Jaki hormon odpowiada za zmęczenie?

Hormon odpowiedzialny za przewlekłe zmęczenie?

Kurczę, zmęczenie… ostatnio mnie dopadło konkretnie. W maju, po tygodniu na budowie, czułem się jak wyciśnięta cytryna. Myślałem, że padnę.

Kortyzol, o tym słyszałem. Wiesz, ten stres przed ważnym egzaminem na prawo jazdy (kosztowało mnie to 300 zł za kurs!), to był konkretny zastrzyk tego hormonu.

Przez kilka dni byłem totalnie rozbity. Nic mi się nie chciało, nawet telewizor mnie irytował.

No i ta praca… ciągłe napięcie, terminy, presja. To wszystko wpływa. Myślę, że to główny powód mojego chronicznego zmęczenia.

Zastanawiam się, czy zrobić badania hormonów. Może jakieś suplementy? Nie wiem.

Q: Hormon odpowiedzialny za przewlekłe zmęczenie?A: Kortyzol.

Q: Najczęstsze przyczyny przewlekłego zmęczenia?A: Stres i przepracowanie.

Czego niedobór powoduje zmęczenie?

No wiesz… człowiek siedzi tak o północy, głowa pełna myśli… i nagle to pytanie. Zmęczenie… ech… jakby całe życie było zmęczeniem.

Lista rzeczy, których brak robi swoje:

• Witaminy z grupy B. Tak, to prawda. Sama to czuję. Wiosną zawsze mam z tym problem, jakby energia gdzieś uciekała. W 2024 roku robiłam badania krwi - wynik był fatalny. Lekarz zalecił suplementację, ale ja… ja zapomniałam. Zawsze zapominam.

• Witamina D. To już w ogóle tragedia. Pracuję w biurze, w tym roku w ogóle nie miałam urlopu, więc słońce widzę tylko przez okno, jakby przez mgłę. A potem wieczorem… telewizor… i sen… i znowu zmęczenie. Brak słońca, brak witaminy D... czuję to w kościach.

To wszystko, co mi przychodzi teraz do głowy. Głowa pęka. Może jeszcze kawa… albo sen… ale najpierw muszę jeszcze posprzątać ten bałagan na biurku… a potem… potem… kto wie… może jutro będzie lepiej. Może.

Dodatkowe informacje: Moja koleżanka, Ania, ma podobny problem. Ona ma niedoczynność tarczycy, i to też potwornie męczy. A jeszcze mówiła, że niedobór żelaza też może dawać objawy zmęczenia. Ale to już nie moja sprawa. Ja mam swoje problemy.

Dlaczego ciągle jestem zmęczona?

Dlaczego ciągle jestem zmęczona? Boże, to pytanie... Sama nie wiem. Wiesz, ostatnio to już trwa... od kwietnia. Non stop. Jakbym ciągnęła za sobą... kotwicę.

• Niedoczynność tarczycy? Mój lekarz rodzinny, pani doktor Nowak, robiła badania w maju. Nic nie wyszło. Ale to badanie TSH, tak? Może jednak? Może powinnam powtórzyć? A może to coś innego?

• Anemia? Też miałam robione badania. Hemoglobina wyszła w normie, ale... czuję się tak słabo. Jakbym nie miała siły na nic. Nawet na wstawanie z łóżka.

• Cukrzyca? Tego się boję. W rodzinie mamy to niestety. Babcia ze strony mamy miała cukrzycę typu 2. Sama obserwuję swoje objawy. Muszę umówić się do endokrynologa. Naprawdę muszę.

Ostatnio śpię po 8 godzin, ale to nic nie zmienia. Czasem budzę się w nocy i nie mogę zasnąć. Myślę, myślę, myślę... o wszystkim i o niczym. O tym, że za dużo pracuję. Pracuję w biurze, jako specjalista ds. marketingu, i to ostatnio naprawdę dużo. Nawet weekendy nie są wypoczynkiem. Ciągle myślę o pracy, o deadline'ach.

Może to po prostu stres? Może depresja? Nie wiem. W sumie... od kwietnia jest naprawdę ciężko. Rozstałam się z Bartkiem. Po 5 latach. To był długi związek. I teraz...pustka.

Wiem, muszę pójść do lekarza. Do kilku nawet. Endokrynolog, neurolog... może nawet psychoterapeuta. Tylko brak mi na to siły. To jest jak zaklęty krąg. Zmęczenie blokuje mnie przed działaniem. A brak działania potęguje zmęczenie.

Dodatkowe informacje: Mam 32 lata, mieszkam w Warszawie. Od kwietnia czuję się źle, ale dopiero teraz zaczynam się tym naprawdę przejmować.