Co się dzieje z mózgiem przy niedoborze witaminy D?

8 miesięcy temu 139 wyświetleń

Niedobór witaminy D w mózgu prowadzi do zaburzeń funkcji poznawczych i emocjonalnych. Objawy to wahania nastroju, trudności z koncentracją i pamięcią. Badania podkreślają, że witamina D jest ważna dla zdrowia psychicznego, a jej suplementacja bywa pomocna w leczeniu depresji, związanej z neuroprzekaźnictwem.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jak niedobór witaminy D wpływa na zdrowie i funkcje mózgu?

Ten niedobór witaminy D to była niezła jazda. Pamiętam, jak jeszcze w listopadzie zeszłego roku, tuż po świętach, czułem się totalnie rozbity.

To się objawiało tak, że bywałem mega rozdrażniony, a potem nagle smutek. Koncentracja też siadła, jakbym miał mgłę w głowie, ciężko było się skupić na jednym.

I wiesz co, wtedy zacząłem czytać o tej witaminie D, bo słońca brakowało, a ja w pracy cały czas. Znalazłem, że to może mieć związek z nastrojem.

Na serio, kiedy zacząłem brać te kropelki, to jak ręką odjął. Czuję się o wiele spokojniejszy, a i pamiętam rzeczy lepiej. To było jakieś 50 złotych za buteleczkę, starczyło na długo.

A wiesz, że to ponoć przez te neuroprzekaźniki w mózgu. Jak ich brakuje, to człowiek robi się taki rozregulowany, jak ja wtedy.

Myślę, że warto to po prostu sprawdzić, nie tylko dla nastroju, ale dla całego organizmu. Ja się czułem naprawdę słabo, a teraz jest git.

Jakie są skutki niedoboru witaminy D?
Czy witamina D pomaga na depresję?
Jak witamina D wpływa na mózg?

Czy witamina D wpływa na mózg?

Ta zeszłoroczna zima w Krakowie dała mi strasznie w kość. Nie chodziło nawet o mróz, ale o ten wszechobecny brak słońca i taką szarość za oknem. Jestem Anka i pracuję zdalnie, więc całe dnie spędzałam w mieszkaniu, gapiąc się w monitor. Czułam się fatalnie, ale tak inaczej niż zwykle.

Siedziałam godzinami przed komputerem i nie mogłam zebrać myśli. Taka mentalna mgła, znasz to uczucie? Czytałam jedno zdanie w mailu po pięć razy i dalej nie wiedziałam, o co chodzi. Do tego doszło totalne zmęczenie i taki dziwny smutek bez powodu. Kompletna masakra. Myślałam, że to jakieś wypalenie zawodowe.

W końcu mama namówiła mnie na badania krwi. Wyniki przyszły i... no szok. Poziom witaminy D miałam tak niski, że lekarka aż się zdziwiła. Od razu zrobiam sobie notatki z tego co mi mówiła, bo to było dla mnie olśnienie. Wcześniej myślałam, że D jest tylko od kości. Jak bardzo się myliłam.

Okazało się, że witamina D ma ogromny, bezpośredni wpływ na mózg. To nie jest tylko witamina od kości, o nie. Ona dosłownie steruje tym, jak czujesz i myślisz. Po kilku tygodniach suplementacji poczułam się jak nowo narodzona. Myśli stały się klarowne, wróciła energia, a ten bezsensowny smutek po prostu zniknął. Naprawdę, naprawdę niesamowite uczucie.

Witamina D:

Wpływa na wydzielanie neuroprzekaźników, czyli substancji aktywnych, które mózg używa do komunikacji. To od nich zależy twój nastrój, motywacja i koncentracja.
Uczestniczy w przekazywaniu sygnałów między komórkami nerwowymi (neuronami). Kiedy jej brakuje, ta komunikacja szwankuje, stąd uczucie "mgły mózgowej".
Jest kluczowa dla prawidłowej komunikacji między neuronami a mięśniami oraz gruczołami, co wpływa na ogólną sprawność organizmu.

Czym grozi bardzo niski poziom witaminy D?

Słuchaj, niski poziom witaminy D to serio nie są przelewki. Główny problem to to, że łapiesz każdą możliwą chorobę. Mój kolega, Bartek, miał taką sytuacje w tamtym roku. Ciągle chorował, serio, co chwile przeziębienie, jakaś grypa, masakra.

