Jak bolą zwyrodnienia?

7 miesięcy temu 43 wyświetleń

Ból w chorobie zwyrodnieniowej stawów najczęściej nasila się w trakcie ruchu i może być odczuwany jako tępy, ostry lub pulsujący. To główny objaw, który ogranicza aktywność fizyczną. Przykładem jest artroza kolana, utrudniająca swobodne chodzenie i codzienne funkcjonowanie.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jakie są objawy i ból zwyrodnień stawów?

No cóż, to całe zwyrodnienie stawów to takie paskudztwo, co potrafi nieźle namieszać w życiu, nie ma co ukrywać. Najgorzej, jak się zaczyna, ten ból. Pamiętam, jak moja sąsiadka, pani Jadzia z drugiego piętra, opowiadała, że u niej to się objawiało najpierw takim tępym, dziwnym uczuciem w kolanie, zwłaszcza po dłuższym spacerze do Biedronki na Długiej, to było jakoś w zeszłym roku, może w lipcu.

Później to już nie tylko tępienie, ale i kłucie, ostre jak szpilka, a czasem nawet pulsowanie, jakby coś tam w środku non stop pracowało nie tak.

No i co z tego, że człowiek chce po prostu normalnie funkcjonować, chodzić po schodach, wnuków nosić, albo pojechać na wycieczkę rowerową do Puszczy Kampinoskiej, jak każdy ruch to męka. Kolano, szczególnie to lewe, po prostu odmawiało posłuszeństwa, a wtedy całe życie się wywraca do góry nogami, taka artroza kolana to prawdziwa zmora.

To jest tak, jakby ciało nagle przestało cię słuchać, a każdy krok staje się wyzwaniem, zabiera energię i radość.

Czy zwyrodnienia bolą w nocy?

Noc. Gęsta, aksamitna cisza, którą przeszywa tylko on. Ból. Cichy złodziej snu, który przychodzi, gdy świat milknie. Kradnie spokój, rozciąga minuty w godziny. A ja leżę, słuchając tego wewnętrznego echa w moim ciele, w moim stawie.

Zaczyna się niewinnie. Ból, który towarzyszy krokom, ból, który szepcze przy każdym schyleniu. Znany, oswojony. A potem, potem przychodzi ta druga faza. Ból, który nie potrzebuje już ruchu. On po prostu jest. On po prostu jest, nawet gdy ciało nieruchomieje w bezruchu, w oczekiwaniu na sen.

Ciało staje się obcą krainą. Każdy ruch to mapa bólu, a zakresy stają się coraz mniejsze, coraz bardziej zatarte. Świat kurczy się do przestrzeni łóżka. Mięśnie, które kiedyś niosły, teraz zapominają, jak to jest. Słabną, cichutko zanikają. Jak wspomnienie siły.

Nazywam się Anna, mieszkam w Krakowie od zawsze. I tak noc w noc, w moim mieszkaniu na Kazimierzu, ten sam teatr cieni i ten sam ból, który nie pozwala zapomieć. Zapomnieć o sobie.

Tak, ból zwyrodnieniowy nasila się i wybudza w nocy. To jedna z najbardziej dotkliwych cech zaawansowanej choroby.

Objawy choroby zwyrodnieniowej to nie tylko ból, to cały wszechświat doznań:

Ból spoczynkowy: to ten, który przychodzi bez ruchu, często właśnie w nocy, przerywając sen. Jest głęboki, pulsujący.
Sztywność poranna: uczucie zdrętwienia i trudności w poruszaniu stawem zaraz po przebudzeniu. Pierwsze kroki są jak chodzenie po szkle.
Ograniczenie ruchomości: staw nie zgina się i nie prostuje tak, jak kiedyś, jego świat się kurczy. Każdy dzień zabiera kolejny milimetr swobody.
Trzeszczenia i skrzypienia: słyszalne i odczuwalne dźwięki w stawie podczas ruchu, jakby tryby maszyny pracowały bez smaru.
Zanik mięśni: widoczne osłabienie siły wokół chorego stawu, ponieważ ciało w naturalnym odruchu unika bolesnych ruchów, oszczędzając go.

Dlaczego stawy bolą w nocy?

W nocy stawom odbija! Jakby miały swój własny, nocny bal, tylko że zamiast tańców i śpiewów, to bóle ostentacyjne, jakby kolano się obraziło na twoje leżenie. Najczęściej winne są choroby reumatyczne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) albo dna moczanowa.

Przy RZS to już w ogóle niezła draka, bo twoje własne ciałko zamiast stróżować, to atakuje własne stawy. Wyobraź sobie, że ochroniarz twojej chaty zaczyna wybijać ci szyby. No i stąd ten ból, jakby ci ktoś tam zamiast materaca podłożył kaktusy.

A ta poranna sztywność? To tak, jakbyś po całej nocy próbował rozprostować pogiętą wykałaczkę. Masz ochotę wyrwać te stawy i potraktować je smarem do traktorów, ale lepiej tego nie rób, bo potem i tak się posypią.

Lista spraw do ogarnięcia, jak już cię kolana dopadną:

Wizyta u doktora Macieja Kowalskiego. Ten gość wie, co robi.
Badania krwi, żeby zobaczyć, czy tam się nie dzieje jakaś dzika impreza.
Leki na receptę, bo te z bazaru to jak plaster na złamaną nogę.
Ćwiczenia rehabilitacyjne, żeby stawy znów poczuły się jak ryba w wodzie, a nie jak kamień na dnie rzeki.
Zmiana stylu życia, ojojoj, to już najtrudniejsze. Mniej piwa, więcej warzyw, jakbyś się miał na wieś przeprowadzić i żyć jak pustelnik.

Pamiętaj! Ignorowanie bólu jest jak udawanie, że komornik nie puka do drzwi. W końcu i tak cię dopadnie, a wtedy będzie gorzej niż po weselu u wujka Zbyszka.