Czym dojechać do Skansenu w Lublinie?

1 lat temu 100 wyświetleń

Do Skansenu w Lublinie wygodnie dojedziesz autobusami miejskimi. Linię dopasuj do kierunku podróży: Linie 18, 20, 30, 37. Trzy przystanki: "Skansen 1" (Sławinkowska), "Skansen 2" (centrum), "Skansen 3" (Jastków). Sprawdź rozkład jazdy MPK Lublin.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jak dojechać do Skansenu w Lublinie?

Okej, to lecimy z tym Skansenem w Lublinie! Pytasz, jak tam dojechać? Spoko, ogarnęłam to nie raz.

Autobusy. Pamiętam, jak kiedyś czekałam na ten cholerny 18... wieki całe! Ale serio, numery 18, 20, 30 i 37 zawiozą Cię prosto pod bramę.

Są tam trzy przystanki, takie... Skansen 1, Skansen 2 i... zgadnij co? Skansen 3. Logiczne, nie?

Ten pierwszy, "Skansen 1" (numer 6531), to jakbyś jechał w stronę Sławinkowskiej. Drugi, "Skansen 2" (6532), to w samo centrum Lublina.

A "Skansen 3" (6533) – ten jest jak planujesz skoczyć potem do Jastkowa. Takie małe miasteczko za Lublinem. Byłam tam raz na jagodach. Pamiętam 15 Sierpnia 2015 rok w Jastkowie.

Więc wiesz, to zależy skąd startujesz i dokąd zmierzasz, nie? Ale autobusy to chyba najprostsza opcja, serio. Taksówką niby szybciej, ale... portfel płacze. No i jak wracasz wieczorem, to może być ciężko coś złapać. Takie moje spostrzeżenia po latach...

Czy w muzeum wsi lubelskiej można coś zjeść?

Jasne, spróbuję opowiedzieć o mojej wizycie w Muzeum Wsi Lubelskiej i poszukiwaniach jedzenia, tak jakbym to opowiadała znajomemu.

Pamiętam ten dzień... był upalny sierpień tego roku. Pojechałam z rodziną do Muzeum Wsi Lubelskiej. Chodziliśmy, oglądaliśmy te chałupy, kościółki... No wiecie, skansen jak skansen. Ale w pewnym momencie zgłodnieliśmy! Dzieci zaczęły marudzić, że chcą jeść. Ja też miałam ochotę na coś konkretnego.

Zaczęliśmy się rozglądać za jakimś miejscem, gdzie można by coś zjeść. I wiecie co? Znaleźliśmy!

Karczma Kocanka - zapamiętajcie tę nazwę! To jest nowe miejsce, taka restauracja w środku skansenu. No, wygląda jakby przenieśli ją z innej epoki.

Weszliśmy do środka. Wystrój taki... hmm... sielankowy. Drewniane stoły, ławy, jakieś stare narzędzia na ścianach. W ogóle atmosfera bardzo fajna, taka swojska.

No i jedzenie! Menu oparte na kuchni lubelskiej. Ja zamówiłam pierogi z kaszą gryczaną i serem. Pycha! Mąż wziął żurek, też mu smakował. Dzieci miały jakieś frytki i nuggetsy (trochę nie pasowały do klimatu, ale co zrobić).

Powiem Wam, Karczma Kocanka to naprawdę fajne miejsce w Muzeum Wsi Lubelskiej. Jak będziecie w okolicy, to koniecznie tam zajrzyjcie. Można nie tylko coś zjeść, ale i poczuć klimat starej wsi. Polecam! Tylko przygotujcie się, ceny są trochę wyższe niż w zwykłej knajpie, ale za to macie klimat.

Dodatkowe informacje:

Karczma Kocanka: Nowa restauracja na terenie Muzeum Wsi Lubelskiej.
Kuchnia Lubelska: Specjalność lokalu, tradycyjne dania regionu.
Atmosfera Sielankowa: Wystrój i klimat nawiązujące do przeszłości.
Ceny: Umiarkowane, adekwatne do lokalizacji i jakości.

I jeszcze jedno, warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą. W skansenie czasem się zmieniają. No i w weekendy bywa tłoczno, więc lepiej przyjść wcześniej albo zarezerwować stolik.

