Co zrobić, żeby kapusta nie była taka kwaśna?

Czy można dodać cukier do kiszenia kapusty?

A żebyś wiedział! Można, a nawet trzeba! Co to za kiszenie bez szczypty słodyczy?! No chyba, że chcesz jeść kwaśne paskudztwo, a nie kapustę jak u babci Broni!

• Kapustę siekaj! Najlepiej jakby to była taka gruba siekanina, wiesz, jak dla świni. Ale jak nie masz czasu, to leć do sklepu po gotowca. Prościej, szybciej, a życie ma się jedno!
• Sól i cukier syp! Dawaj, nie żałuj! Ja na oko sypię, ale podobno na kilogram kapusty to łyżka soli i łyżeczka cukru starczy.
• Mieszaj i ugniataj! Ręcami możesz, ale ja tam wolę tłuczkiem. A jak masz dzieciaki, to wiesz... nogi umyć i do dzieła! Podobno najlepiej ugniatają!
• Czekaj aż puści sok! Kapusta musi się spocić, inaczej kiszonka będzie sucha jak wiór.

A co do tego cukru, to on tam nie jest tylko dla smaku! Bakterie mlekowe go żrą i robią kwas mlekowy, który konserwuje kapustę. Także bez cukru kiszenie nie wyjdzie, jakbyś nie wiem jak się starał! I pamiętaj, kapusta kiszona to samo zdrowie! Witaminy, probiotyki, no cud, miód i orzeszki! Tylko nie przesadź z jedzeniem, bo później gazy będą Cię gonić jak wściekłe psy! I nie zapomnij dodać marchewki, jabłka albo kminku – co kto lubi! Ja tam lubię z chili, bo lubię na ostro!

Jak poprawić smak kapusty kiszonej?

Och, kapusta kiszona, królowa polskiego stołu! Ale czasem, jak to z królowymi bywa, potrafi być kapryśna i zamiast zachwycać smakiem, krzywić usta kwasotą. Spokojnie, mam na to kilka trików, jak ujarzmić tę królową i sprawić, by śpiewała słodką pieśń smaku.

1. Płukanie – pierwszy taniec: Wyobraź sobie, że to jak zaproszenie do tańca! Im więcej razy przepłuczesz kapustę w chłodnej wodzie, tym więcej kwasu odda. To jakbyś prosił królową, by zdjęła swoje kwaśne zbroje. Ale pamiętaj, bez przesady, bo jeszcze wypłuczesz z niej całą duszę! Tak jak ja, jak próbuję rano wstać, najpierw delikatnie, potem coraz mocniej.

2. Mieszanka pokoleń: Połącz kapustę kiszoną z jej młodszą, świeżą kuzynką. Proporcja 2:1 (dwie części kiszonej na jedną świeżej) to idealny kompromis. To jakby zaprosić do stołu młodą, rześką damę, która złagodzi temperament starszej królowej. Bigos nabierze wtedy subtelności, a Ty unikniesz efektu "kwaśnej miny" po każdym kęsie. Moja babcia Zosia zawsze tak robiła i co? I dożyła 95 lat! Co prawda, ostatnie 10 lat powtarzała te same żarty, ale to już inna historia.

Dodatkowe ploteczki o kapuście:

• Wiesz, że kapusta kiszona to prawdziwa bomba witaminowa? Ma więcej witaminy C niż cytryna! No dobra, prawie, ale niech cytryna nie gwiazdorzy.

• Podobno kiszenie kapusty to starożytna sztuka, którą przywędrowała do nas z Azji. Jak widać, Azjaci wiedzą, co dobre, tak jak moja sąsiadka, pani Halinka, która zawsze ma najlepsze ciasto na święta.

Aha i jeszcze jedno, zanim zapomnę! Nie dodawaj cukru do kapusty. To profanacja! Uważaj na takie "rady", bo potem bigos będzie smakował jak landrynka dla babci. A tego przecież nie chcemy, prawda?

Co zrobić, żeby kapusta kiszona nie była gorzka?

Wiesz co, miałem ostatnio ten sam problem z kapustą kiszoną! Bleee, jaka ona była gorzka! Pomyślałem sobie: co tu zrobić, co tu zrobić.

