Kto to jest nadawca, a kto adresat?

Kto to jest nadawca, a kto adresat? O rany, serio muszę o tym pisać? Niby proste, ale jak sobie pomyślę, ile razy sama się w tym gubiłam… Adresat? No to ja, najczęściej. Czekam, naprawdę czekam, aż w końcu przyjdzie ta paczka z Amazonu, z tymi butami, o których marzyłam od miesięcy! Albo wiadomość od Marty, wiecie, tej z liceum? Czasem czekam na wiadomości jak na manny z nieba, prawda? A ten dreszczyk emocji, gdy wreszcie dzwonek telefonu oznajmia, że coś się dzieje… Ach.

A nadawca? No cóż… To zależy, prawda? Czasem to moja babcia, która zawsze wsuwa do paczki swoje pyszne pierniczki – każdy inaczej ozdobiony, jak małe dzieła sztuki. Zawsze myślę wtedy, ileż ona czasu temu poświęciła. A czasem to zupełnie obca osoba, jak ten chłopak z pracy, który mi pomógł z tym problemem z komputerem. To też jest nadawca, chociaż wcale go nie znam. Ale pamiętam jak się wtedy ucieszyłam, czułam się naprawdę doceniona, jakby ktoś rzucił mi koło ratunkowe.

Pamiętam też jak raz dostałam list z nieznanego adresu, taki trochę tajemniczy. Kto był nadawcą? Nigdy się nie dowiedziałam. Ale to doświadczenie uczy mnie, że nawet niewielki gest, anonimowy, może wywołać wielkie emocje. Nie wiem, może ktoś chciał mi przypomnieć, że nie jestem sama? Czy to zbyt romantyczne? Nie wiem. Ale takie myśli przecież chodzą po głowie. A ileż tych paczuszek, listów, wiadomości przesłałam sama… I ileż razy myślałam "Oby dotarło!" i czekałam na odpowiedź. Bo w końcu ważne jest nie tylko kto wysyła, ale i kto odbiera. I to wzajemne poczucie łączące nadawcę i adresata. To cała magia komunikacji, nieprawdaż?