Gdzie jest najcieplej w Europie jesienią?

Gdzie spędzić urlop w Europie, by cieszyć się ciepłem jesienią?

Ach, jesień w Europie, to jest ten czas, kiedy człowiek zaczyna myśleć o ucieczce. Ja zawsze mam tak, że kiedy liście spadają i dni robią się krótkie, to moja dusza woła o słońce, o to ostatnie ciepło, zanim nadejdzie prawdziwa szaruga. Szukam miejsca, gdzie jeszcze można poczuć piasek pod stopami i nie martwić się deszczem. To takie moje osobiste poszukiwania, co roku niemal.

Dla mnie Hiszpania to pewniak, zwłaszcza te jej cieplejsze zakątki. Kiedyś, pamiętam, pojechałem do Andaluzji pod koniec października, to był 27 października, i to było po prostu niebo na ziemi.

Pamiętam, jak w Maladze, na plaży La Malagueta, słońce grzało tak, że spokojnie można było leżeć i opalać się, a woda w morzu wydawała się akurat taka orzeźwiająca. Nie było tego letniego tłoku, co dla mnie jest kluczowe, bo nie lubię przepychanek. Ceny też były wtedy trochę lepsze, jakby wszystko odetchnęło po sezonie. Wieczory były przyjemnie chłodne, ale nie zimne, idealne do spacerów po starym mieście.

Innym razem, na Costa Brava, może nie tak upalnie jak na południu, ale wciąż bardzo przyjemnie, choć to był początek października, jakoś 5 października.

A jeśli o cieplejszych barwach jesieni mowa, to Włochy, konkretnie Toskania, też potrafią oczarować. Nie chodzi tam może o upał, ale o to złoto i czerwień w pejzażu, kiedy słońce jeszcze mocno świeci. Byłem tam raz na początku listopada, powiedzmy trzeciego, i pamiętam, jak te pagórki, winnice, miały takie kolory, że aż dech zapierało. To inne ciepło, takie dla duszy.

Nie dało się co prawda plażować, ale spacery wśród tych widoków były same w sobie takim wewnętrznym słońcem, czymś, co zostaje w pamięci na długo.

No i Grecja, to jest coś, co zawsze ratuje moje jesienne tęsknoty. Kreta czy Rodos w październiku, to jest strzał w dziesiątkę dla tych, co szukają prawdziwego upału. Pamiętam, jak na Krecie, w okolicach Chanii, 15 października, było ponad dwadzieścia pięć stopni i woda w morzu była bajeczna, taka idealnie ciepła. Bez tych hord turystów, co latem.

To takie poczucie, że przedłużasz sobie lato, dostajesz jeszcze jedną szansę na ten beztroski czas. I za to kocham te greckie wyspy w jesieni.