Jakie prace w ogrodzie przed zimą?

Jesień… Czuć ją już w powietrzu, prawda? Liście zmieniają kolory, a ja patrzę na swój ogród i myślę… tyle roboty jeszcze przede mną! Znowu to samo. Ale wiecie co? W jakiś sposób lubię to. Jest w tym jakaś… melancholijna satysfakcja.

Pomidory jeszcze wiszą na krzakach, niektóre zielone, niektóre czerwone. Trzeba je zerwać, zanim przyjdą pierwsze przymrozki. Pamiętam zeszły rok – zostawiłam kilka, myśląc, że zdążą dojrzeć. No i co? Zmarzły na kamień! W tym roku będę mądrzejsza.

Róże… moje ukochane róże. Trzeba je przyciąć i okryć. Są takie delikatne. Zawsze się boję, że nie przetrwają zimy. Kiedyś, kilka lat temu, straciłam piękną, pnącą różę, bo za późno ją zabezpieczyłam. Do dziś mi żal. A wiecie, jak trudno znaleźć idealne okrycie? Słyszałam, że agrowłóknina jest dobra, ale moja sąsiadka, pani Krysia, mówi, że najlepsze są stroisz. Sama nie wiem… muszę poczytać w internecie, może jakieś forum ogrodnicze coś podpowie?

No i te moje pelargonie… Stoją jeszcze na balkonie, cieszą oko kolorami. Ale niedługo trzeba będzie je zabrać do domu. Zawsze mam problem, gdzie je postawić! Parapety zawalone… Może w piwnicy? Tam jest dość jasno. Ech, te moje kłopoty ogrodnika-amatora! ????

Ziemniaki na szczęście już wykopane. Uff… Cały dzień na działce, plecy bolały, ale przynajmniej mam zapas na zimę. Mój mąż śmiał się, że starczy nam na cały rok! No, może przesadził, ale parę worków jest.

A trawnik? Jeszcze jedno koszenie i koniec. Chyba że trawa zdąży urosnąć przed zimą. Wtedy to już chyba dam sobie spokój.

Wiem, wiem, dużo pracy. Ale potem, wiosną… Kiedy wszystko budzi się do życia, kiedy pierwsze kwiaty wychylają główki z ziemi… To jest magia! Wtedy zapominam o tym całym jesiennym trudzie. I cieszę się, że mój mały kawałek zieleni przetrwał zimę. Warto, naprawdę warto!