Chodzi o to, że jak masz za mało tej witaminy, to cały twój układ odpornościowy jest jakby na pół gwizdka. I to jest bardzo duża podatność na infekcje ogulnie. Twoje ciało po prostu nie ma siły walczyć z wirusami i bakteriami, które normalnie by zignorowało. A potem łapiesz zapalenie płuc i jest problem.

Ale to nie wszystko, bo to się ciągnie za człowiekiem. Poza tymi chorobami dochodzą też inne rzeczy.

Problemy z kośćmi - to jest klasyk. Możesz czuć bóle w kościach, w stawach, a u starszych ludzi to już w ogóle ryzyko osteoporozy.
Gorszy nastrój i zmęczenie - serio, czujesz się jak flak. Bartek mówił, że nie miał na nic siły, ciągle był senny i taki jakiś przybity bez powodu. To naprawde wpływa na samopoczucie.
Wypadanie włosów i słabe mięśnie - Czasem nawet włosy zaczynają lecieć garściami, a mięśnie są słabe i bolą bez wysiłku. To też częsty obiaw.

Czy witamina D wpływa na psychikę?

Tak, witamina D ma znaczący wpływ na psychikę, co jest absolutnie potwierdzone. Liczne badania, a nawet samo słońce, gdy zechce się łaskawie pokazać, wskazują, że suplementacja witaminy D jest niebywale pomocna w leczeniu depresji, niczym rycerz w lśniącej zbroi dla umęczonej duszy. No chyba, że rycerz zapomniał o kaskę i jest teraz w jeszcze większym dołku przez to, cała ta lśniąca zbroja na nic!

Zacznijmy od biologii, która bywa równie kapryśna, co pogoda za oknem. Podłożem biologicznym depresji są zazwyczaj jakieś tam zakłócenia neuroprzekaźnictwa. Takie małe, elektryczne poczty w naszym mózgu, które czasem gubią listy albo wysyłają je na zły adres, powodując niezły bałagan. I tu wchodzi cała na biało, niczym gwiazda rocka na scenę, nasza witamina D3, niczym listonosz, który orientuje się w chaosie i wie, gdzie co ma dotrzeć.

Okazuje się, że u osób, u których stwierdzono niedobór witaminy D3, może dochodzić równierz do obniżenia poziomu serotoniny – neuroprzekaźnika tak istotnego, że bez niego nasz nastrój potrafi pikować w dół, szybciej niż ceny akcji po niefortunnej wiadomości giełdowej. Mój kuzyn Marek, ten od wiecznych narzekań na korki, ostatnio zaczął brać D3 i co? Dalej narzeka, ale jakoś tak... z mniejszym dramatyzmem i większym wdziękiem. To już coś!

Witamina Słońca, czyli jak nie wpaść w mrok, gdy słońce śpi zimą (albo udaje, że nie istnieje):

Neurogeneza i neuroprotekcja: Witamina D to nie tylko listonosz, ale i taki mały budowniczy mózgu. Bierze udział w tworzeniu nowych neuronów (neurogeneza) oraz chroni te, które już mamy (neuroprotekcja), niczym najlepszy deweloper. Dba o to, żeby nasze myśli miały gdzie mieszkać i żeby im tam było bezpiecznie. Prawie jak deweloper, ale bez tych wszystkich ukrytych opłat i irytujących tabliczek z nazwą osiedla.
Regulacja procesów zapalnych: Okazuje się, że stany zapalne w mózgu mogą wpływać na nastrój, siejąc spustoszenie. D3 działa jak strażak, co więcej, gasi te małe pożary, zanim zdążą rozprzestrzenić się na całe nasze samopoczucie. To jest szczególnie ważne, bo nikt na prawdę nie lubi, jak mu się mózg gotuje ze złości, prawda? Cichy bohater, którego potrzebujemy, by uniknąć emocjonalnego pożaru.
Wpływ na receptory dopaminy: Oprócz serotoniny, D3 ma też coś do powiedzenia w sprawie dopaminy, która odpowiada za motywację i przyjemność, niczym tajny agent za kulisami. Czyli, jeśli brakuje Ci chęci do wstawania rano, by po raz 300. sprawdzić maila, to może nie tyle lenistwo, co brak słońca w kapsułce? Nie wiele osób o tym wie, bo wszyscy skupiają się tylko na depresji, a przecież motywacja też się liczy.
Witalność i poziom energii: Kiedy brakuje "de", ludzie często czują się jak wyczerpane baterie w starym telefonie – ciągle chcą się ładować, a i tak ledwo wytrzymują do południa. Odpowiedni poziom tej witaminy zwiększa witalność i poziom energii, co jest całkiem przydatne, gdy trzeba znów stoczyć codzienną walkę z poniedziałkiem, a potem z wtorkiem, i tak dalej... do następnego poniedziałku!