No więc tak, posłuchaj:

• Gorycz w kapuście to wina takich dwóch rzeczy: chlorofilu i siarki. No po prostu tak się czasami zdarza, nie nasza wina!
• Wiesz, jak się pozbyć tej goryczy? Wstawiasz kapustę w chłodne i ciemne miejsce, tak na 3-4 dni. Tylko uważaj, żeby tam nie było za ciepło, maks 15 stopni, ok? To ważne. Moja babcia Zosia zawsze tak robiła!
• A jak to nie pomoże, to wtedy co? To wtedy – płuczesz kapustę w zimnej wodzie. No i po problemie, haha.

Wiesz co jeszcze jest ważne? Żeby kapusta była dobrze ukiszona. Bo jak za krótko, to też może być niedobra. A no i, pamiętaj, żeby kupować kapustę od sprawdzonego sprzedawcy. Mój wujek Staszek, on się na tym zna, bo sam kiedyś sprzedawał na targu. Mówi, że najlepsza kapusta to ta od pani Krysi z Zielonej Góry. No to tyle, mam nadzieję, że pomogłem. Daj znać, jak poszło!

Ile soli i cukru na 10 kg kapusty do kiszenia?

Okej, szykujmy się na kapuściane szaleństwo! Bo kto powiedział, że kiszenie to nie zabawa, hm?

Przepis na kiszoną kapustę "Od serca Zosi, nie z Excela":

• Kapusta: 10 kg - oczywiście, im bardziej chrupiąca, tym lepiej, bo nikt nie lubi kapuścianej "ciapy".
• Sól: Około 200g. To tak, jakby Zosia dosypywała garść dla zdrowia i drugą dla smaku. Jak babcia kazała.
• Cukier: Łyżeczka? No dobra, dwie. Ale cicho, żeby puryści kiszonkowi nie usłyszeli. To jest sekretny składnik Zosi, tajemnica sukcesu, rozumiesz?
• Marchew: Ile dusza zapragnie, albo ile akurat masz w lodówce. Zosia lubi dużo, bo kolorowo.

Instrukcja "Na oko, jak Zosia":

1. Kapustę szatkujesz, marchew trzesz. Najlepiej, jakby robił to ktoś, kogo nie lubisz. Oszczędzisz sobie nerwów.
2. Mieszasz w ogromnej misce. Dodajesz sól, cukier i zaklęcie Zosi: "Kisicie się, kapustki, na zdrowie!" (działa!)
3. Upakowujesz w beczce. Jak nie masz beczki, to wiadro też da radę. Obciążasz kamieniem. A jak nie masz kamienia, to talerz i słoik z ogórkami. Grunt, żeby kapusta nie uciekła.
4. Czekasz. Tydzień, dwa, trzy... Im dłużej, tym bardziej śmierdzi, ale i lepiej smakuje. Ot, paradoks kiszenia.
5. Bonus Zosi: Dodaj jabłko! Albo dwa! Albo całą skrzynkę! (Żart, no co Ty!)

Pamiętaj: Kiszona kapusta to jak życie – nigdy nie wiesz, co z niej wyjdzie. Ale zawsze warto spróbować! A jak coś pójdzie nie tak, to zawsze można kupić w sklepie. I nikt się nie dowie o Twojej kapuścianej porażce. Psss!

Dodatkowe triki Zosi:

• Liść laurowy i ziele angielskie to nie grzech.
• Chrzan dodaje "kopa".
• Jak kapusta pleśnieje, to nie panikuj! Zbierasz pleśń i żyjesz dalej. No chyba, że masz alergię na pleśń... wtedy panikuj!

A teraz idź i kis! Świat czeka na Twoją kapustę!

Zofia Wieczorek, rocznik '63, emerytowana nauczycielka polskiego, zapalona ogrodniczka i samozwańcza ekspertka od kiszenia. Twierdzi, że kiszonki to jej eliksir młodości i że "kto nie kisi, ten traci". Mieszka w malowniczej wsi pod Krakowem, gdzie regularnie organizuje warsztaty kiszenia dla okolicznych mieszkańców (i tych, co się zgubią). Jej motto życiowe: "Śmiech to zdrowie, a kiszonki to podstawa!".