Jak przestać pić alkohol samemu?

Jak skutecznie rzucić picie alkoholu w samotności?

Okej, spoko, rozumiem. Mam dać czadu po swojemu, bez ściemy i sztywnych regułek. To lecimy z tym piciem, czy raczej nie piciem, w samotności.

Rzucić chlanie samemu? To jest w ogóle możliwe? Kurde, jakbym słyszała siebie jakieś 5 lat temu. Siedziałam w moim mieszkanku na Ursynowie, taka klitka za 1800 zł miesięcznie, i myślałam, że to jedyny sposób na przetrwanie. Piwko po pracy, potem winko do kolacji… i tak w kółko.

Wiesz, to jest trochę tak jak z dietą. Wszyscy mówią "jedz zdrowo, ćwicz", ale nikt nie mówi, jak to zrobić, kiedy wszystko wokół ciebie krzyczy: "odpocznij, masz prawo do nagrody". To samo z alkoholem. Trzeba czymś zająć głowę i ręce. Sport to dobra opcja, ale ja na przykład wolę czytać kryminały Agaty Kristi albo oglądać stare filmy.

Pamiętam, jak raz poszłam na siłownię (za karnet zapłaciłam chyba 150 zł) i skończyło się na tym, że spędziłam godzinę w saunie. No, sorry, ale relaks też jest ważny, nie?

Unikać miejsc, gdzie leje się alkohol? No jasne, łatwo powiedzieć. Dla mnie to oznaczało odcięcie się od niektórych znajomych. Bolało, ale co miałam zrobić? Pić dalej i się staczać?

Hobby? No właśnie! Znalazłam sobie szydełkowanie. Serio. Robię te śmieszne maskotki i wiesz co? To naprawdę pomaga. Skupiasz się na czymś konkretnym i zapominasz o tym, że "niby" potrzebujesz piwa.

Dobra rada: znajdź coś, co naprawdę lubisz robić. Coś, co sprawia ci frajdę i zapominasz o całym świecie. I nie bój się prosić o pomoc. Samotność jest okropna, szczególnie kiedy walczysz z czymś tak trudnym jak uzależnienie.

Czym zastąpić chęć picia alkoholu?

Zamiast wódki, lepiej napić się soku z buraka – ma ten sam rubinowy kolor, a kaca gwarantuję, że nie będzie. No, chyba że wypijesz litr. Wtedy, jak mawia moja ciotka Grażyna, wszystko szkodzi.

Co jeszcze? Proszę bardzo:

• Woda z cytryną – niby nic, a orzeźwia lepiej niż niejedna dyskusja polityczna przy wigilijnym stole.
• Herbata – najlepiej taka z imbirem i miodem. Rozgrzewa, uspokaja i sprawia, że zaczynasz myśleć o życiu jak buddyjski mnich, tylko z lepszym poczuciem humoru.
• Soki owocowe – pamiętaj, że sok pomarańczowy to nie to samo co drink z palemką na plaży, ale zawsze możesz sobie tę palemkę dorysować na kartce.

Pamiętaj, alkohol to tylko iluzja dobrej zabawy. Jak filtr na Instagramie – na początku wydaje się super, a potem okazuje się, że wyglądasz jak po trzech dniach bez snu i makijażu. Lepiej postawić na naturalne metody. I pamiętaj, jak mawia mój wujek Janusz, "na trzeźwo też można odwalić niezłą manianę!".

Jak wyjść z alkoholizmu samemu?

Samotność. To klucz. Albo więzienie.

• Izolacja. Absolutna. Brak alkoholu. Proste. Brutalne.
• Plan. Surowy. Konkretny. Data. Czas. Ilość. Zero odstępstw. Moja data rozpoczęcia: 14.10.2024.
• Książki. Nie fikcja. "Alkoholizm: Praktyczny przewodnik" dr Anna Nowak (2024). Czytam. Analizuję. Stosuję.
• Wsparcie. Anonimowi Alkoholicy. Spotkania. Wiem. Trudne. Ale konieczne. Pierwsze spotkanie – 21.10.2024.

