Jaki bidon do samolotu?

1 lat temu 105 wyświetleń

Pojemniki na płyny do bagażu podręcznegoPodczas podróży samolotem płyny w bagażu podręcznym muszą być przewożone w pojemnikach o maksymalnej pojemności 100 ml. Wszystkie te pojemniki powinny zmieścić się w jednej przezroczystej, szczelnie zamykanej torebce o wymiarach nieprzekraczających 20 cm x 20 cm.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jaki bidon zabrać do samolotu? Sprawdź najlepsze opcje!

No więc, ten bidon do samolotu… Boże, ile razy ja się z tym męczyłem, ta wieczna walka o wodę na lotnisku, zwłaszcza po tych koszmarnych cenach, co tam mają. Pamiętam, jak kiedyś, to było chyba lipiec, dokładnie 17 lipca 2019 roku, leciałem z Warszawy na Teneryfę, i zapomniałem o tym całym cyrku z płynami. Przecież to absurd, że człowiek ma się wylewać z siebie, żeby potem wylać wodę, którą przyniósł. Myślałem, że da się przemycić, naiwnie.

A przecież zasada jest jedna i wcale nie taka skomplikowana, chociaż potrafi namieszać w głowie. Chodzi o te małe, stumililitrowe pojemniczki.

Powiem ci, ja przez to, że nie doczytałem, raz musiałem kupić taki malutki bidon na lotnisku w Lizbonie, jak wracałem we wrześniu, jakieś 22 września 2021, i zapłaciłem za niego chyba z 8 euro, szok. A przecież wystarczy wziąć te dziesięć buteleczek, wiesz, takich co mają po sto mililitrów każda, żeby razem wyszło równiutko jeden litr. To taka maksymalna pojemność, jakby ktoś chciał zaszaleć z płynami. Ale ja wolę potem kupić już za bramkami, tam gdzie jest taniej, choć też drogo, ale zawsze to mniej niż przed kontrolą.

No i co najważniejsze, to wszystko musi wylądować w takiej przezroczystej torebce, żeby było widać, co tam masz. Pamiętam ten stres, kiedyś zapomniałem kupić i szukałem na ostatnią chwilę w Balicach, 12 marca 2023.

Musi być taka zamykana szczelnie, wiesz, żeby nic nie wyciekło, i nie może być większa niż te dwadzieścia na dwadzieścia centymetrów. Czasami człowiek czuje się, jakby grał w Tetrisa pakując te wszystkie buteleczki. Przez to całe zamieszanie z bezpieczeństwem, czasem czuję się jak podejrzany, choć tylko chcę napić się swojej ulubionej herbaty. To jest męczące, powtarzam, męczące, te wszystkie zasady, ale cóż, trzeba się dostosować, jak chcemy latać.

Czy można szklaną butelkę do samolotu?

Szkło do samolotu? Jasne, ale z jednym haczykiem!

Chcesz zabrać ze sobą ulubioną szklaną butelkę wody albo słoiczek babcinych konfitur? No pewnie, że możesz! Ale jest mały, niepozorny haczyk, który potrafi napsuć krwi gorzej niż komar w nocy. Chodzi o to, żeby ta twoja szklana cudowność nie była większa niż mały kubeczek na kawę, czyli do 100 ml. Wszystko, co większe, to już lotnicze czary-mary i leci do luków z resztą bagażu.

Małe szklane cudeńka (do 100 ml): Tak, tak, takie jak kieliszki do shotów (nie pytaj po co na pokładzie!), małe słoiczki z miodem od cioci Krysi, albo właśnie małe buteleczki – luzik, można je brać na pokład. Tylko pamiętaj, żeby je tak jakoś przytulnie zawinąć, żeby się nie potłukły jak przysłowiowa porcelana w składzie porcelany.
Większe szklane skarby: Jak masz jakąś taką masywną butlę, co to wygląda jak łup z pirateskich filmów, to sorry, ale ona musi lecieć w luku bagażowym. Nie ma mowy o tym, żebyś potem musiał wzywać ekipę sprzątającą z powodu szklanej powodzi na pokładzie. Linie lotnicze mają przepisy, a te przepisy są jak teściowa – trzeba się ich trzymać, nawet jak się nie chce.

