Jak rozpoznać powikłania po grypie?

Czym grozi nie wyleczona grypa?

Kurde, grypa… wiesz, to nie jest takie proste. Pamiętam jak moja babcia, Halina, miała w 2023 roku grypę, strasznie się zmęczyła. Ledwo chodziła.

• Zapalenie płuc, to najgorsze co mi przychodzi do głowy. Ona miała na szczęście tylko ostre zapalenie oskrzeli. Ale straszyła się strasznie, bo dziadek jej umarł na zapalenie płuc.

• Potem jeszcze zapalenie zatok. Ból głowy, niemożność normalnego oddychania. To też przeszła. Ale to się z tym związało. To trwało długo.

No i jeszcze są te rzadkie sprawy, ale straszne. Wiesz...

• Zespół Guillain-Barré. To coś okropnego. Paraliż. Babcia się tego bardzo bała. Właściwie, wszystkiego się bała, po tym jak się rozchorowała.
• Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. To już w ogóle. Nawet nie chcę o tym myśleć. To było by zbyt dużo.
• Zapalenie mózgu. To też z tych najgorszych.

Eh… Sama nie wiem… trzeba się leczyć. Na prawde. Nie lekceważyć tego. To nie jest żart. Bo potem może się zakończyć tragicznie. Tak jak u dziadka. A ja nie chcę stracić babci. Nie jeszcze.

Dlaczego bolą nogi po grypie?

Dlaczego nogi po grypie krzyczą "dość!"?

Bo wirus, niczym nieproszony gość, urządza sobie imprezę w mięśniach, a zapalenie mięśni to jak rachunek, który trzeba zapłacić. Wyobraź sobie mięśnie jak małe elfy pracujące w warsztacie Świętego Mikołaja – nagle przychodzi wirus i zaczyna im przestawiać narzędzia, mieszać w planach. Efekt? Ból i chaos.

A poważniej, ten cały cyrk podnosi poziom kinazy kreatynowej we krwi. To taka informacja dla lekarza, że "tu się dzieje!". Ból lubi dokuczać w łydkach najbardziej, jakby wiedział, że to one najbardziej potrzebne do tańca.

• Kilka dni – tyle zwykle trwa ta zabawa. Czasem dłużej. Jak po Sylwestrze.
• Kinaza kreatynowa – brzmi jak jakiś potwór z greckiej mitologii, ale to tylko enzym.
• Łydki – podejrzewam, że to one knują spisek przeciwko nam!

Wiesz, raz po chorobie poszedłem biegać. Myślałem, że dam radę. Skończyło się na tym, że wyglądałem jak pingwin z problemami z orientacją. Zatem – ostrożnie z powrotami do formy! Moja ciotka, Wiesława, zawsze mówiła: "Po burzy wyjdzie słońce, ale zanim wyjdziesz ty, upewnij się, że masz parasol i wygodne buty!". Mądra kobieta.

Czy grypa przejdzie bez leków?

No jasne, że grypa może przejść bez leków! To tak jak z niechcianym gościem – w końcu sam się znudzi i pójdzie. Tylko że w przypadku grypy, ten gość zostawia po sobie niezły syf w organizmie, fuj!

• Układ odpornościowy to taki nasz osobisty ochroniarz. Jak widzi, że coś się szwenda podejrzanego (wirus), to rusza do akcji.
• Wirusy mutują, jakby miały ADHD. Ciągle się zmieniają, więc ochroniarz musi się ich uczyć na nowo, wnerwiające, co nie?
• Dlatego czasem leki mogą pomóc. To tak jakby dać ochroniarzowi pałkę teleskopową – szybciej poradzi sobie z intruzem.
• Z odpornością to jest tak, że... jak się nie dba, to się ma. Dobre jedzonko, sen i unikanie stresu – to podstawa!
• A jak już cię dopadnie choróbsko, to leż plackiem i pij herbatkę z cytrynką, co innego poradzić?!

A tak serio... No dobra, żartowałam trochę! Grypa to nie przelewki. I choć organizm sam sobie z nią radzi, to lepiej mu pomóc. Bo inaczej mogą być komplikacje, fuj jeszcze raz! Pamiętajcie o szczepieniach, zdrowym odżywianiu i dbaniu o siebie. I pijcie herbatkę z miodem!

Jakie są najczęstsze powikłania po grypie?

O rany, powikłania po grypie to jest coś, co pamiętam aż za dobrze...

W zeszłym roku, jakoś w marcu, dopadła mnie grypa. Leżałam w łóżku jak sparaliżowana, w moim mieszkaniu na osiedlu "Słoneczny Stok" w Białymstoku. Gorączka, dreszcze, koszmarny ból głowy – totalny armagedon. Myślałam, że umrę!

No i niby wyzdrowiałam, ale...

• Zapalenie oskrzeli – to było pierwsze. Kaszel taki, że myślałam, że mi płuca wypluje. Lekarz, dr Kowalski, osłuchał mnie i od razu antybiotyk.

• A potem zaczęło się coś dziać z zatokami – zapalenie zatok. Ból taki, że nie mogłam spać, a nos zatkany jakby ktoś tam cementu nalał.

No i, cholera jasna, jeszcze ucho! Pamiętam jak dziś – ból przeszywający, że aż się popłakałam. Okazało się, że to zapalenie ucha środkowego. Masakra!

Pamiętam, że mama przez telefon, kazała mi pić rosół i leżeć, a ja wtedy w marcu 2024 roku miałam dwadzieścia siedem lat. Rosół średnio pomagał, ale co mama, to mama.

Rzadziej, ale jednak:

• Niewydolność krążenia – na szczęście mnie to ominęło, ale moja babcia miała po grypie.

• Zespół Guillaina-Barré i inne neurologiczne straszności – na samą myśl mnie ciarki przechodzą.

W każdym razie, nauczka na całe życie. Teraz szczepię się co roku. I wszystkim polecam. Nie ma co ryzykować!