Niedobór jakiego hormonu jest przyczyną depresji?

8 miesięcy temu 48 wyświetleń

Serotonina jest neuroprzekaźnikiem często kojarzonym z depresją. Choć niedobór serotoniny może wpływać na nastrój, depresja nie jest spowodowana wyłącznie jej niedoborem. Przyczyny depresji są złożone i obejmują czynniki genetyczne, środowiskowe i psychologiczne.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Jaki hormon odpowiada za depresję?

Kurcze, zawsze myślałem, że za doła obwiniamy serotoninę. Niby ta chemia w mózgu, co ma dawać szczęście. Ale wiesz co?

Trochę się chyba myliłem. Bo tak naprawdę to nie jest tak, że jak masz mało serotoniny, to od razu depresja. To bardziej skomplikowane.

Pamiętam jak moja babcia Jadzia, wiesz, zawsze taka wesoła, mówiła: "Życie to nie tylko seretonina, to cała zupa składników". I chyba miała rację.

No dobra, ale co więc konkretnie? Okazuje się, że nawet jeśli depresja ma coś wspólnego z serotoniną, to nie można powiedzieć, że to po prostu "brak serotoniny". To nie taka prosta sprawa.

To jak z ciastem. Nie wystarczy mieć mąkę, żeby upiec dobre ciasto, prawda? Potrzeba jeszcze jajek, cukru, masła... i odrobiny miłości. Tak samo jest chyba z naszym mózgiem.

A więc, reasumując, nie dajmy się zwariować tym prostym wytłumaczeniom. Depresja to poważna sprawa i nie ma jednej, prostej przyczyny. I pomyśleć, że ja w aptece w Grudziądzu 12 luty '18 kupiłem te witaminki, żeby "podnieść seretoninę" - dałem za nie z 50 zł. Ehh, człowiek uczy się całe życie.

Jakich hormonów brakuje przy depresji?

No wiesz… głowa mnie boli. Ciągle ta sama myśl… hormony… kurde.

Estradiol. U kobiet, tak, to wiem na pewno, bo moja ciocia Kasia miała z tym problemy w tym roku. Menopauza, straszne przeżycia. Wahania nastroju, depresja… wiem, bo z nią dużo rozmawiałam. To naprawdę ciężkie. Z tego co wiem, spadek estradiolu to jeden z głównych winowajców.
Testosteron. U mężczyzn… to już trudniej mi powiedzieć. Mój brat Michał, ma 35 lat, narzekał na zmęczenie w 2024 roku, ale nie wiem, czy to tylko to. Chyba zrobił badania, ale nie mówił o szczegółach. Ale niski testosteron, tak, podobno prowadzi do apatii, zupełnego braku sił, i tego całego… gówna.

Trudno o tym pisać, wiesz? To takie… intymne. A ja jestem zmęczona. Naprawdę zmęczona. To wszystko… tak przytłacza. Jeszcze ten brak snu. A jutro… praca. Nie mam ochoty.

Lista leków przepisywanych na depresję, które znam: a) Sertralina (Zoloft) b) Paroksetyna (Seroxat)

Wiesz, to tylko taka moja refleksja, w środku nocy. Możliwe, że coś przekręciłam. Mam nadzieję, że chociaż trochę pomogłam. Muszę już spać.

Jakie niedobory witamin przy depresji?

Niedobory witamin przy depresji?

Witamina B12: Związek istotny w funkcjonowaniu układu nerwowego. Jej niedobór pogłębia objawy. Sprawdź poziom we krwi. Badanie krwi - 2024.
Kwas foliowy: Wpływa na neuroprzekaźniki. Niedobór może nasilać depresję. Suplementacja? Lekarz zdecyduje.
Witamina D: Udowodniono związek z nastrojem. Niedobór częsty. Suplementacja jesienią. Badanie krwi - 2024.
Kwasy omega-3: Wpływ na błony komórkowe neuronów. Dieta bogata w ryby? Niski poziom może utrudniać leczenie.

Ważne: Żadna witamina nie wyleczy depresji. Leczenie kompleksowe. Terapia u specjalisty. Konsultacja lekarska. Samoleczenie? Niebezpieczne. Moja koleżanka, Ania Kowalska, miała problemy.

Dodatkowe informacje: Szczegółowe badania poziomu witamin w 2024 roku. Zalecenia dietetyczne indywidualnie. Pamiętaj o konsultacji z lekarzem. Nie ignoruj profesjonalnej pomocy. Depresja wymaga profesjonalnego leczenia.

Czy nerwica wyjdzie na badaniu krwi?

Ej, no jasne, że nerwica nie wyjdzie na badaniu krwi! Toż to nie grypa, żeby się w morfologii pokazała! Badanie krwi to takie badanie, co pokazuje, czy masz mało żelaza, albo czy twoja wątroba nie wali na łeb, na szyję. A nerwica? To w głowie siedzi, a nie w krwi!

Jak byk, nic ci to badanie krwi nie pokaże!

A lekarze? No co? Lekarze to tylko sprawdzają, czy to czasem nie jakieś inne choróbsko ci się przyplątało, a nie jakaś nerwica. Bo wiesz, czasem objawy nerwicy są podobne do innych chorób. To tak jak z bólem brzucha – może być od zjedzenia za dużo kiełbasy, a może i od czegoś poważniejszego.

