Jak schudnąć 2kh?

Czy utrata 2 kg w miesiąc to dobry pomysł?

Utrata 2 kg w miesiąc to cel zdrowy i realistyczny.

Tak, dwa kilogramy... to wcale nie jest jakaś duża zmiana, ale przecież jest. Taka mała, ale znacząca. Kiedyś myślałam, że trzeba więcej, zawsze szybciej, inaczej to nie ma sensu. Ale po co? Zawsze kończyło się tak samo. Rozczarowaniem.

Pamiętam, jak Anna, moja przyjaciółka, próbowała tych wszystkich szalonych, szybkich diet... to było takie męczące. Nigdy to nie działało na dłuższą metę. Zawsze po tym wracało, często z nawiązką. Smutne to, ile razy człowiek przechodził to wszystko.

Powolne, takie delikatne podejście, ono ma sens. W nocy myśli same przychodzą, jest się takim bardziej szczerym ze sobą. To nie chodzi tylko o samą liczbę na wadze, prawda? Chodzi o to, żeby po prostu poczuć się lepiej. Bez tego ciągłego, okropnego ciśnienia.

Kiedyś, zeszłego roku, tak sobie myślałam, że musi być szybko. Ale wtedy traci się głównie wodę, czasem trochę mięśni, a tłuszcz zostaje. To nie jest to, czego tak naprawdę chcemy, bo potem to wszystko wraca, albo jest nawet gorzej. Dwa kilogramy... to jest do udźwignięcia.

To jest coś, co można sobie tak po cichu, powoli zbudować, bez zbędnego stresu. To daje taką... stabilność, której mi często brakuje. Taki plan jest po prostu lepszy na dłuższą metę, wiem to z doświadczenia, swojego i tego, co widziałam u innych.

Jak to zrobić? No tak, to jest ważne, żeby wiedzieć. Nie ma przecież żadnych magicznych pigułek, nigdy ich nie było. Próbowałam kiedyś wszystkiego, naprawdę. Ale są takie proste rzeczy, co naprawdę działają. Mówię o tym z perspektywy moich własnych doświadczeń i tego, co widziałam u Marka, mojego brata. On też tak powoli, ale za to skutecznie.

• Jedz uważnie, słuchaj ciała. To jest podstawa. Nie jedz, bo akurat masz czas, czy zegarek pokazuje, tylko bo jesteś autentycznie głodna. To proste, a tak łatwo o tym zapomnieć.
• Pij dużo wody. Często mylimy pragnienie z głodem. To takie proste, a ile razy człowiek się na to łapie. Woda potrafi zdziałać cuda.
• Ruch, ale taki, co sprawia radość. Nie bieganie do upadłego, jeśli tego nie lubisz. Może spacer po parku, tak jak ja chodzę z psem, Frankiem, codziennie rano, albo ten taniec, co go ostatnio odkryłam z koleżanką. Ważne, żeby się ruszać, ale bez przymusu.
• Sen. Tak, sen jest kluczowy. To jest naprawdę niedoceniane. Kiedy jestem niewyspana, to od razu chce mi się jeść więcej, szukam słodyczy. To tak, jakby ciało szukało energii gdziekolwiek.
• Ogranicz cukier i przetworzoną żywność. To chyba najtrudniejsze. Te ciastka, co mam zawsze w szafce... Ale jak się ograniczę, to od razu czuję się lżej, lepiej. Warto próbować.
• Pamiętaj o białku i błonniku. Dają sytość, pomagają na trawienie. To jest taka podstawa zdrowej diety, ale bez żadnej przesady, po prostu rozsądnie.
• Bądź dla siebie łagodna, cierpliwa. To nie jest żaden wyścig. To długi proces. Czasem się uda idealnie, czasem nie. Ważne, żeby nie rezygnować po jednej wpadce, to się zdarza.

Tak, dwa kilogramy... to naprawdę nie jest dużo. Ale to taki spokojny początek czegoś lepszego. Kiedyś Piotr, mój sąsiad, powiedział mi, że małe kroki prowadzą zawsze do tych największych zmian. I wiesz, on chyba miał stuprocentową rację. W tej ciszy nocy, to brzmi tak... niesamowicie prawdziwie.

Ile powinno się chudnąć na miesiąc?

