Czy czerwony szlak na Babią Górę jest trudny?

Czy czerwony szlak na Babią Górę jest trudny? Ojej, no co za pytanie! Jakby ktoś mnie pytał, czy przepłynięcie Atlantyku kajakiem to bułka z masłem... Jasne, że jest trudny! Przeszłam go sama, w zeszłym roku, w maju chyba? A pamiętam ten wiatr... fuuu, masakra!

Strome podejścia, kurcze, niektóre odcinki były tak strome, że prawie na kolanach się pełzłam, nie żartuję! Pamiętam, że myślałam wtedy: "Po co ja to robię?! Mogłam zostać w domu, z herbatką i książką..." Ale wtedy, nagle, przez chmury przebiło się słońce, i zobaczyłam... o Boże, ten widok! Warty całej tej mordęgi, serio.

Prawda jest taka, że to nie jest szlak dla niedzielnych spacerowiczów. Nie, to wymaga trochę, no dużo, kondycji. Jak ktoś ma problemy z kolanami, to lepiej niech wybierze inny szlak, albo w ogóle inną górę. Ja sama ledwo żyłam po zejściu, ale dumna byłam jak paw!

Perć Akademików? Słyszałam o niej, ale nie wiem, nie byłam. Porównywać czerwony szlak na Babią Górę do Perci, to trochę jak porównywać jabłka z gruszkami, chociaż oba są owocami, rozumiesz? Oba są trudne, ale na inny sposób. Ten na Babią Górę to po prostu długi, wyczerpujący marsz, z niesamowitymi widokami na końcu. Ale buty musisz mieć naprawdę dobre, nie jakieś tam kapcie, bo możesz się pokaleczyć. Ja miałam buty trekkingowe, i nawet one trochę cierpiały. No i woda! Nie zapomnij wody, bo się po prostu usuniesz z odwodnienia. A to by była dopiero porażka!

Także, podsumowując: trudny, ale warto! Jeśli masz kondycję, odpowiednie obuwie i dużo wody, to dasz radę. A widoki... ah, widoki! Zapamiętasz je na zawsze. Tylko się przygotuj na to, że będziesz miała ból nóg przez kilka dni. Ale to drobiazg, prawda?