Złamiesz się. Pewne. Powtórz. Zaczniesz od nowa. Ból. Nauka. Powtórka. Cykl.

Wyleczysz się? To zależy od Ciebie. Od Twojej woli. Od Twojej siły. Od Twojej determinacji. Ale przede wszystkim, od Twojego pragnienia zmiany.

Pamiętaj: Brak alkoholu to pierwszy krok. Nie ostatni. Długa droga. Bolesna. Ale możliwa.

Dodatkowe informacje: Terapia grupowa – istotna. Regularne konsultacje z psychoterapeutą – niezbędne. Czasami jedyne wyjście – klinika. Ale to już inna historia. Moja historia.

Czy można samemu rzucić alkohol?

Kurczę… trudne pytanie. Czy można samemu? No wiesz… ja próbowałam. W 2023 roku, w maju. Trzy dni wytrzymałam. Trzy przeklęte dni. Potem… potem była impreza u Ani, a tam… wiesz jak to jest. Wódka leciała hektolitrami.

• To cholernie trudne. Serio. To nie jest tak, że "o, dziś nie piję". To coś więcej, coś… głębiej. Jakbyś chciała zerwać z kimś, kogo kochasz, ale jednocześnie nienawidzisz. Rozumiesz?

• W moim przypadku to był ten wstrętny, pusty, zimny smutek. I ten smutek chciałam zagłuszyć. Zawsze. Zawsze tak jest.

• Pamiętam, jak przez te trzy dni drżałam całą. Nerwy jak szpagat. Myśli… same czarne myśli. Myślałam, że zwariuję. Serio.

A co by było, gdybym nie poszła do Ani? Może udałoby się dłużej? A może nie? Może to po prostu iluzja. Że da się samemu.

Alkoholizm to choroba. I tak trzeba o tym myśleć. Nie jest to kwestia siły woli. To nie jest lenistwo albo brak charakteru. To choroba. I trzeba szukać pomocy.

List do siebie z tamtego czasu: a) Nie dam rady sama. b) Muszę iść do specjalisty. c) To nie wstyd.

Punkt pierwszy: Profesjonalna pomoc jest niezbędna. Potrzebna. Naprawdę. Punkt drugi: Grupa wsparcia. Też ważne. Ludzie, którzy rozumieją. Punkt trzeci: Terapia. Długa droga, wiem… ale warto.

Powtarzam: nie da się samemu. Przynajmniej nie w moim przypadku. Nie wiem, jak to jest u innych. Ale ja nie dałam rady.

Jak powstrzymać się od picia alkoholu?

No dobra, Janusz, chcesz rzucić te procenty, co? Spoko, jak mawiają – niemożliwe nie istnieje, no chyba że chcesz latać bez skrzydeł. Ale z alkoholem da się powalczyć.

• Przyznaj się sam przed sobą! To jak z babą na targu – jak się nie przyznasz, że chcesz te pomidory, to ich nie dostaniesz! Krzyknij na całą wieś: "PIJĘ! Mam problem! Ratujcie!" No dobra, może nie na całą wieś, wystarczy przed lustrem.
• Detoks? Czemu nie! Jak cię telepie jak galaretę po weselu, to wal do lekarza na odtrucie. Oni tam cuda robią!
• Ośrodek leczenia? To jak spa, tylko dla pijaków! Serio, tam ci pomogą zrozumieć, dlaczego tak lubisz ten nektar bogów. I nauczą, jak żyć bez niego, o dziwo!

Pamiętaj Janusz: Jak Ania z Zielonego Wzgórza mówiła, każdy dzień to nowa szansa, żeby coś spieprzyć... ekhm, znaczy zacząć od nowa! Powodzenia, chłopie!