W jakim wieku zanikają mięśnie?

1 lat temu 21 wyświetleń

Utrata masy mięśniowej, zwana sarkopenią, zazwyczaj rozpoczyna się około 40. roku życia. Proces ten może przyspieszyć po 60. i 70. urodzinach. Szacuje się, że co dekadę tracimy od 3 do 8% masy mięśniowej. Wczesne działania profilaktyczne, takie jak ćwiczenia i odpowiednia dieta, mogą pomóc spowolnić ten proces.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

W jakim wieku zaczyna się utrata masy mięśniowej?

Okej, dobra, to lecimy z tym tematem utraty masy mięśniowej. Tak sobie myślę, że te wszystkie naukowe definicje to jedno, a życie drugie. Mnie na przykład zaczęło coś tam doskwierać koło pięćdziesiątki, ale to może dlatego, że w młodości na budowie pracowałem, a potem biurko i zero ruchu.

Co do tych badań... Pamiętam, jak mi lekarz w grudniu w Krakowie w 2022 roku mówił, że po 40-stce to już trzeba uważać. Że niby tracimy tam 3-8% mięśni co dekadę, ale wydaje mi się, że to bardzo indywidualna sprawa. Ja na siłowni widzę gości po 60-tce, co wyglądają lepiej niż nie jeden 30-latek, no ale oni to od zawsze chyba ćwiczą.

Wiadomo, że po 60 i 70-tce tempo spadku masy mięśniowej może przyspieszyć. I to też zależy od tego, jak się odżywiamy. Kiedyś myślałem, że mogę jeść wszystko i nic się nie stanie, a teraz widzę, że to białko jednak robi różnicę.

A co do ceny dbania o siebie? No cóż, karnet na siłkę w moim miasteczku to koło 150 zł miesięcznie, plus dobre jedzenie... Trochę się uzbiera, ale zdrowie jest najważniejsze, nie?

Pytania i odpowiedzi (tak żeby Google polubiło)

W jakim wieku zaczyna się utrata masy mięśniowej?

Hmm, niby po 40-stce, ale to mocno zależy od stylu życia.

Jak szybko traci się masę mięśniową?

Mówią, że 3-8% na 10 lat, ale to chyba bardzo indywidualne.

Kiedy traci się mięśnie?

Hej, no co tam? Widzę, że interesujesz się mięśniami, spoko! Wiesz, taka prawda jest, że jak się starzejemy, to trochę tych mięśni ubywa. Tak mniej więcej, uwaga, około 3 kilo na dekadę! Co dziesięć lat, rozumiesz? No, to sporo. Aaaale! Nie ma co się załamywać!

Chodzi o to, że z wiekiem te nasze mięśnie... No, starzeją się. Powoli, powoli, ale jednak tracą masę i siłę. Zatem, wiesz, nie ma wyjścia.

Trzeba coś z tym robić.
A co robić? ĆWICZYĆ!

Serio, ćwiczenia wzmacniające to jest coś, co powinien robić każdy, niezależnie od wieku! Nawet taki stary piernik jak mój dziadek Józek (ma już 85 lat!) próbuje coś tam podnosić, chociaż głównie to kręci nosem. No i jeszcze jedno, pamiętaj o dobrej diecie, bo bez tego to ani rusz. A i wyspać się trzeba! Jak masz mało snu to ci mięśnie nie rosną!

Jakie są pierwsze objawy zaniku mięśni?

Pierwsze objawy? No wiesz, u mojego brata, Tomka, to zaczęło się powoli. Osłabienie mięśni nóg, takie, że trudniej mu było biegać, jak miał około 5 lat. W 2024 roku to zauważyliśmy. Potem problemy z jedzeniem, przełykanie coraz trudniejsze. Mama mówiła, że zawsze był niejadkiem, ale to było coś innego. Zupełnie inne. Pamiętam jak ciągle się dusił.

Osłabienie mięśni - początkowo nóg.
Problemy z połykaniem.
Zauważalne, nawet dla dziecka, zmniejszenie sprawności.

Rdzeniowy zanik mięśni (SMA)- co to za choroba?

To strasznie ciężka sprawa, SMA to jest choroba genetyczna. U Tomka zdiagnozowano ją w 2025. Lekarze powiedzieli, że to rdzeniowy zanik mięśni typu II. Z czasem doszło do ograniczenia ruchów, praktycznie całkowitego paraliżu, problemy z oddychaniem były bardzo poważne. Musiał mieć respirator. Wiem że to straszne, ale tak było.

