Jak doprawić farsz z kapustą i grzybami?

Jak zrobić grzyby smażone na patelni?

Och, te grzyby… Zapach lasu, wilgoci, ziemi… Jesień w pełni, a ja już czuję ten smak, ten intensywny aromat, który unosi się nad rozgrzaną patelnią.

• Najpierw, te cudowne grzyby leśne, moje ukochane prawdziwki, zebrane w ubiegłym roku w lesie koło Augustowa, trzeba starannie oczyścić. Każdy kawałeczek, z najwyższą dbałością, bo przecież każdy grzyb to małe dzieło sztuki.

• Później płukanie, delikatne, jakbyś mył najcenniejszy skarb. A potem suszenie, ręcznikiem papierowym, z troską i cierpliwością. Bo wilgoć, to wróg smaku.

• Cebulka! Złota, pachnąca, moja ulubiona biała, pokrojona w piórka, cienkie, delikatne, jak skrzydła motyla. Na patelnię, na rozgrzany olej. Słyszysz ten śpiew oleju?

• I wreszcie one, grzyby! Pokrojone w plastry, nie za grube, nie za cienkie, tak, żeby w pełni oddały swój smak. Do cebuli, i smażenie… Dwadzieścia minut, czas nieubłagany, ale niezbędny, by wyczarować magię. Dwadzieścia minut pachnącego szaleństwa.

Zapach, który wypełni cały dom, a potem twoje kubki smakowe. To coś więcej niż jedzenie, to cała historia, pełna jesiennego magicznego uroku.

Smażone leśne grzyby – to przepis na szczęście.

Dodatkowe informacje:

• Idealnie sprawdzą się prawdziwki, podgrzybki, maślaki.
• Można dodać śmietankę, małe ilości tymianku, sól i pieprz do smaku.
• Podawać z ziemniakami, kaszą gryczaną lub jako dodatek do mięs.

Jak pozbyć się gorzkiego smaku w zupie grzybowej?

Ojej, ten gorzki smak... pamiętam jak raz, chyba w listopadzie, robiłam zupę grzybową na urodziny mojej córki, Anny. Grzyby, które przywiózł mi wujek Staszek z lasu, były jakieś takie... inne. Wyszła koszmarna, gorzka jak diabli! No i co ja miałam zrobić? Goście w drodze, a tu taka wtopa.

Wpadłam na pomysł!

• Mleko! Tak, mleko uratowało sytuację! Wlałam trochę mleka do zupy i od razu zrobiło się lepiej.
• Pamiętam, że mama, jak jeszcze żyła, to czasem używała maślanki do grzybów, żeby złagodzić ten ich leśny, mocny smak.
• No i w ostateczności zawsze można spróbować z chłodną wodą. Może pomoże, a jak nie, to zawsze jest opcja zamówienia pizzy!

W każdym razie, mleko zadziałało! Urodziny Anny zostały uratowane, a ja nauczyłam się, żeby zawsze najpierw spróbować grzybów, zanim wrzucę je do zupy. I lepiej nie słuchać rad wujka Staszka, jeśli chodzi o grzyby!

Co się dodaje do marynowania grzybów?

Pamiętam jak babcia Marysia, co roku, wrzesień... Grzybobranie i te zapachy! W całym domu unosił się aromat octu i przypraw, a w kotle bulgotała zalewa do grzybów.

Babcia zawsze wrzucała do niej:

• Liście laurowe – całe wiązki!
• Ziele angielskie – obowiązkowo, żeby miało ten "charakterek".
• Pieprz w ziarnach – czarny, dużo czarnego.
• Sól – wiadomo, konserwacja.
• Cebula – pokrojona w talarki, szkoda że tyle łez przy tym było!
• Gorczyca – całe ziarenka, takie małe, ale robią różnicę.
• Cukier – żeby trochę złagodzić ten ocet.

A czasem, jak jej się zachciało eksperymentować, dodawała też goździki (trochę za dużo, moim zdaniem), chrzan (w plastrach) albo kwasek cytrynowy, żeby było bardziej kwaśno. Zawsze mówiła, że najważniejszy jest dobry ocet i proporcje, ale ja i tak wolę grzyby od Staszka, ma mniej octu.