Od czego robi się słabo?

Ech, to okropne uczucie, ta słabość… Znacie to? Nogi jak z waty, głowa ciężka, świat wiruje… Człowiek czuje się, jakby zaraz miał zemdleć. Sama nieraz tak miałam. Pamiętam, kiedyś w autobusie… Upał, tłok, i nagle wszystko zaczęło mi ciemnieć przed oczami. Myślałam, że się przewrócę! Okazało się później, że to przez odwodnienie. Latem łatwo o to, zwłaszcza jak człowiek zapomni pić wystarczająco dużo wody. Przecież czasem nawet nie zauważamy, ile jej tracimy.

No ale słabość, słabości nierówna. Czasem to tylko chwilowe, jak wtedy w autobusie. A czasem… czasem to sygnał, że coś się dzieje. Coś poważniejszego. Niedokrwistość na przykład. Słyszałam, że wiele kobiet na to cierpi, zwłaszcza młode. Brak żelaza, blada cera, ciągłe zmęczenie… Brzmi znajomo, prawda? Albo choroby układu krążenia… Moja babcia miała problemy z sercem, i często narzekała na słabość. To straszne, jak taka jedna, mała rzecz, jak słabość, może być objawem tak poważnych chorób. Nowotwory… Nawet nie chcę o tym myśleć. A niedoczynność tarczycy? Też podobno daje takie objawy. Wiem, bo koleżanka z pracy się z tym zmaga. Mówiła, że czuje się całkowicie bez sił.

Więc co robić, jak czujemy się słabo? No pewnie, że iść do lekarza! Nie bagatelizować tego. Lepiej dmuchać na zimne. Pamiętam, czytałam gdzieś, że prawie 20% wizyt u lekarza jest związanych z uczuciem zmęczenia i osłabienia. To dużo, prawda? Widać nie jestem sama. A leczenie… no cóż, to już zależy od przyczyny. Ale ważne, żeby ją znaleźć i się jej pozbyć. Bo życie ze stałym uczuciem słabości… to żadne życie.