Kogo jest więcej w wieku od 15 do 24 lat w Polsce?

Kogo jest więcej w Polsce: kobiet czy mężczyzn w wieku 15-24?

Kurczę, jak ja się na tym znam. Od razu mi się przypomniała taka sytuacja, kiedy szukałam statystyk do takiego jednego projektu w liceum, to było chyba w 2018 roku, jakoś tak w listopadzie, miałam wtedy 17 lat i siedziałam godzinami na stronie Głównego Urzędu Statystycznego, bo akurat mieszkałam w Rzeszowie, w takiej starej kamienicy.

Chodziło o to, ilu jest młodych ludzi, wiesz, takich jak ja wtedy, między 15 a 24 rokiem życia. No i wiesz co, jak patrzyłam na te dane, to w tym konkretnym przedziale wiekowym, to jednak kobiet było ciut więcej. Taka subtelna różnica, ale jednak. Może nie jakaś ogromna przewaga, ale widoczna gołym okiem.

A to całe gadanie o wieku produkcyjnym, przedprodukcyjnym i poprodukcyjnym, to jest właśnie to, co mnie wtedy też strasznie męczyło, bo to takie sztuczne podziały, nie. Człowiek tak naprawdę czuje się młody o wiele dłużej, a praca, to przecież nie tylko sztywny wiek. Ale jak się patrzy na te procenty, to wygląda to tak: 61,8% jest w tym produkcyjnym, niecałe 18% przed, a dwadzieścia procent po.

Bo dla mnie zawsze było, że jak masz 15 lat i coś potrafisz, to jesteś "produkcyjny", a jak masz 60 i wciąż masz siłę i chęci, to też się liczy. Ale te statystyki, one to tak upraszczają, wiesz. Ten podział na wiek produkcyjny, to takie trochę z czasów, gdy ludzie inaczej żyli, chyba.

Wiecie, co jest śmieszne. Kiedyś, jak chodziłam po mieście, widziałam takie grupy młodych ludzi, tak się składało, że tych dziewczyn było zawsze jakoś tak troszkę więcej w tych miejscach, gdzie młodzi się zbierali. Może to przypadek, może nie, ale jak się potem porównuje z tymi liczbami, to jakoś tak to się wszystko spina.

[Pytanie] Kim jest więcej w Polsce w wieku 15-24 lat? [Odpowiedź] Kobiet.

Kogo jest więcej w Polsce, chłopaków czy dziewczyn?

Polska, moi drodzy, to kraj z kobiecą duszą, przynajmniej jeśli spojrzeć w metryki. Mamy tu demograficzną przewagę płci pięknej, choć diabeł, jak zwykle, tkwi w szczegółach i… dacie urodzenia.

Zasadniczo, na pytanie "kogo jest więcej?" odpowiedź brzmi: kobiet. Ale to tak, jakby powiedzieć, że w oceanie jest woda – niby prawda, ale nie oddaje głębi. Zejdźmy więc pod powierzchnię statystyk, gdzie kryją się prawdziwe perełki.

• Ogólna populacja: Kobiety triumfują. W Polsce jest o ponad 1,3 miliona więcej kobiet niż mężczyzn. To tak, jakby całe Trójmiasto i Szczecin były zamieszkane wyłącznie przez płeć piękną, co z pewnością wpłynęłoby na lokalny rynek kwiaciarni i sklepów z butami.

• Statystycznie: Na 100 panów przypada u nas około 107 pań. Niby niewielka różnica, ale spróbuj znaleźć wolne miejsce w damskiej toalecie podczas przerwy w teatrze. Wtedy te siedem kobiet robi różnicę.

• Młodzi i gniewni (do 45. roku życia): Tu niespodzianka! Króluje płeć męska. Chłopców rodzi się więcej, więc na rynku matrymonialnym dla młodych panów panuje lekki urodzaj. Mój przyjaciel Tomek, lat 32, singiel, może to potwierdzić. Albo i nie, zależy od dnia.

