Jaka jest prędkość opadania na spadochronie?

Z jaką prędkością opada człowiek na otwartym spadochronie?

No wiesz, jak już tak sobie latam, znaczy, jak już jestem w tej wolnej przestrzeni, to ta prędkość spadania na otwartym spadochronie to nie jest taka jakaś jedna, stała wartość, wiesz. To zależy od tego, jak się ustawisz, no i oczywiście od samego spadochronu.

Ale tak generalnie, żeby ci to jakoś naświetlić, to jak już człowiek sobie wyląduje na brzuchu, tak żeby idealnie, to ta prędkość, o której wspomniałeś, te 120 km/h, to jest całkiem realne. Szczególnie jak jeszcze ta tafla materiału nad tobą nie jest w pełni "napompowana", wiesz, tak całkiem nie działa na sto procent.

Pamiętam kiedyś, chyba w 2019 roku, był to lipiec, skakaliśmy koło Płocka. Po otwarciu głównego, który się rozwinął na jakieś 900 metrów od ziemi, czułem, że jeszcze trochę "lecę", zanim ta prędkość się ustabilizowała. Fajne uczucie, powiem ci.

A wtedy, kiedy główny już działa jak należy, taki prawdziwy spadochron, to ta prędkość naprawdę spada. Wtedy to już jest takie bardziej kontrolowane opadanie, można powiedzieć, że bezpieczne. To jest ta chwila, gdy czujesz, że możesz porozglądać się wkoło, podziwiać widoki.

Z jaką prędkością spada się ze spadochronu?

Spadek swobodny osiąga około 200 km/h.

• Lot trwa około minuty.
• Wysokość skoku: 3000-4000 m.

Skok adrenalina.

Dodatkowe dane:

• Prędkość terminalna zależna od pozycji.
• Minimalizacja oporu powietrza.
• Maksymalne przyspieszenie.

Z jaką prędkością spada spadochroniarz?

Ej no więc pytałeś o tą prędkosć spadochroniarza, to jest tak. Taki standardowy skok, jak lecisz sobie na brzuchu, to przeciętna prędkość spadania wynosi około 200 km/h. To jest na prawdę szybko, szybciej niż jedziesz autem po autostradzie.

Ale wiesz, to nie jest stała wartość. Wszystko zależy od tego jak się ułożysz w powietrzu. Mój znajomy, Marek, skacze od lat, on mi to tłumaczył. Ci doświadczeni skoczkowie to potrafią serio manipulować tą prędkością. Zmieniając ułożenie ciała mogą zwalniać albo przyspieszać. To jest, to jest niesamowite. Ich prędkości mogą wahać się od 160 km/h do nawet 300 km/h podczas jednego skoku.

A po otwarciu spadochronu to już w ogóle inna bajka. Wtedy gwałtownie hamujesz. Prędkość opadania z otwartą czaszą to jest już lajtowe 20-30 km/h, dzięki czemu lądowanie jest bezpieczne. To mniej więcej tak jakbyś zeskoczył z murku o wysokości metra, nic strasznego.

Masz tu takie małe zestawienie, od czego zależy ta prędkość w swobodnym spadaniu:

• Pozycja ciała: To jest kluczowe. Leżąc płasko na brzuchu (pozycja „boxman”) stawiasz największy opór i lecisz najwolniej.
• Waga skoczka: Cięższa osoba, wiadomo, będzie spadać troche szybciej.
• Ubranie: Specjalne, obcisłe kombinezony zmniejszają opór powietrza i pozwalają osiągać większe prędkosci.
• Gęstość powietrza: Im wyżej jesteś, tym powietrze jest rzadsze i opór mniejszy, więc spadasz szybciej.

A i jest jeszcze taka dyscyplina jak speed skydiving. Tam goście w specjalnych kombinezonach i kaskach spadają głową w dół, żeby mieć jak najmniejszy opór. Rekordziści osiągają wogule kosmiczne prędkości, ponad 500 km/h! To już jest szaleństwo.

Jaka jest prędkość opadania spadochronu?

W nocy, tak, właśnie w nocy, te myśli przychodzą. Myśli o tym, jak to jest, kiedy ziemia oddala się, a potem znów się zbliża, powoli. Pamiętam, jak ja, Anka, pierwszy raz to przeżywałam. To było coś więcej niż tylko skok. To było zawieszenie, takie dziwne, między tym, co było, a tym, co nadchodzi.

Mówię o tym opadaniu ze spadochronem. Ludzie zawsze pytają, jak szybko się spada. To nie jest takie proste. Jest prędkość w przód, wiesz? Taka pozioma. Dla zwykłej sportowej czaszy, albo tej, co zabiera dwie osoby, takiej tandemowej, to jest około 15 mil na godzinę do przodu. Tak, dwadzieścia cztery kilometry na godzinę. Niewiele, prawda? To jak szybka jazda na rowerze, ale tam, wysoko, to czuje się inaczej. Dużo inaczej.

Ale to nie mówi wszystkiego. Prawdziwe opadanie, to w dół, zmienia się. Zależy od kilku rzeczy. Mój instruktor, pan Marek, zawsze to tłumaczył, spokojnie. Od obciążenia skrzydła, tak to nazywał. Czyli, ile my waży my – ja, Janek, czy ktokolwiek inny – w stosunku do wielkości tej kopuły, co nas niesie. Im lżej, tym wolniej. Jak wtedy. Byłam lżejsza. I zależy też od konstrukcji czaszy. Każda jest trochę inna, każda ma swój charakter.