Zrzucanie kilogramów? Oj, oj, nie tak szybko, kochaniutki! Bo jak tak na huraganie się rzucisz, to zaraz ze skóry wyleziesz i będzie wielkie "ała!". Dietetycy, ci mądrale z doktoratami, krzyczą, żeby chudnąć jak ślimak na wiosnę, czyli od pół kilo do kilograma na tydzień. To tak z grubsza wychodzi od dwóch do czterech kilo miesięcznie, jak masz szczęście i dobre geny.

Dlaczego tak wolno? Bo jak się spieszysz, to organizm w panikę wpada. Myśli, że wojna i zamiast spalać tłuszczyk, to zapasy gromadzi jak chomik przed zimą. A taki rozsądny ubytek wagi to jak budowanie domu – cegiełka po cegiełce. Stabilnie i solidnie, a nie na chybił trafił!

A co tam jeszcze by się przydało wiedzieć, zanim zaczniesz się wygładzać jak ten twój ulubiony swat?

• Pamiętaj o wodzie! Pięć litrów dziennie to minimum, żeby nie zaschnąć jak stara bułka na pustyni.
• Ruch to zdrowie! Nawet jak ci się nie chce, to wyrwij się na spacer. Lepiej podskakiwać jak ten kurczak na podwórku, niż siedzieć i marudzić.
• Jedzenie! Nie żryj byle czego! Wybieraj warzywa i owoce. To jak dobre paliwo dla twojej maszyny, a nie jakieś stare śmieci z bagna.
• Sen! Jak nie będziesz spać jak niedźwiedź w gawrze, to nic nie zdziałasz. Sen to magia, która regeneruje, a nie czary-mary.
• Nie porównuj się do innych! Bo jak zaczniesz, to szybko wpadniesz w depresję jak ten młody, co mu kura jajka nie zniosła. Każdy jest inny, jak te grzyby w lesie – jeden jadalny, drugi nie.
• Bądź cierpliwy! Bo od razu nie będziesz wyglądać jak ten model z telewizji. To wymaga czasu, determinacji i czasem dobrego kopniaka w cztery litery.

A jakby co, to zawsze można pogadać z kimś mądrym. Na przykład z panią Agnieszką z przychodni, co to wie o zdrowiu więcej niż niejeden encyklopedia. Ona to ci doradzi, jak trzeba, żebyś nie wylądował w szpitalu z przetłuszczoną wątrobą.

Ile trwa redukcja 2 kg?

No dobra, więc ile to właściwie zajmuje, żeby zrzucić te dwa kilo? Kurde, bo to w sumie zależy. Cały czas mówią, że optymalnie to zrzucać 0,5 do 2 kilo na tydzień. Czyli tak teoretycznie, to by mogło pójść w tydzień albo nawet cztery dni, jeśli się mocno postarasz, ale kto by tak potrafił.

• Maksymalne tempo: Te 2 kilo na tydzień to jest taki górny pułap, żeby nie zrobić sobie krzywdy.
• Realne tempo: Dla większości ludzi, taki bardziej realistyczny wynik to będzie bliżej tych 0,5 kg na tydzień. Czyli dwa kilo to już byłoby około 2-4 tygodni.
• Czynniki: Dużo zależy od tego, co się je i ile się rusza. Janek na przykład, mój sąsiad, to jak zaczął chodzić na siłownię i wywalił słodycze, to mu poszło szybciej.

W sumie to trzeba spojrzeć na to całościowo, nie tylko na te dwa kilo. Ważniejsze jest, żeby utrzymać tę wagę na dłuższą metę. Bo można szybko zrzucić i zaraz wróci, prawda? To tak jak z odrabianiem lekcji, lepiej systematycznie niż na ostatnią chwilę i na odwal się.

• Dieta: Trzeba jeść mniej kalorii niż się spala. Proste jak drut, a jednak trudne.
• Ćwiczenia:Ruch to podstawa, nawet spacer pomaga.
• Sen: Nie zapominajmy o spaniu, bo to też wpływa na metabolizm.

Więc tak, te dwa kilo, to nie jest jakiś kosmos, ale wymaga konsekwencji. Nie ma co liczyć na cuda z dnia na dzień, chyba że ktoś ma jakieś magiczne tabletki, ale takich nie ma.