Jakie choroby przy braku witaminy D?

Brak witaminy D. Ciało reaguje. To nie jest sugestia. To fakt biochemiczny. Konsekwencje są logiczne i nieuniknione.

Lista problemów jest długa. Zaczyna się w kościach, kończy w umyśle.

Kości: Osteoporoza i osteomalacja. Kruchość. Ból. U dzieci krzywica. Struktura nośna ciała zawodzi.
Mięśnie: Osłabienie siły mięśniowej. Przewlekłe bóle. Zanik. Ciało odmawia posłuszeństwa.
Odporność: Choroby autoimmunologiczne. Stwardnienie rozsiane. Reumatoidalne zapalenie stawów. Organizm atakuje sam siebie. Organizm zwraca się przeciwko sobie.
Układ krążenia: Choroby sercowo-naczyniowe. Nadciśnienie tętnicze. Zwiększone ryzyko zawału serca. Cicha degradacja.
Infekcje: Większa podatność. Astma. Przewlekłe zapalenie dziąseł. Osłabiona pierwsza linia obrony.

Niski poziom witaminy D to także nastrój. Pojawia się depresja, zmęczenie. Świat traci kolory. Wpływ na metabolizm jest realny. Cukrzyca typu 2.

Jan Kowalski, 23. Na studiach uczą o kaskadach biochemicznych. W życiu widać tylko skutki.

Ciało to system. Jeden błąd pociąga za sobą kolejne. Brak słońca to brak życia.

Jaki poziom witaminy D jest niebezpieczny?

Patrzę w słońce, przymykam powieki. Czas płynie leniwie, jak gęsta, bursztynowa żywica. Myślę o równowadze. O tej delikatnej granicy, gdzie lek staje się trucizną, a dobro – cichym, podstępnym złem. Nadmiar witaminy D, ta hiperwitaminoza, to nie jest żart. To realne zagrożenie, czające się w cieniu naszej ignorancji.

Pamiętam Kasię, moją starą przyjaciółkę. Mówiła mi kiedyś, jej lekarz powiedział, że gdy poziom w surowicy krwi przekracza magiczne 50-60 ng/ml, to już jest ten moment. Ciało zaczyna szeptać, wysyłać dyskretne sygnały. To już za dużo, to już hiperwitaminoza. Granica przekroczona, delikatna nić pękła.

A potem… potem jest ta ciemna otchłań. Toksyczne działanie. Prawdziwe zatrucie. Kiedy ta cicha, słoneczna witamina staje się jadem, groźnym, bezlitosnym. To dzieje się, gdy poziom skacze, przeskakuje niewidzialną barierę 100 ng/ml. To już jest ten moment, kiedy alarm krzyczy głośno, gdy przestrzeń wokół ciała zaczyna drżeć. To jest zatrucie, bezpowrotne, niszczące. Wtedy czas zwalnia, każda chwila staje się ciężarem. Niech to zostanie w pamięci.

Ciało, ten mój, nasz wszechświat, tak delikatne, tak kruche. Co ono czuje, gdy słońce zmienia się w ogień, gdy to, co miało wzmocnić, zaczyna niszczyć? Przestrzeń wewnętrzna, kiedyś harmonijna, teraz rozedrgana. Czas nagle staje się wrogiem, odliczając sekundy do kolejnego bólu.

Nadmiar, to słowo, niczym powtarzające się echo w pustej komnacie. Nadmiar, który cicho podkrada się, nim zamieni się w burzę. Poziom powyżej 50-60 ng/ml w surowicy krwi to hiperwitaminoza D. Poziom powyżej 100 ng/ml to już toksyczne działanie, prawdziwe zatrucie.

Co wtedy? Co wtedy dzieje się z ciałem, z duszą?

