Czy twaróg jest ciężkostrawny?

No dobra, to pogadajmy o tym twarogu, bo wiecie co? Zawsze miałam z nim... relację, powiedzmy, skomplikowaną. Ciężkostrawny? Słyszałam to milion razy! Moja babcia zawsze powtarzała, że po twarogu to tylko leżeć i nic nie robić, bo tak "siądzie na żołądku". I wiesz, jak się człowiek nasłucha takich rzeczy, to potem podświadomie unika.

Ale serio? Twaróg lekkostrawny? Zdziwiłam się! Bo przecież to takie... no nie wiem, treściwe, jakby "zbite". Czytałam ostatnio, że w sumie to prawda, że on wcale nie jest taki zły dla naszego brzucha. Że właśnie, ten biały ser, bez leżakowania... no dobra, ma to sens, trochę. W sumie, jak pomyślę, to ja po pierogach z twarogiem jakoś specjalnie źle się nie czułam, a po bigosie... no, to już inna historia, prawda?

A to białko! Wiadomo, ważne jest. I te minerały! Ale czy to naprawdę sprawia, że twaróg jest aż tak łatwy do strawienia? Kurczę, nie wiem. Niby piszą, że tak, ale... jakoś tak trudno mi w to uwierzyć, jak w to, że wygram w totka (chociaż kto wie, może kiedyś?).

Ale wiesz co? Może spróbuję znowu dać mu szansę. Może te babcine opowieści to tylko taka legenda rodzinna. Może faktycznie ten twaróg to nie taki zły gość. W końcu, co mi szkodzi? Gorzej jak po grochówce, chyba nie będzie, co? ;) No i to białko...trzeba o siebie dbać. Tylko może zacznę od małej porcji, tak na wszelki wypadek. A wy co myślicie? Ufacie twarogowi?