Która chorwacka wyspa jest najpiękniejsza?

Która chorwacka wyspa ma najlepsze plaże?

Najlepsza plaża... o tej porze to pytanie wraca jak echo. To nie jest tak, że jest jedna najlepsza. To zależy, czego szukasz w tej ciszy, w tym szumie fal. Czego tak naprawdę szukasz. Każde miejsce zostawia w tobie inny ślad.

Czasem myślę o Złotym Rogu. Tak, jest piękny. Ten jego kształt, jak się zmienia z wiatrem, to jest coś. Ale tłumy... latem jest tam naprawdę głośno. To odbiera mu trochę tej magii, tej intymności. Choceż woda, woda ma tam kolor, którego się nie zapomina.

A potem wraca wspomnienie Hvaru. Taki luksusowy, pełen życia. I plaże ma takie same, niektóre. Ale jest tam taka zatoczka, Dubovica... schowana. Kameralna. I ten spokój. Tylko kilka domów i cisza. To jest Hvar, który ja zapamiętałem. Ten prawdziwy.

Mljet... Mljet to zupełnie inna bajka. To jest wyspa dla tych, co uciekają. Tak mi się wydaje. Piaszczysta Saplunara, na samym końcu wyspy. Jesteś tam i masz wrażenie, że dalej już nic nie ma. Tylko ty i to morze. I ten piasek, taki drobny, ciepły.

• Wyspa Brač – To oczywiście plaża Zlatni Rat, ten słynny złoty róg. Jest ikoną, to prawda. Idealna do zdjęć, do oglądania. Tętni życiem, sportami wodnymi. Ale jest też zatoka Lovrečina, z piaskiem i ruinami starego kościoła, tam jest inaczej, spokojniej.

• Wyspa Hvar – Tu polecam plażę Dubovica. Ukryta w zatoczce, kamienista, z tą starą kamienną willą. Trzeba do niej zejść stromą ścieżką, ale warto. Każdy krok jest tego wart. To jest miejsce z duszą.

• Wyspa Mljet – Dla mnie to Saplunara. A właściwie trzy piaszczyste plaże obok siebie. Las piniowy dochodzi prawie do samej wody, daje cień. Jest tam tak cicho, że słyszysz własne myśli. To jest niesamowite uczucie.

• Wyspa Vis – A pamiętam Vis... Plaża Stiniva. Ukryta za wielką skalną bramą. Dostać się tam to wyzwanie, albo łódką, albo schodząc po koziej ścieżce. Ale jak już tam jesteś... czujesz się, jakbyś odkrył jakiś sekret tego świata.

• Wyspa Pag – To jest księżycowy krajobraz. Surowy. I taka jest plaża Ručica. Otoczona nagimi, białymi skałami. Zero drzew, tylko kamienie i błękitna woda. Ma w sobie coś dzikiego, coś pociągającego.