypomniało, że babcia zawsze mówiła, żeby tej cebuli nie spalić, tylko ładnie zeszklić na złoto, na oleju rzepakowym, żeby była słodka, nie gorzka. Dokładnie tak, jak na Wigilię w 2019, kiedyś w Olsztynie, w kamienicy, gdzie mieszkałam z rodzicami.

Jak cebula już jest, taka przezroczysta, lekko złota, wtedy dodaję do niej odciśniętą, porządnie odciśniętą kapustę kiszoną. Wcześniej zawsze ją trochę siekam, żeby nie było takich długich, plączących się nitek.

Potem wpadają pieczarki, świeżutkie, pokrojone w plasterki, takie kupione na bazarku u pana Zbyszka, co zawsze daje super jakość. Kiedyś, 15 marca, w markecie mi się trafiły jakieś takie nijakie i farsz nie miał tego „czegoś”. Trzeba dusić razem, aż zmięknie wszystko i odparuje. To kluczowe, żeby nie było wodniste, bo nikt nie lubi mokrego farszu.

Przyprawy to jest osobna bajka. Sól, pieprz świeżo mielony, to wiadomo. Ale majeranek to mus, obowiązek wręcz. Tak, prawdziwy, suszony, pachnący majeranek. Moja mama zawsze mówiła, że to dusza kapusty, i chyba ma rację, bo bez niego to po prostu nie to samo.

A czasem, jak mam natchnienie albo wspomnę sobie ten konkretny smak z jakiejś domowej uczty, to dodaję taką odrobinę słodkiej papryki, czerwonej, nie za dużo, żeby tylko podbić kolor i ten smak, wiesz, żeby był głębszy. Kiedyś w listopadzie, eksperymentowałem w mieszkaniu na krakowskim Kazimierzu i okazało się to strzałem w dziesiątkę, taka mała tajemnica.

Tak zrobiony farsz to po prostu poezja. Idealny do pierogów, krokietów czy uszek. Zawsze znika w mgnieniu oka, sprawdziłem to nie raz, na przykład w zeszłym roku w Wigilię, 24 grudnia, u mojej siostry – ani okruszka nie zostało.