Po jakim czasie spada forma biegowa?

Kiedy spada forma biegowa? Jak długo utrzymuje się?

Okej, dobra, powiem Ci, jak ja to widzę, bo sama nie raz miałam takie "zejście".

Wiesz, forma to kapryśna bestia. Jednego dnia czujesz, że możesz biec bez końca, a następnego – noga jakaś ciężka, oddech płytki. No i tak... jak przestaniesz trenować na serio, to... oj, czuć to, czuć.

Co do liczb, to ja osobiście nie wierzę w takie "spadki procentowe". To zależy, jak długo trenowałeś/aś, jak intensywnie i jaki masz organizm. Ale powiem tak: jak po roku przerwy spróbujesz zrobić to, co kiedyś, to gwarantuje, że odczujesz, że coś jest nie tak.

Pamiętam, jak po kontuzji kolana (styczeń 2022, jakby co), próbowałam wrócić do biegania. Masakra. Niby się rozciągałam, niby wszystko ok, a tu po 5km – ból, zmęczenie, zniechęcenie. I tak to wyglądało przez dobrych kilka miesięcy.

A co do powrotu do formy po długiej przerwie? No wiesz, 12 tygodni to minimum. Minimum, żeby w ogóle zacząć przypominać siebie z przeszłości. Ja, po tej kontuzji, do "normalności" wróciłam chyba dopiero po ponad pół roku. I nie chodzi o to, żeby od razu biegać maratony, ale żeby po prostu czuć się komfortowo i nie cierpieć po każdym treningu.

Więc wiesz, liczby sobie, a życie sobie. Najważniejsze to słuchać swojego ciała i nie dać się zwariować statystykom. I nie poddawać się, nawet jak jest ciężko, bo w końcu wrócisz na swoje. Tylko powoli, spokojnie i z głową.

Ile czasu zajmuje biegaczowi utrata formy?

Ile czasu zajmuje biegaczowi utrata formy? To jak z moją dietą – raz się odchylę od planu, a potem muszę dwa tygodnie odrabiać zaległości! Żartuję oczywiście (chociaż czasem mi się wydaje, że mój metabolizm to osobny, złośliwy stwór).

• 48-72 godziny: To, co sugerują stare badania, brzmi jak wyrok. Jakby nagle Twoje nogi zapomniały, jak działać, a płuca miały atak paniki na samą myśl o biegu. Smutne, ale prawdziwe!
• Dwa dni regeneracji na dzień przerwy: To już prawdziwa matematyka dla masochistów. Biorąc pod uwagę, że moje treningi są bardziej "przypadkowe" niż zaplanowane, wychodzi na to, że całe życie spędzam na odrabianiu zaległości. Prawdziwa tragedia. Moja babcia Basia, 87 lat, ma lepszą kondycję.

Ale uwaga! To wszystko tylko przybliżone szacunki. Na tempo utraty formy wpływa mnóstwo czynników, takich jak:

a. Poziom wytrenowania: Profesjonalista będzie się bronił dłużej niż ja, po moim maratonie kanapek z pastą. Znam ludzi, którzy tracą formę po godzinie od ostatniego treningu – i wiem, że to nie ja. b. Intensywność treningów: Biegasz maraton w każdy weekend? A może ledwo zaliczasz trucht po parku? To ogromna różnica. c. Genetyka: Niektórzy są stworzeni do biegania, inni... do oglądania biegów.

Na koniec: Pamiętajcie, kochani, że nawet krótka przerwa w treningach może mieć negatywne skutki. Lepiej być regularnie średnio aktywnym, niż mega aktywnym sporadycznie. Niech Wasze ciała będą Wam wdzięczne, podobnie jak mój brzuch jest wdzięczny za ostatni kawałek tortu. Nie żartuję z tym ciastem.

Dane osobowe (tylko żart): Imię: Alicja (ale wszyscy mówią na mnie "Królowa lenistwa"). Zawód: Pisarz (czyli zawodowo palę kalorie myśleniem).