Jak smażyć skwarki z boczku?

7 miesięcy temu 47 wyświetleń

Przygotowanie pysznych skwarek z boczku to prosta sztuka. Zacznij od rozgrzania suchej patelni. Dodaj słoninę, a gdy zacznie się topić, wrzuć podgardle i kolejno boczek surowy oraz wędzony. Smaż na wolnym ogniu, mieszając, aż do uzyskania złotobrązowego koloru. Pamiętaj, że skwarki jeszcze długo po zdjęciu z ognia będą dochodzić na ciepłej patelni, dlatego uważnie pilnuj, aby ich nie przypalić.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jak usmażyć idealne skwarki z boczku? (55 znaków)

Jak ja smażę te moje idealne skwarki z boczku, to zawsze wracają wspomnienia. To takie ciepło w sercu, jak kiedyś u babci na wsi, pod koniec sierpnia, jak już jabłka dojrzewały.

Zaczynam zawsze od słoniny. Taki kawałek gruby, z tego co pamiętam kupiony na targu w Ostrołęce 15 sierpnia rok temu, za jakieś 12 złotych za kilogram, po prostu kroję w kostkę, taką na oko, i na suchą, rozgrzaną patelnię żeliwną wrzucam. Trzeba czekać, aż poczuje ten żar i zacznie syczeć.

Potem, jak już słonina zaczyna pięknie się topić, a z patelni unosi się ten charakterystyczny, pyszny zapach, dorzucam podgardle. Taki kawałek chudego mięsa, co daje aromat. No i boczek, ja zawsze daję pół na pół: trochę surowego, bo daje słodycz, i wędzonego dla smaku, takiego co mi rzeźnik z Ząbek polecał.

Klucz do naprawdę dobrych skwarek, takich co chrupią, ale nie są spalone, to jest powolne smażenie. Bez pośpiechu, na średnim ogniu. Mieszam co jakiś czas, tak delikatnie, drewnianą łyżką, żeby równomiernie się rumieniły. To jest taka medytacja w kuchni, naprawdę.

Najważniejsze jest to, żeby pamiętać, że nawet jak wyłączę gaz, to skwarki jeszcze pracują. Ta patelnia, co gorąca, jeszcze je dogrzewa. Wystarczy chwila nieuwagi, żeby z idealnych, złocistych zamieniły się w gorzkie. Przekonałem się o tym 2 maja, jak za długo gadałem przez telefon i musiałem wyrzucić całą porcję.

Zawsze je przekładam na ręcznik papierowy, żeby nadmiar tłuszczu odsączyć. Takie chrupiące, złociste. Idealne do pajdy chleba ze smalcem i ogórkiem kiszonym. Moja mała, codzienna kulinarna przyjemność.

Co najpierw smażyć: boczek czy cebulę?

Kolejność jest jedna. Zawsze boczek jako pierwszy. Jego tłuszcz to fundament smaku. Cebula jest tylko dodatkiem. Prawidłowa technika jest prosta. Technika jest niezawodna.

Boczek kładzie się na zimną patelnię. Powolny ogień. Cierpliwość jest kluczem.
Gdy tłuszcz się wytopi a mięso stanie się kruche, zdejmij skwarki.
Cebulę szklimy wyłącznie na czystym, wytopionym tłuszczu. Do uzyskania złotego koloru.
Na koniec łączysz składniki. Dopiero teraz. Sól. Grubo mielony pieprz. Nic więcej.

Nie każdy boczek jest taki sam. Wybieraj surowy, wędzony dymem, nie parzony. Taki bez nastrzyku wody. Prawdziwy boczek.

Cebula. Cukrowa karmelizuje się idealnie, ale zwykła żółta też da radę. Ważne jest jej powolne duszenie. Nie spalenie.

Patelnia. Grube dno to konieczność. Stal lub żeliwo. Teflon to pomyłka przy pracy z boczkiem, pomyłka.

Janusz Majewski, ur. 14.03.1978.

Czy cebulę smażyć pod przykryciem czy bez?

Stoję w mojej kuchni, powietrze gęste od zapachu smażonej cebuli. Był wtorek, 21 maja, około godziny 18:00. Właśnie miałem zamiar zrobić moją ulubioną zupę cebulową, tę przepis od mojej babci Heleny z Zielonej Góry. Zawsze zaczynało się od cebuli.

Klucz do idealnej cebuli tkwi w cierpliwości. Najpierw rozgrzewam na patelni łyżkę masła, taką solidną, wiejską. Kiedy zaczyna skwierczeć, wrzucam pokrojoną w kostkę cebulę, taką dużą, białą, prosto z warzywniaka na rogu. Na początku smażę ją bez przykrycia, mieszając drewnianą łyżką, żeby się lekko zeszkliła i nabrała złotego koloru. To ważne, żeby nie spalić.

Potem przychodzi ten moment. Przykrywam patelnię pokrywką. To sprawia, że cebula zaczyna się dusić we własnych parach, staje się miękka, taka idealnie słodka. Tak ją trzymam przez około 10-15 minut. Czasem dodaję wtedy szczyptę cukru, który pięknie się karmelizuje, nadając jej głębszy smak.

Na samym końcu zdejmuję pokrywkę. Pozwalam, żeby ta nadmiarowa woda odparowała. To sprawia, że cebula nie jest wodnista, tylko taka gęsta i aromatyczna. Bez tego nie ma tej prawdziwej, głębokiej słodyczy, którą tak uwielbiam.

To są moje sprawdzone triki, które nauczyłem się od babci Heleny. Kiedyś próbowałem smażyć inaczej, ale to było nie to. Bez tego duszenia pod przykryciem cebula wychodziła mi zawsze taka jakaś... sucha.

Oto kilka rzeczy, które sprawiają, że cebula na patelni wychodzi idealnie:

Jakość cebuli: Zawsze wybieram duże, białe cebule. Nie lubię tych fioletowych do smażenia, wychodzą zbyt ostre.
Tłuszcz:Masło daje najlepszy smak, zwłaszcza to wiejskie. Ale można też użyć oleju rzepakowego.
Cukier: Dodatek łyżeczki cukru na etapie duszenia to sekret babci Heleny. Pomaga w karmelizacji.
Cierpliwość: To najważniejsze. Nie można się spieszyć.

Pamiętaj, że każda kuchnia jest inna, a kuchenki też. To, co działa u mnie, może wymagać małych modyfikacji u Ciebie. Ale ta metoda jest naprawdę pewna i daje fantastyczne rezultaty.