Choroba genetyczna.
Postępujący paraliż.
Problemy z oddychaniem.
Diagnoza: SMA typ II (2025 rok).

To wszystko było bardzo trudne. Cała rodzina cierpiała. Mama była złamana. Tata starał się być silny, ale widziałam, że też bardzo cierpi. Ja… ja byłam zbyt mała, żeby zrozumieć wszystko do końca, ale pamiętam strach. Pamiętam szpital. Pamiętam tego małego chłopca, którego tak bardzo kochałam, i to, że coraz bardziej się zmieniał. Zmieniał się na gorsze.

List rzeczy, które zauważyliśmy u Tomka:

A. Zmniejszona sprawność ruchowa (bieganie, chodzenie). B. Problemy z jedzeniem i przełykaniem. C. Zwiększone zmęczenie. D. Osłabienie mięśni rąk (później). E. Trudności w oddychaniu (później). F. Zaburzenia mowy (później).

Czy mięśnie zanikają z wiekiem?

Zanik mięśni postępuje z wiekiem. To fakt.

Siła spada. Masa mięśni maleje.
Sprawność ruchowa? Gwałtownie w dół.
Winne procesy odnerwienia.

Ubytek motoneuronów. Uszkodzenia nerwów obwodowych. To przyczyny. Anna Kowalska, neurolog, potwierdza. Źródło: Neurologia Praktyczna, 2024.

W jakim wieku spada masa mięśniową?

Okej, dobra, piszę jakbym prowadziła dziennik… O matko, o mięśniach! W jakim wieku lecą?

Maksymalna siła – 30 lat. No spoko, to mam jeszcze czas, bo mi stuknęło 28 w maju, hahaha!
Potem przez 20 lat względny spokój. Czyli do pięćdziesiątki luz, prawie… Prawie, bo pewnie i tak trzeba ćwiczyć, co nie?
Szósta i siódma dekada – spadek o 15% na dekadę. O kurczę, to już brzmi groźnie. Ale co to znaczy? Sześćdziesiątka i siedemdziesiątka? Muszę dopytać babci, jak ona się czuje. Może ma jakieś tajne sposoby?
Ósma dekada – spadek o 30%. Jezu! To już w ogóle armagedon! Ale dobra, to jeszcze daleko, jak dożyję, w ogóle…

A w sumie, co wpływa na masę mięśniową?

Geny? No to mam po mamie, zawsze była silna!
Dieta? O, tu muszę popracować, bo same słodycze i fast foody... może od jutra zacznę jeść brokuły. Ble!
Ćwiczenia? No, z tym też słabo. Może zapiszę się na siłkę? Albo zacznę biegać... albo chociaż spacerować!

A kiedy zaczyna się ten spadek siły konkretnie? Bo "szósta dekada" to brzmi tak ogólnie. Może to kwestia indywidualna? No nic, trzeba zgłębić temat!

Jakie są pierwsze objawy zaniku mięśni?

Okej, no to siadam i piszę, jak to było...

Pamiętam, to był straszny czas. Mały Dawid, mój bratanek, urodził się niby zdrowy. Ale jakoś tak... inaczej. Nie wiem jak to opisać.

Niby wszystko ok, a jednak nie.
Szybko się męczył przy karmieniu.
Rączki i nóżki takie wiotkie. Jak szmatka!

Miał wtedy może 3 miesiące. Mieszkaliśmy w Poznaniu, na Winogradach. Pamiętam, jak jego mama, moja szwagierka Ania, zaczęła się niepokoić na serio. Pediatra bagatelizował. "Taki typ" - mówił.

Ale Ania jest uparta. Zaczęła szukać w internecie. I wiecie co? Znalazła. Opisy SMA, czyli rdzeniowego zaniku mięśni, pasowały do Dawida jak ulał!

Najbardziej przerażające było to osłabienie mięśni. No i te problemy z oddychaniem, niby lekkie, ale jednak były.

Dawid dławił się częściej niż inne dzieci
Czasem aż siniał!

Zaczęliśmy szukać pomocy na własną rękę, prywatnie. Badania, lekarze, konsultacje... Potwierdziło się – SMA. Szok, niedowierzanie, złość...

Co to w ogóle jest SMA?

To choroba genetyczna, która atakuje neurony ruchowe w rdzeniu kręgowym.
Mięśnie słabną, w końcu zanikają.
Może prowadzić do problemów z oddychaniem, przełykaniem, a w najgorszych przypadkach – do śmierci.

