Które szczepionki są na całe życie?

41 wyświetleń
Uważa się, że po kompletnym cyklu szczepień w dzieciństwie nabywamy trwałą odporność na niektóre choroby. Należą do nich: gruźlica, gdzie wystarcza pojedyncza dawka BCG; wirusowe zapalenie wątroby typu B, wymagające trzech dawek; odra, świnka i różyczka, dla których potrzebne są dwie dawki MMR; oraz zakażenia Haemophilus influenzae typu B, zabezpieczane czterema dawkami Hib.
Komentarz 0 polubień

Mit o szczepionkach na całe życie: kiedy potrzebne są dawki przypominające?

W powszechnym przekonaniu funkcjonuje mit o szczepionkach dających dożywotnią odporność. Choć niektóre szczepienia z dzieciństwa zapewniają długotrwałą ochronę, rzadko kiedy jest ona absolutna i trwająca całe życie. Warto zatem przyjrzeć się bliżej zagadnieniu odporności po szczepieniach i zrozumieć, dlaczego w niektórych przypadkach konieczne są dawki przypominające.

Często powtarza się, że szczepionki przeciwko chorobom takim jak gruźlica (BCG), wirusowe zapalenie wątroby typu B, odra, świnka, różyczka (MMR) oraz Haemophilus influenzae typu B (Hib) zapewniają dożywotnią ochronę po ukończeniu pełnego cyklu szczepień w dzieciństwie. Rzeczywistość jest jednak bardziej złożona.

O ile pojedyncza dawka BCG w większości przypadków chroni przed ciężkimi postaciami gruźlicy w dzieciństwie, nie gwarantuje to całkowitej i dożywotniej odporności. Z czasem poziom przeciwciał spada, a ryzyko zakażenia, szczególnie w specyficznych grupach ryzyka, wzrasta.

Podobnie jest w przypadku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Chociaż trzy dawki zazwyczaj zapewniają długotrwałą ochronę, nie jest ona bezterminowa. W określonych sytuacjach, np. u osób z obniżoną odpornością, konieczne może być badanie poziomu przeciwciał i ewentualne podanie dawki przypominającej.

Szczepionka MMR przeciw odrze, śwince i różyczce, podawana w dwóch dawkach, również nie gwarantuje stuprocentowej, dożywotniej odporności. W ostatnich latach obserwuje się ponowny wzrost zachorowań na odrę, co pokazuje, że odporność poszczepienna może z czasem słabnąć, a w niektórych przypadkach nie wykształcić się w stopniu wystarczającym. Dlatego w pewnych sytuacjach, np. przed wyjazdem do krajów o wysokim ryzyku zakażenia, zaleca się dawkę przypominającą.

W przypadku szczepionki Hib, cztery dawki podawane w dzieciństwie zapewniają bardzo dobrą ochronę, zwłaszcza przed inwazyjnymi zakażeniami Haemophilus influenzae typu b. Jednak i w tym przypadku odporność nie jest dożywotnia, a poziom przeciwciał spada z czasem.

Podsumowując, ważne jest zrozumienie, że żadna szczepionka nie daje absolutnej i bezterminowej gwarancji odporności. Długotrwała ochrona zależy od wielu czynników, m.in. indywidualnej odpowiedzi immunologicznej, rodzaju szczepionki oraz przestrzegania zalecanego kalendarza szczepień. Dlatego należy regularnie konsultować się z lekarzem i weryfikować potrzeby podawania dawek przypominających, aby zapewnić sobie optymalną ochronę przed chorobami zakaźnymi.