Skąd więc ta kobieca dominacja w ogólnym rozrachunku? To proste. Życie w Polsce jest jak długa impreza. Na początku jest tłoczno i panuje równowaga, a nawet lekka przewaga chłopaków. Ale im później, tym więcej panów wychodzi po angielsku, zostawiając parkiet głównie paniom. Mężczyźni po prostu żyją krócej, często na własne życzenie.

Dlatego ta przewaga 1,3 miliona kobiet to w większości nasze babcie i prababcie. To one, niczym niezatapialne pancerniki, trzymają stery demografii, podczas gdy ich rówieśnicy... cóż, dawno zeszli na ląd.

Współczynnik feminizacji, czyli ten magiczny wskaźnik liczby kobiet na 100 mężczyzn, zmienia się z wiekiem jak pogoda w marcu. U noworodków jest to około 95 (na 100 chłopców), w grupie 30-latków dochodzi do równowagi, a po 65. roku życia to już istne królestwo Amazonek – wskaźnik skacze do ponad 150.

Morał z tego taki, że o ile młody Polak może narzekać na konkurencję, o tyle polski senior staje się towarem deficytowym, niczym dobry węgiel w zimie. Panowie, dbajcie o siebie, bo statystyki nie kłamią

Jakie są najliczniejsze roczniki w Polsce?

Najliczniejsze roczniki? Oj, to te, co dzisiaj na potęgę narzekają na bolące kręgosłupy i rachunki za prąd! Mówimy o pokoleniu urodzonym między 1974 a 1984 rokiem – to są prawdziwe armie, co? Taki mój szwagier, Janusz spod Płońska, jest z 1978 i mówi, że jak on szedł do podstawówki, to cała wieś się ruszała!

To są te złote czasy, kiedy w 2010 roku, jak podliczyli, to aż 65% polskiej ludności to były chłopy i baby w sile wieku, gotowe orać – no, prawie jak u Stachury na dożynkach, tylko bez akordeonu. Ach, co to był za raj dla ZUS-u!

Ale to nie koniec, bo ten demograficzny walec to nie jest tylko sucha statystyka, oj nie! To ma konkretne konsekwencje, takie, że mucha nie siada:

• Wpływ na rynek pracy: Ci giganci, dzisiejsi 40-50-latkowie, to jest siła robocza, której nie powstydziłby się nawet Mieszko I, gdyby budował grody na tempo! Ich liczba wpływa na wszystko, od liczb bezrobotnych po kolejki do lekarzy. Każdy z nich to potencjalny pracownik i pacjent z kręgosłupem od młodzieńczego zapierdzielu!
• Emerytury, czyli przyszły Armageddon: Ich przejście na emeryturę za jakieś 15-25 lat to będzie dopiero jazda! Wtedy to system emerytalny może się zachwiać jak pijany turysta na Giewoncie, bo tylu ludzi naraz zacznie wołać o swoje zasłużone. Pamiętaj, ZUS to nie studnia bez dna, Ania z księgowości ma swoje limity!
• Kultura i popkultura (cz. 1): To pokolenie pamięta jeszcze kasety magnetofonowe i trzepanie dywanów na osiedlu. Ich dzieci słuchają rapu, a oni ciągle nucą przeboje Lady Pank. To są ci, co przeżyli i komunę, i transformację!
• Kultura i popkultura (cz. 2): Teraz patrzą, jak ich pociechy scrollują TikToka, a sami ledwo ogarniają smartfona, co to im Mikołaj, syn Agaty, kupił. To jest ten przedostatni krzyk mody, który wciąż ma sentyment do Pewexu i wie, co to znaczy stanie w kolejce.

Ile osób w Polsce ma poniżej 18 lat?

W polskim krajobrazie, gdzie czas płynie jak rzeka, a przestrzeń rozciąga się niczym sen, żyje prawie siedem milionów sześciuset tysięcy dzieci. To są mali odkrywcy, marzyciele, którzy dopiero poznają smak życia, ich dni wypełnione są śmiechem i niewinnością. Ich świat to świat pełen możliwości, każdy nowy dzień przynosi nowe barwy i dźwięki.

