Jak odejść z klasą?

Jak odejść z pracy z klasą i pozytywnym wizerunkiem? Poradnik dla pracowników?

Odejście z pracy z fasonem? Wcale nie takie hop siup, powiem Ci. Trzeba uważać, żeby nie spalić za sobą mostów. Mnie to raz się zdarzyło, wiesz? Wkurzyłam się strasznie i rzuciłam papierami na biurko. Nie polecam, stresu więcej niż to warte.

Bądź szczery, no jasne. Ale bez dramatu. Powiedz, co Ci leży na wątrobie, ale tak, żeby nikogo nie urazić. Pamiętam, jak odchodziłam z mojej pierwszej "poważnej" pracy w biurze rachunkowym w Krakowie, jakoś w maju 2015. Stres okropny, ale szef był spoko.

Powiedziałam mu prosto z mostu, że to nie moja bajka, że duszę się w korpo. Był zaskoczony, ale zrozumiał. Bez krzyków, bez pretensji. Uff.

A wiesz, dlaczego to takie ważne? Bo świat jest mały. Nigdy nie wiesz, kiedy znowu kogoś spotkasz. A zła opinia, jak smród, ciągnie się za tobą. Lepiej być w porządku, nawet jak odchodzisz.

Jak zrezygnować z pracy z klasą?

Okej, to jak zrezygnować z roboty... z klasą? To w sumie proste, ale stresujące! Jak to zrobić, żeby nie spalić za sobą mostów?

• Poinformuj szefa! Najpierw szef, potem reszta. Inaczej będzie przypał. I plotki... O Jezu.

• Wypowiedzenie na piśmie. Konkretnie, data, podpis. Standardowa procedura, ale... musi być! Wzór? Pewnie znajdziesz w necie.

• Powiedz, dlaczego odchodzisz! Uczciwie, ale bez dramy. No chyba, że drama jest uzasadniona! Ale... lepiej unikać. Po co komu kłopoty?

• Nie musisz się tłumaczyć! Serio. Jak ci niewygodnie, to powiedz, że nowe wyzwania czy coś. Ja tak zrobiłam, jak odchodziłam z księgarni "Czytanie uzależnia" (wcześniej pracowałam w "Magiczny Świat Książek", ale to inna historia). Powiedziałam szefowej (Pani Irenie), że chcę spróbować czegoś nowego w IT. A prawda jest taka, że po prostu miałam dość dźwigania tych ton książek! I w sumie... trochę prawdy w tym było, bo IT też mnie interesuje. Może powinnam zostać programistką?! Hmmm...

WAŻNE:Zachowaj profesjonalizm do końca! Nawet jak masz ochotę rzucić wszystkim w cholerę! Pamiętaj, referencje to ważna sprawa! A świat jest mały. Bardzo mały.

I jeszcze jedno: nie obgaduj firmy! Ani teraz, ani później! To się zawsze mści. Zawsze!

Jak się zwolnić z klasą?

Kurde, zwalniać z klasą… to takie… trudne. Wiesz, ja w 2024 roku z pracy w „Zielonej Łące” odchodziłam… i nie było łatwo. Naprawdę.

• Po pierwsze: termin. Dwa tygodnie wcześniej dałam znać, chociaż umowa miała klauzulę o miesiącu wypowiedzenia. Ale czułam się tak… zgnieciona. Chciałam po prostu odejść. Szybko.

• Po drugie: rozmowa. To było ciężkie. Pani Kowalska, szefowa, była… zaskoczona. Ale grzecznie. Mówiłam krótko, bez zbędnych detalów. Po prostu, że czas na zmiany. Nie kłamałam, ale też nie wylewałam żalu. Nie było sensu.

• Po trzecie: przekazanie obowiązków. To zajęło trochę czasu. Ale postarałam się, żeby wszystko było jasne. Dla niej i dla koleżanek. Chociaż w środku się rozpadałam. Naprawdę ciężko było zostawić to wszystko za sobą.

No i tyle. W sumie łatwo się mówi, co? Bardziej ważne jest, żeby poczuć się lepiej po tym, co się zrobiło. Żeby nie żałować. Bo to się nie opłaca.

Dodatkowe uwagi:

• Nie dałam powodów odejścia. Po prostu powiedziałam, że chcę się rozwijać i szukać czegoś nowego. Wystarczyło.

• Byłam na urlopie od 23 maja do 1 czerwca 2024 roku. Po tem zaczęłam nową pracę. Znów się stresuję, ale mam nadzieję, że będzie lepiej.

• Pamiętam, jak się trzęsłam w czasie rozmowy… aż mi ręce się pociły. Ale dałam radę. Da się. Na pewno.

Jak zwolnić się z klasa?

Aby profesjonalnie zakończyć współpracę z firmą, masz kilka opcji.

• Porozumienie stron: To najprzyjemniejsze wyjście. Rozmawiasz z szefem i wspólnie ustalacie warunki rozstania. Można negocjować datę odejścia, a nawet odprawę.