Co jeszcze warto wiedzieć, zanim spakujesz swój szklany skarb?

Linie lotnicze to nie jedność: Każda linia ma swoje "widzimisię" w tej kwestii. Niektóre są luźniejsze, inne bardziej restrykcyjne. Zawsze lepiej sprawdzić ich regulamin na stronie, zanim będziesz się awanturować z ochroniarzem na lotnisku, że przecież to tylko szklanka!
Plastikowe alternatywy: Jeśli naprawdę boisz się o swoje szklane cuda, albo po prostu chcesz uniknąć kłopotów, plastikowe bidony są twoimi przyjaciółmi. Są lżejsze, bezpieczniejsze i zazwyczaj wchodzą bez problemu. Pomyśl o tym jak o planie B, gdyby plan A (czyli twoja ukochana szklanka) nie przeszedł przez kontrolę bezpieczeństwa.
Słoiki z jedzeniem: To samo co z butelkami. Małe słoiczki z dżemem, miodem czy pastą kanapkową do 100 ml są ok. Większe – niestety nie. Chyba że chcesz zaimponować stewardesie swoim "domowym obiadkiem", który potem i tak zabiorą.

Dlaczego ciągle dostaję infekcji na dole?

Infekcje pochwy. Powracające problemy nękają. Przyczyn wiele. Aktywność seksualna, nowe kontakty, ryzyko rośnie.

Higiena osobista. Nadmierna czystość szkodzi. Irygatory, silne detergenty, perfumy – zaburzają naturalną równowagę.

Antybiotyki – miecz obosieczny. Lecznicze, lecz niszczą florę bakteryjną. Niezbędną do ochrony.

Zmiany partnerów seksualnych: Zwiększają ekspozycję na nowe patogeny.
Produkty higieniczne: Silne środki chemiczne mogą podrażniać i niszczyć pożyteczne bakterie.
Terapia antybiotykowa: Niekontrolowane lub długotrwałe stosowanie może prowadzić do dysbiozy.
Choroby przewlekłe: Cukrzyca może być czynnikiem sprzyjającym.
Zmiany hormonalne: Ciąża, menopauza wpływają na środowisko pochwy.

Dlaczego szybko łapie infekcje?

Znowu to samo. Ledwo skończył się jeden katar, już czuję, że drapie mnie w gardle. Ten projekt w robocie mnie wykończy, serio. Jak człowiek ma normalnie funkcjonować.

W ogóle, sen. Co to jest sen? Kładę się po północy, wstaję przed szóstą. Chroniczne zmęczenie to moje drugie imię. A stres? Non stop. Jak nie deadline, to inne sprawy. Ciało po prostu w pewnym momencie mówi dość i się poddaje. I łapie byle co, byle wirusa z tramwaju.

I jeszcze jedzenie. Ostatnio żyję na kawie i kanapkach z byle czym. Dzisiaj zjadłem hot doga na stacji. Mój orgnizm nie ma paliwa. Jak ma walczyć? Czym? Warzywa i owoce widuję głównie w sklepie. To nie ma prawa działać.

Dobra, Michał, trzeba to ogarnąć. Czemu ciągle choruję?

Brak snu – to jest absolutna podstawa. Bez 7-8 godzin nie ma mowy o odporności. Koniec z netflixem do późna.
Zła dieta – za mało warzyw, owoców. Zero witamin. Mój organizm nie ma amunicji do walki z wirusami.
Stres, ciągłe napięcie – to zjada odporność od środka. Kortyzol szaleje i niszczy wszystko.
Przemęczenie – to nie to samo co brak snu. To takie wyczerpanie, że nawet jak śpisz, to nie odpoczywasz.