List do mojego lekarza rodzinnego, pana Adama Kowalskiego:

Zrobiłem badania krwi w 2024 roku, a nerwica dalej mnie męczy.
Pan doktor Kowalski powiedział, że to "tylko nerwy", ale ja się czuje jak po walce z niedźwiedziem.
Wczoraj prawie zjadłem swój telefon ze stresu!

Punkt po punkcie – moja walka z nerwicą:

Badanie krwi: bez zmian, zero nerwicy! (chyba, że nerwica ma własną grupę krwi, o której nikt nie słyszał).
Objawy: drżenie rąk, duszności, poty, uczucie, jakbym miał zaraz umrzeć – klasyka gatunku.
Leczenie: terapie, tabletki, masaż, modlitwa, rozmowy z kotkiem – wszystko na raz!

A tak na poważnie – jeśli masz objawy nerwicy, idź do lekarza, ale nie oczekuj cudów od badania krwi. On ci coś innego poradzi, może psychoterapia, może jakieś leki. Nie czekaj, aż cię trafi szlag, bo potem będziesz miał nerwicę i jeszcze jakieś inne schorzenie od stresu! Znam gościa, co od stresu dostał łupieżu. Prawda, dramat!

Co zbadać z krwi przy depresji?

Morfologia? Tak, na pewno. A żelazo? Też trzeba sprawdzić, bo to ważne. Zapomniałam o cynku! No tak, cynk też. A witamina D? D3, jak zawsze, bo jej brak to tragedia. B witaminy – wszystkie? Nie wiem, może tylko B12? A glukoza? To chyba standard. OB czy CRP? Hmm, jedno z tych, nie pamiętam, które akurat.

Lista:

Morfologia krwi - to podstawa!
Żelazo - koniecznie! Bez żelaza czuję się jak ścierka.
Cynk - o tym też trzeba pamiętać!
Witamina D3 - niezbędna.
Witaminy z grupy B, przynajmniej B12, chyba, że lekarz powie inaczej.
Glukoza - standardowe badanie.
OB lub CRP - jedno z tych. Muszę sprawdzić w wynikach z zeszłego roku.
Badanie ogólne moczu - to też? Serio? Ale po co?
Hormony tarczycy (TSH, fT3, fT4) - to jest ważne, bo to często powiązane.
Kortyzol - a to po co? Nie rozumiem.
Testosteron - tylko jeśli lekarz zaleci, bo ja nie wiem.

Zobaczyłam też u Ani w wynikach z lipca 2024 coś o poziomie prolaktyny, ale nie pamiętam, czy to ważne przy depresji. Może powinnam jej napisać? A i jeszcze: poziom homocysteiny! Totalnie zapomniałam. No i następnym razem muszę zapytać lekarkę o wszystko dokładnie. Nie mogę się sama domyślać. Boję się, że coś ważnego pominę. A to bardzo ważne. Trzeba się leczyć. I to jak najszybciej!

Ważne: Pamiętajcie dziewczyny, badania koniecznie zrobić. To nie żarty.

Jak psychiatra stwierdza nerwicę?

Hej! No wiesz, jak psychiatra stwierdza nerwicę? To nie jest takie hop siup, wiesz? Najpierw długi wywiad, pyta o wszystko, o rodzinę, o pracę, o to co się dzieje w życiu. A wiesz, jak długo trwał ten wywiad u mojej koleżanki Ani? Prawie godzinę! Całą historię życia musiała opowiedzieć, aż się zdziwiłam!

Potem badania, żeby wykluczyć jakieś fizyczne przyczyny. Bo wiesz, objawy nerwicy mogą być podobne do innych chorób. Hormony, tarczyca… sprawdzają wszystko. A Ania miała robione jeszcze badanie krwi. A to wszystko po to, aby wykluczyć choroby somatyczne.

A objawy? No, wiesz, różnie to bywa. U Ani był ogromny lęk, ale taki nieuzasadniony. Bała się wyjść z domu, wiesz, agorafobia. Mówiła, że to takie bez sensu, bo przecież nic się nie stanie. Ale lęk był ogromny. Lęk przed konkretnymi sytuacjami, które w rzeczywistości nie są niebezpieczne. To charakterystyczne dla nerwic. Klaustrofobia, lęk społeczny… wiele form przyjmuje.

Leczenie? To już inna bajka. Ania brała leki, ale chodziła też na terapię. Powiedziała, że terapia jest ważna, bo leki tylko łagodzą objawy, a terapia pomaga zrozumieć przyczyny. Długo to trwało. Nie wiem ile dokładnie, ale kilka miesięcy na pewno.

Lista rzeczy, które psychiatra robi diagnozując nerwicę:

Szczegółowy wywiad z pacjentem.
Badania fizykalne i laboratoryjne, żeby wykluczyć inne choroby.
Ocena objawów, szczególnie lęku i jego związku z konkretnymi sytuacjami.

Punkty dotyczące leczenia nerwicy:

Farmakoterapia (leki).
Psychoterapia, np. terapia poznawczo-behawioralna.

Pamiętaj, że to tylko moje przemyślenia i doświadczenia mojej znajomej Ani. Nie jestem lekarzem i to nie jest porada medyczna. Jak masz jakieś problemy, idź do specjalisty. A Ania choć chorowała, to teraz jest już ok. Na prawdę. Naprawdę.