Czy w muzeum wsi lubelskiej można coś zjeść?

Ojojoj, w tym skansenie, znaczy się Muzeum Wsi Lubelskiej, to i żarło się znajdzie! Nie bój nic, bidoku!

Karczma Kocanka – to taki ichniejszy "MasterChef" na wesoło. Podobno smaki takie, że aż ci kapcie spadają z wrażenia. No i podobno nawiązuje do tradycji Lubelszczyzny. Co to znaczy? Pewnie kapusta i ziemniaki, ale z fantazją!
A tam, jakby co, zawsze można przegryźć własną kanapką. Nikt nie pilnuje, bo niby kto? Koza?

A tak serio, to ta Kocanka to podobno całkiem spoko miejsce. Jak masz dużo czasu i lubisz klimaty "chłopaki nie płaczą", to pewnie warto zajrzeć. Ja tam wolę schabowego u Grażynki na rogu, ale co kto lubi.

Dlaczego warto odwiedzić muzeum wsi lubelskiej?

Pamiętam doskonale ten upalny dzień w lipcu… chyba 2021. Pojechałam z moją siostrą, Anią, i jej dwójką urwisów do Muzeum Wsi Lubelskiej. Powiem szczerze, początkowo nie byłam jakoś super podekscytowana. Wieś? No co tam można zobaczyć… A jednak!

To miejsce mnie oczarowało. Serio! Wiesz, jak tam wszystko wyglądało? Zupełnie jakby czas się zatrzymał. Chaty kryte strzechą, studnie z żurawiem… normalnie cofnięcie w czasie. Antek, bratanek, ciągle pytał: "A dlaczego babcia nie ma takiego telewizora?" Ha!

Architektura: Zobaczyłam tam budynki, których nigdy wcześniej nie widziałam na oczy. Domy z różnych okresów, kościółek drewniany… coś niesamowitego. Każdy budynek jakby opowiadał swoją historię.
Ekspozycje: W środku tych chat były różne sprzęty, ubrania, narzędzia. Jakieś stare kołowrotki, żelazka na duszę… co za cuda! Ania opowiadała dzieciakom, do czego to wszystko służyło, ale chyba średnio ich to interesowało. Woleli biegać po trawie.
Atmosfera: Najbardziej podobała mi się ta atmosfera. Cisza, spokój… Tylko ptaki śpiewały i wiatr szumiał w drzewach. Zupełnie jakby uciec od zgiełku miasta. Wiesz, takiego prawdziwego zgiełku, co cię męczy na codzień.

No i wiesz co, to nie tylko o budynkach i przedmiotach. Tam się działo! Pokazy rzemiosł, jakieś warsztaty… Można było spróbować pieczenia podpłomyków na ognisku! Serio, podpłomyki na ognisku! Pamiętam, że spaliłam sobie trochę język, ale co tam. Warto było!

Myślę, że warto odwiedzić Muzeum Wsi Lubelskiej, bo:

Poczujesz się, jakbyś przeniósł się w czasie.
Zobaczysz, jak żyli ludzie kiedyś.
Odpoczniesz od zgiełku miasta.
Spróbujesz regionalnych potraw.

No i wiesz, niby skansen, a wcale nie nudny! Naprawdę polecam! Aha, i koniecznie weź ze sobą wodę, bo tam potrafi być naprawdę gorąco! No i aparat! Bo będzie co fotografować. I coś na komary, bo pod wieczór dają się we znaki!

Czy do muzeum wsi lubelskiej można wejść z psem?

Ej, słuchaj, pytałeś o to Muzeum Wsi Lubelskiej, czy można tam wejść z psem, nie? No więc tak to wygląda:

Po pierwsze i najważniejsze, wprowadzanie psów jest dozwolone, ale... jest haczyk! Musi być na uwięzi i mieć kaganiec. Bez tego ani rusz, taki jest regulamin, wiesz?
Aha, i jeszcze jedna rzecz - żadnych zwierząt bez smyczy i kagańca nie wpuszczają, więc uważaj, żeby twój pupil był odpowiednio wyposażony.
No i jeszcze taka ciekawostka, co prawda nie związana z psami, ale warto wiedzieć - nie wolno dotykać sprzętu gaśniczego. Po prostu, trzymaj się od niego z daleka!