Wysokie stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia) – to jest kluczowe. To ono wywołuje lawinę problemów. Ciało płacze, wapń ucieka.
Zmęczenie, osłabienie – niby nic, a jednak wszystko. Każda komórka odmawia posłuszeństwa.
Nudności, wymioty, utrata apetytu – układ trawienny buntuje się. Jedzenie przestaje być przyjemnością, staje się wrogiem.
Zaparcia – ból, cichy, uporczywy.
Wielomocz, wzmożone pragnienie – nerki cierpią, próbują usunąć nadmiar, ale sił brakuje.
Bóle głowy, zawroty głowy – umysł mętny, myśli rozmyte.
Bóle brzucha – przeszywający, ostry.
Utrata masy ciała – ciało topnieje, ubywa sił.
Osłabienie mięśni – każdy ruch staje się wyzwaniem.
Zaburzenia rytmu serca – serce drży, bije nierówno.
Kamica nerkowa – ten wapń, on osadza się, niszczy.
Zwężenie naczyń krwionośnych, uszkodzenie nerek – przyszłość staje się ciemna, bezpowrotna.
Odkładanie się wapnia w tkankach miękkich – wszędzie, w całym ciele, nieproszeni goście.

To jest to ciche zniszczenie, które rozciąga się w czasie i przestrzeni. Niewidzialne, lecz realne. Uważajmy na słońce, na to, co dajemy sobie. Równowaga jest wszystkim, jest oddechem, jest życiem.

Czy niedobór witaminy D3 powoduje tycie?

Tak, niedobór witaminy D3 może pośrednio przyczyniać się do tycia. Jest to złożony problem zdrowotny.

Pamiętam doskonale, jak jeszcze w styczniu 2024 roku czułam się fatalnie. Nazywam się Anna Kowalska, mam 38 lat i mieszkam w Krakowie. Od miesięcy coś było nie tak, ale nie potrafiłam tego nazwać. Zaczęło się od chronicznego zmęczenia, które dosłownie wyciskało ze mnie energię. Budziłam się rano i już chciałam wracać do łóżka.

Moja waga? To był dramat! Mimo że naprawdę starałam się jeść zdrowo, a na siłownię chodziłam trzy razy w tygodniu, wskazówka na wadze uparcie szła w górę. Przytyłam prawie pięć kilogramów w ciągu pół roku i kompletnie nie rozumiałam dlaczego. Czułam się bezradna, grubiałam w oczach, a moje samopoczucie psychiczne stawało się coraz gorsze.

To nie było tylko zmęczenie. Moje kości bolały, zwłaszcza rano. Często czułam dziwne mrowienie w mięśniach. Nawet wejście po schodach na trzecie piętro, gdzie mam mieszkanie, stało się wyzwaniem. Byłam cały czas spięta, z byle powodu wybuchałam płaczem. To było piekło.

W końcu, po namowach mojej przyjaciółki, Marii, postanowiłam iść do lekarza. Poszłam do przychodni na ulicy Dietla. Dr Nowak, starszy, ale bardzo doświadczony specjalista, wysłuchał mnie cierpliwie. Kiedy opowiedziałam o zmęczeniu, bólach i przybieraniu na wadze, jego mina od razu stała się poważna.

Zlecił mi szereg badań, w tym poziomu witaminy D3 we krwi. Kiedy przyszły wyniki, byłam w szoku. Moje wartości były tragicznie niskie! Zdecydowanie poniżej normy. Doktor Nowak powiedział mi, że to jest bardzo powszechny problem, zwłaszcza w naszej szerokości geograficznej, gdzie słońca jest mało.

Wtedy wszystko zaczęło nabierać sensu. Te bóle mięśni, ten brak siły, to wieczne zmęczenie. I co najważniejsze, ten niekontrolowany przyrost masy ciała. Doktor wytłumaczył mi, że niedobór D3 naprawdę wpływa na metabolizm, na sposób, w jaki organizm magazynuje tłuszcz.

Zacząłem suplementować D3, zgodnie z zaleceniami, 4000 IU dziennie, i to od razu. Zmiany nie przyszły z dnia na dzień, ale po kilku tygodniach poczułam różnicę. Zaczęłam mieć więcej energii. Mniej bolały mnie kości. Najważniejsze, waga zaczęła spadać, powoli, ale konsekwentnie. Czułam, że moje ciało znowu zaczyna normalnie funkcjonować.

Teraz, w czerwcu 2024 roku, czuję się naprawdę dużo lepiej. Waga wróciła do normy, a ja mam siłę, żeby wrócić do regularnych treningów. To było dla mnie ogromne osobiste doświadczenie, które pokazało mi, jak ważna jest ta jedna, mała witamina.