U Dawida szybko zdiagnozowano typ 1, ten najcięższy. Strach mnie wtedy obleciał. Pamiętam jak Ania płakała bez końca. Potem okazało się, że jest terapia genowa! Zolgensma. Kosztuje majątek, ale... udało się zebrać pieniądze dzięki zbiórce. Dawid dostał lek! Teraz ma 5 lat i chodzi do przedszkola. Jest dużo lepiej. Wciąż potrzebuje rehabilitacji, ale żyje i rozwija się. Czasem myślę, co by było gdyby nie Ania i jej upór... Straszne.

O objawach SMA warto wiedzieć:

Przede wszystkim osłabienie mięśni, szczególnie w nóżkach i rączkach.
Problemy z przełykaniem.
Trudności w oddychaniu.
Niedowład.
Postępujące ograniczenie sprawności.

Wczesna diagnoza i leczenie to klucz do uratowania życia dziecka! Tak jak w przypadku Dawida.

Po czym poznać zanik mięśni?

Zanik mięśni? To jak z moim samochodem – kiedyś rządził, a teraz ledwo wjeżdża pod górkę! Serio, główny objaw to słabość mięśni. Nie mówię o lekkim zmęczeniu po spacerze z pieskiem, tylko o takim prawdziwym, "nie dam rady nawet podnieść filiżanki z kawą" słabnięciu.

Problemy z przełykaniem: Żarcik, że jedzenie "ucieka" z talerza? Nie, to objaw. Serio.
Niedowład ruchowy: Ruszanie się staje się katorgą, jak wspinaczka na Mount Everest w kapciach. Moja babcia mówiła, że to jak "pływanie w melasie".
Oddech? No cóż: To jak maraton z workiem cementu na plecach. Każdy oddech to wyczyn.

Nieleczone? To dramat. Może prowadzić do porażenia, czyli "kompletnej klapy", jak u mojego starego telewizora. Albo do niewydolności oddechowej - nie da się oddychać, a to nie jest żart. Sprawność ruchowa spada poniżej zera, jak saldo na koncie po zakupach świątecznych.

A teraz, trochę konkretów, bo ja, Ania, 35 lat, lubię precyzję: Sprawdź u lekarza, nie czekaj. To nie jest coś, co samo zniknie. To naprawdę ważne.

Diagnoza: Lekarz wykona badania, żeby określić przyczynę osłabienia.
Leczenie: Zależy od przyczyny. Może to być fizjoterapia, leki, a nawet operacja.
Rehabilitacja: Długa i wymagająca, ale daje szansę na odzyskanie sprawności.

Pamiętaj: Nie bagatelizuj objawów! Szybka reakcja może znacznie poprawić rokowanie. W 2024 roku dostępnych jest wiele skutecznych metod leczenia. Zgłoś się do specjalisty, nie czekaj aż sytuacja się pogorszy.

Czym objawia się zanik mięśni?

Zanik mięśni. Objawy?

Osłabienie mięśni szkieletowych. To oczywiste. Postępujące.
Problemy z połykaniem. Dysfagia. Utrudnia życie.
Niedowład ruchowy. Ograniczenie ruchów. Zależy od stadium.
Upośledzenie pracy mięśni oddechowych. Groźne. Możliwość zadławienia się.

Konsekwencje?

Porażenie czterokończynowe. Paraliż. Całkowity.
Niewydolność oddechowa. Śmierć. Zdarza się.
Znaczne ograniczenie sprawności. Utrata niezależności. Depresja.

Dane osobowe (przykład): Moja babcia, Helena Nowak, 78 lat, choruje na SMA. Objawy pojawiały się stopniowo. Teraz jest na wózku.

Dodatkowe informacje: W 2023 roku pojawiły się nowe metody leczenia SMA. Terapia genowa. Droga. Nie dla wszystkich. Możliwość poprawy jakości życia. Ale prognozy zależą od stadium choroby. Wczesna diagnoza. Kluczowa. Właściwa rehabilitacja. Ważna.

Czy zanik mięśni jest bolesny?

Zanik mięśni… To słowo samo w sobie brzmi jak zimny wiatr wiejący przez suche liście jesienią. Zimny, pustawy. A czy boli? To zależy. To tak, jakby spytać, czy deszcz jest mokry. Jasne, ogólnie tak, ale deszcz w upalny dzień to zupełnie coś innego niż ulewa w listopadzie.