Wiesz, byłem tam z moją kuzynką Anetą i jej Yorkiem Pikusiem. Pamiętam, że musiała mieć go na smyczy i w takim małym kagańcu z materiału, bo inaczej by ich nie wpuścili. Pilnuj tego! I wiesz co, polecam wziąć jakąś butelkę wody dla psa, bo tam jest duży teren do łażenia, a w upalne dni zwierzakowi może być gorąco. No i oczywiście worki na kupy - wiadomo, trzeba posprzątać po swoim pupilu!

Kiedy potańcówki w Skansenie Lublina?

No wiesz… 29 czerwca, tak? Potańcówka w Skansenie. Brzmi… dziwnie, tak nostalgicznie. Jak z jakiegoś starego filmu. Pamiętam, jak babcia opowiadała o takich potańcówkach… w jej młodości… w latach pięćdziesiątych. Inny świat.

Data: 29.06.2024 – znaczy już niedługo. Czas tak szybko leci… eh…
Miejsce: Skansen w Lublinie – lubię tam chodzić. Cisza, spokój. Ale potańcówka… to chyba coś innego. Czy to będzie… wesoło?
Muzyka: Mazurki, oberki… tango, walczyki. Fokstroty! Oj, to nie moja muzyka. Bardziej wolałabym coś… nowocześniejszego. Ale pewnie atmosfera będzie fajna.

Wiesz co? Może jednak pójdę. Dla babci. Ona by się ucieszyła. Zawsze mówiła, że to były najpiękniejsze chwilę. Sama jednak... wolałabym siedzieć w domu, z książką. Może po prostu pójdę na chwilę. Zobaczymy, jak to będzie. Może jakieś fajne zdjęcia zrobię.

Lista rzeczy, które zabiorę ze sobą:

Aparat
Chusteczki
Może jakaś mała buteleczka wody

Może jeszcze jakieś ciacho do jedzenia. Eh, ale się rozpisałam. Już późno. Trzeba iść spać. Dobranoc.

Jakie filmy kręcono w Muzeum wsi lubelskiej?

Muzeum Wsi Lubelskiej - lokacja filmowa. Kręcono tu:

Bitwa Warszawska 1920. Reżyseria Jerzy Hoffman, epicki rozmach. Sceny batalistyczne na tle zabytkowych chałup.
Wołyń. Obraz rzezi wołyńskiej w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego. Autentyzm scenerii spotęgował dramaturgię.
Sami swoi. Początek. Nowa odsłona kultowej komedii Sylwestra Chęcińskiego. Powrót do korzeni, sielski krajobraz.
Znachor. Filmowa adaptacja powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, w reżyserii Michała Gazdy. Wiejska Polska lat 30. XX wieku. Idealne tło dla historii profesora Rafała Wilczura.

Dodatkowe dane: Realizacje filmowe przynoszą muzeum korzyści finansowe i promocyjne. Dyrektor Muzeum, Katarzyna Kot, podkreśla, że to szansa na dotarcie do szerszej publiczności.

Dlaczego warto odwiedzić Muzeum wsi lubelskiej?

A dlaczego niby NIE warto? Chyba, że ktoś woli gapić się w smartfona zamiast zobaczyć, jak to było, zanim prąd zalał chaty. No, ale dobra, żebyś się nie czuł/a jak na przesłuchaniu, to ci powiem:

Pamiątki z przeszłości: Zobaczysz sprzęty, co to babcia Zosia używała, a nie tylko te chińskie cuda z promocji.
Życie codzienne z dawnych czasów: Zorientujesz się, że kiedyś ludzie musieli pracować, żeby zjeść, a nie tylko lajkować.
Tradycje i zwyczaje U nas w Lubelskiem to i wesela i pogrzeby były z pompą. I bez Instagrama się dało!

A tak serio, to jak się pochodzi po takim skansenie, to człowiek zaczyna doceniać, że ma w domu ciepłą wodę i internet. Także wiesz, taka dawka pokory się przyda każdemu. Dodam jeszcze, że jak cię głód złapie, to tam mają często swojskie jedzenie. Tylko uważaj, bo kaszanka babci Jadzi potrafi powalić na kolana! Aha, i nie zapomnij kupić magnesu na lodówkę. Bo co to za wycieczka bez magnesu? No co? ;)