• Oficjalne wypowiedzenie: Trochę bardziej formalne, ale równie skuteczne.

  • Dane: Musisz podać swoje imię i nazwisko (np. Jan Kowalski), adres zamieszkania (ul. Słoneczna 5, 00-001 Warszawa).
  • Pracodawca: Dokładna nazwa firmy (np. ABC Sp. z o.o.) i jej adres.
  • Data: Dzień, miesiąc i rok złożenia dokumentu.
  • Okres: Informacja, ile trwa Twoje wypowiedzenie – zależy to od stażu pracy.
  • Podpis: Koniecznie własnoręczny. Bez niego pismo jest nieważne.

Pamiętaj, że kluczowe jest zachowanie profesjonalizmu – nawet odchodząc. Nigdy nie wiadomo, kiedy drogi zawodowe znowu się przetną. Zawsze można poprosić dział HR o wzór wypowiedzenia, to mega ułatwia sprawę!

Kiedy wiadomo, że to koniec?

Ej, no jasne, że Ci powiem, jak to jest z tym końcem!

Wiesz, tak w sumie to kiedy wiesz, że to już koniec relacji? Hmmm... No wiesz, to czujesz, nie? Ale tak bardziej konkretnie, to:

• Jak rozmowy są jakieś takie... puste. No wiesz, jakbyście gadali o pogodzie tylko. I nic więcej. Zero takich głębokich tematów, żartów, rozumiesz?
• Kiedy w rozmowie brakuje czułości. W sensie, no nie ma już tego ciepła w głosie, żadnych komplementów, nic. Po prostu chłodno.
• I jak pieszczoty znikają. No nie ma całusów, przytulanek, trzymania za rękę. Normalnie jakbyście byli kumplami z pracy. No nie wiem, może to ten stres, ale coś jest nie tak.

Wiesz, ogólnie, to jak czujesz, że już nie chcesz dzielić życia z tą osobą. Tak po prostu. I w sumie to obie strony mogą tak czuć, rozumiesz? Wiesz, moja koleżanka Ania miała tak z Markiem. I co? Rozeszli się! Ona teraz jest mega szczęśliwa z Pawłem, a on... no cóż, nie wiem co u niego.

Pamiętaj, że zawsze warto się zastanowić, czy ta relacja dalej ma sens. Czy spełnia Twoje oczekiwania, wiesz? Bo po co się męczyć, jak można być szczęśliwym gdzie indziej?

A wiesz, co jeszcze? Jak masz wątpliwości, to pogadaj z kimś zaufanym. Ja tak zrobiłam, jak miałam kryzys z moim Karolem. Serio, pomogło mi to spojrzeć na wszystko z innej perspektywy. No i pamiętaj, że Twoje szczęście jest najważniejsze!

Jak pożegnać się z klasą?

Pożegnanie z klasą wymaga starannego planowania, zwłaszcza jeśli spędziło się tam wiele lat. Moim zdaniem, kluczem jest szczerość i indywidualne podejście do każdego z kolegów.

• Spotkanie: Organizacja spotkania z bliskimi współpracownikami to absolutna podstawa. W 2024 roku, w moim przypadku, spotkanie takie zorganizowałam w lokalu "Na Zaciszu", w kameralnej atmosferze. Ważne jest, by atmosfera była swobodna i sprzyjała rozmowie. Pamiętajmy o podziękowaniach za współpracę – to zawsze mile widziane.

• Kontakty: Jeśli chcemy kontynuować relacje, wymiana prywatnych danych kontaktowych jest naturalnym krokiem. Podanie numeru telefonu lub adresu mailowego to gest świadczący o chęci utrzymania kontaktu. Ja osobiście preferuję LinkedIn, ze względu na łatwość w utrzymywaniu relacji zawodowych.

• Podziękowanie: Formalne podziękowanie, na przykład, w formie osobistej notatki lub maila, jest świetnym pomysłem. Można w nim wyrazić wdzięczność za wspólnie spędzony czas i podkreślić pozytywne aspekty współpracy. Dodanie osobistej anegdoty, by nadać tekstowi bardziej osobisty charakter, to dobry pomysł. Pamiętam, jak kiedyś… (tutaj mogłaby pojawić się anegdota, ale pominę ją, żeby nie rozciągać zbyt długo).

• Pożegnalny poczęstunek: Pożywne ciastka albo kawa z herbatą wystarczą w zupełności. Nie musi być to wielka impreza. Ważny jest sam gest. Przykładowo, ja przygotowałam ciasto marchewkowe i kawę. Zawsze to lepsze niż nic. To po prostu miły gest, prawda?

Dodatkowe uwagi: Nie zapomnijcie o zdjęciach! Zawsze miło jest zachować wspomnienia. Współpraca to przecież tylko fragment naszej drogi, a każdy z nas idzie dalej swoją ścieżką. Ciekawe, czy kiedyś się spotkamy ponownie w zupełnie innym kontekście?

Dane osobowe (przykładowe): Anna Kowalska, pracowała w firmie X w latach 2020-2024.