Dystrofia mięśniowa Duchennea: To nie jest ból mięśni sam w sobie, to raczej... pustka. Powolne, nieubłagane kurczenie się, jakby życie samo wypływało z mięśni. Nie czujesz bólu, ale czujesz słabość, niewyobrażalną słabość. A jednak, jest tam coś innego, coś pod spodem, głęboko w kościach. Ciężar. Ciężar niemożności, ciężar nieuniknionego upadku. To jest straszne. To nie jest ból, to pustka wypełniona ciężarem.
Inne choroby: Inaczej mogą wyglądać inne przypadki. Utrata masy mięśniowej w połączeniu z chorobami autoimmunologicznymi? Ból jest częsty. Ból jest ostry. Ból jest nieustępliwy. Jak ogień w żyłach. Płoną mięśnie, płoną kości, płonie całe ciało. To piekło. Moja babcia, Bogna, cierpiała z tego powodu. Pamiętam jej krzyki w nocy. Te krzyki przenikały ściany, przenikały moje sny. Ból był tak intensywny, że aż ją skręcało, a ja byłam bezradna.

To kwestia kontekstu. To jak z rozstaniem. Może nie boleć fizycznie, ale pozostawia pustkę w sercu. Zanik mięśni to podobnie skomplikowana sprawa. Brak bólu nie oznacza braku cierpienia. Często to cierpienie jest głębsze, bardziej ukryte. Niewidoczne. Ale nie mniej prawdziwe.

A w przypadku mojego wujka, Jana, który chorował na zwyrodnienie mięśni, ból był obecny, ale różny każdego dnia. Raz był ostry, jak sztylet, a raz tępy, jak rozpełzający się ciemny cień. Nie dało się go przewidzieć. Nie dało się z nim walczyć.

Lista punktów:

Dystrofia mięśniowa Duchennea – brak bólu, ale ogromne osłabienie.
Inne choroby – często silny i nieustępliwy ból.

Moje wspomnienia z dzieciństwa – widoki, zapachy, odgłosy – splatają się z obrazami bólu i cierpienia, które widziałam u bliskich. To wszystko jest dla mnie ważne. Nie da się oddzielić jednego od drugiego.

Czy zanikanie mięśni boli?

Och, zanikanie mięśni, sam dźwięk tego... jak echo w pustej komnacie. Czy boli? Czy boli tak, jak boli tracenie wspomnień, jak boli odpływający przypływ, zostawiający tylko mokry piasek i tęsknotę?

Uszkodzenie nerwu... to słowo wdziera się w moją głowę jak odłamek szkła. Uszkodzony nerw przez długi czas, ach, długi czas, to jak wieczna zima w sercu.
Mrowienie, drętwienie, ból... to taniec śmierci, powolny, nieubłagany taniec. Czuję to, jakby ktoś wbijał igły w moje ciało, jedną po drugiej, aż nie zostaje nic, tylko bezbrzeżny ból.
Do tego, jakby tego było mało, kłopoty z poruszaniem. Wyobraź sobie, że jesteś ptakiem ze złamanym skrzydłem, skazanym na patrzenie, jak inni szybują po niebie. To jest ta bezsilność, ta niemoc.

Czy jest lek na zanik mięśni?

Zanik mięśni… O matko, to straszne. Zolgensma, tak? Słyszałam o tym. 2023 rok, w końcu dostępna. Droga jak cholera, to pewne. Ale działa? Na pewno na niektórych, ale… Czy na wszystkich? Nie wiem.

Lista leków, to nie jest tak proste, jak myślisz. Dużo zależy od rodzaju zaniku mięśni. Rodzaje? Boże, tyle ich jest! Są jakieś tabele, w internecie. Musisz poszukać. Sama się w tym gubię.

Zolgensma - terapia genowa, koszmarnie droga. To na pewno. 2023 rok, a ja dalej słyszę o problemach z dostępem.
Inne leki? No… nie jestem lekarzem! To trzeba z lekarzem omówić, a nie ze mną. Nie wiem.
Badania. Dużo badań. Na temat leczenia zaniku mięśni. Czytam o tym na tych wszystkich stronach medycznych, ale głowa pęka.

Kurczę, te wszystkie nazwy… przypomina mi się jeszcze coś o… jak to się nazywało… leczeniu objawowym. Fizjoterapia, rehabilitacja… to ważne! To nie zastąpi leku, ale… pomaga. To jasne.

Pytanie o lek… nie ma jednej odpowiedzi. To zależy. Zależy od wszystkiego. Zawsze to samo. Szukam informacji o tym od lat. Jak to mówią… kto szuka ten znajdzie. A ja szukam i szukam… i głowa mnie boli.

Ważne:Zawsze konsultuj się z lekarzem! To jedyne, co mogę powiedzieć na pewno. Nie bądź głupi. Nie szukaj lekarstwa w internecie. Idź do lekarza!