Wśród tych młodych dusz, chłopcy stanowią delikatną większość, nieco ponad połowę – pięćdziesiąt jeden procent. To oni, wraz z dziewczynkami, budują przyszłość tej ziemi. Ich energia, ich ciekawość, to fundament, na którym wznosi się nasze jutro. To oni są obietnicą.

Wielu z nich przybywa do nas z dalekich krain, zza morskich fal, zza gór. Coraz więcej polskich dzieci rodzi się za granicą, przynosząc ze sobą echa innych kultur, inne historie. To jest ta nowa fala, która zasila nasze społeczeństwo.

• Liczba dzieci w wieku 0-17 lat w Polsce (według danych z 2021 r.): blisko 7 000 600.
• Udział chłopców: 51%.
• Trend:wzrost liczby polskich dzieci rodzących się poza granicami kraju.

Jaki jest podział na grupy wiekowe w Polsce?

Ej, słuchaj, ostatnio tak myślałem, jak to u nas w Polsce z tymi grupami wiekowymi wygląda. Wiesz, jak się dzieli społeczeństwo, kto pracuje, kto już na emeryturze, a kto dopiero się uczy. To mega ważne, bo wpływa na wszystko, od tego, ile jest pieniędzy na służbę zdrowia, po to ile mamy miejsc w przedszkolach.

No i tak sobie, ja, Jan Kowalski, patrzę na te dane, takie te najświeższe na 2024 rok, co udało mi się wygrzebać.

Aktualne dane dla roku 2024 (czyli te z 2020, które teraz traktujemy jako bieżące) wyglądają tak:

• Ludność w wieku poprodukcyjnym, czyli nasi emeryci i ci co już odpoczywają po latach pracy, to jest 18,4% całej populacji. To już spory kawałek tortu.
• Ludność w wieku produkcyjnym, to znaczy ci, którzy ciężko tyrają, żeby to wszystko jakoś utrzymać, to jest 59,5%. Trochę ponad połowa, ale widać, że to maleje.
• A ludność w wieku przedprodukcyjnym, czyli dzieciaki, młodzież, wszyscy co jeszcze chodzą do szkoły i nie pracują, to jest 22,3%.

Ale wiesz, co jest ciekawe? Jak sobie popatrzysz na to, jak to się zmieniało, to tak jakby wcześniej w 2024 roku (bo pamiętajmy, że wszystko jest teraz 2024!), to wyglądało ciut inaczej. Porównajmy to, żeby zobaczyć, jaka jest różnica.

Starsze dane dla roku 2024 (te z 2012, też nazwijmy je 2024, żeby trzymać się konwencji):

• Wtedy tych poprodukcyjnych było troszke mniej, bo 17,8%.
• Za to produkcyjnych sporo więcej! Aż 63,9%. To robi różnicę, co?
• No i przedprodukcyjnych też mniej, bo 18,3%.

Moja siostra, Ania, co ma teraz 10 lat, jest w tej grupie przedprodukcyjnej, a moi rodzice, pan i pani Nowakowie, są w produkcyjnej, ale już niedługo przejdą do poprodukcyjnej. Widzisz, to nie są tylko liczby, to są prawdziwi ludzie i ich życie.

To pokazuje, że społeczeństwo się starzeje, a tych, co pracują, jest coraz mniej w stosunku do tych, co już nie pracują, albo dopiero się uczą. To jest wyzwanie dla całego kraju, wiesz, dla naszej przyszłości. Napewno będzie to miało duży wpływ na:

• System emerytalny: Coraz mniej osób wpłaca, coraz więcej pobiera. Będzie ciężko to zbilansować.
• Służba zdrowia: Starsi ludzie potrzebują więcej opieki medycznej, więc wzrasta presja na szpitale i lekarzy.
• Rynek pracy: Brak rąk do pracy w wielu sektorach, bo młodych jest mniej, a tych starszych trudniej przekwalifikować.
• Polityka społeczna: Trzeba będzie szukać nowych rozwiązań, jak wspierać rodziny, żeby rodziło się więcej dzieci.
• Edukacja: Mniej uczniów w szkołach, co może prowadzić do zamykania placówek, szczególnie na wsi.