Czasami myślę, że to tak jak z życiem. Nie zawsze idziesz w jednym, stałym tempie. To się zmienia.

Oto szczegóły, o których wtedy pan Marek opowiadał:

• Prędkość w przód: Typowa prędkość pozioma spadochronu sportowego lub tandemowego wynosi około 15 mil na godzinę (24 km/h). Ta prędkość pozwala na kontrolowane sterowanie i przemieszczanie się w powietrzu.
• Prędkość opadania pionowego: Nie jest stała. Zależy od:
  • Obciążenia skrzydła: To stosunek łącznej wagi skoczka/skoczków i sprzętu do powierzchni czaszy. Większe obciążenie oznacza szybsze opadanie. Mniejsze obciążenie to wolniejsze, bardziej "leniwe" lądowanie.
  • Konstrukcji czaszy: Różne modele spadochronów są projektowane z myślą o różnych celach. Niektóre są stworzone do szybkiego, dynamicznego latania, inne do stabilnego, spokojnego opadania. Na przykład, eliptyczne czasze sportowe mogą być szybsze i bardziej wymagające, podczas gdy prostokątne czasze tandemowe są zazwyczaj bardziej stabilne i mają niższą prędkość opadania, zapewniając komfort.

Ile trwa skok z 4000 metrów?

No więc słuchaj, to jest tak. Jak pytasz ile trwa cały ten skok spadochronowy z 4000 metrów to całość jest podzielona na dwa takie główne etapy. Pierwszy to jest ta najlepsza część, czyli wolne spadanie.

Swobodne spadanie z 4000 metrów trwa prawie minutę, tak dokładnie to jakieś 50 sekund. Wiesz ten moment jak wyskakujesz i nagle taka cisza a potem wiatr w uszach, masakra. Ja, Marek, skakałem w zeszłe wakacje z moją dziewczyną Kasią, to było jej marzenie. I te 50 sekund to jest wogóle inny wymiar, lecisz sobie z prędkością samochodu wyścigowego i patrzysz na ziemię która jest tak daleko. Super uczucie.

A potem, jak już jesteście niżej, instruktor otwiera spadochron. I wtedy zaczyna się drugi etap. Lot na otwartym spadochronie to już spokojniejsza bajka, trwa od 7 do 10 minut. Jest cicho, spokojnie, można sobie pogadać z instruktorem, on ci pokazuje co gdzie jest na dole. Można nawet przez chwile posterować tym spadochronem. To jest na prawdę fajne, bo po tej adrenalinie masz chwile na ochłonięcie i podziwianie widoków.

Czyli podsumowując, samo sedno skoku to te kilkadziesiąt sekund, a potem jest jeszcze relaks w powietrzu.

A i jeszcze kilka rzeczy, jakbyś chciał wiedzieć:

• Prędkość spadania: Podczas tego swobodnego spadania osiągasz prędkość około 200 km/h. To jest dopiero jazda!
• Wysokość otwarcia spadochronu: Główny spadochron otwiera się na wysokości około 1700 metrów nad ziemią. Jest więc jeszcze sporo czasu na spokojny lot.
• Całkowity czas: Pamiętaj, że zanim skoczysz, to jeszcze lecisz samolotem na te 4000 metrów, co zajmuje z 20-25 minut. Więc cała przygoda od wejścia do samolotu do lądowania to z pół godziny. Morzna powiedzieć, że to szybko mija.

Z jaką prędkością ląduje spadochroniarz?

Z jaką prędkością ląduje spadochroniarz? No dobra, niech będzie konkretnie, bo ludzie lubią konkrety. Spadochroniarz, ten szalony ptak po wyfrunięciu z samolotu, przybywa na glebę z prędkością, która średnio wynosi bagatela 6 metrów na sekundę. Tak, sześć. To tak jakbyś zasuwał na rowerze, ale bez pedałowania, za to z wiatrem we włosach i ziemią coraz bliżej ryja.

W przeliczeniu na takie bardziej samochodowe jednostki, to będzie około 21 kilometrów na godzinę. Nie pędzi jak wariat, co nie? Nie ma co się bać aż tak bardzo. To nie jest jakiś sprint Usaina Bolta, tylko raczej spacer z przyspieszonym krokiem.

A co podczas samego lądowania? A no, to już jest cała filozofia! Bo przecież nikt nie chce wbić się w ziemię jak palik do pomidorów, prawda? Dlatego, mój drogi, jest tam hamowanie. Takie powietrzne hamowanie, co to spowalnia delikwenta. I co najważniejsze, nie lecisz na łeb na szyję prosto w dół.

Tu jest cała sztuka, żeby ten kąt lotu był taki bardziej płaski, żebyś "sunął tyłkiem po ziemi", a nie lądował jak bomba zrzucana na pijanego szwagra na weselu. Wiesz, delikatnie, elegancko, z lekkim poślizgiem, a nie z hukiem, jakbyś spadł z drabiny prosto na dynię.

Mój kuzyn, Staszek z Koziej Wólki, co to niedawno skakał po raz pierwszy w 2024 roku, opowiadał, że czuł się jakby lądował na poduszce. Chociaż potem przyznał, że to poduszka była chyba z kamienia, bo go bolało wszystko przez tydzień. No cóż, Staszek to taki trochę mazgaj jest.

Jego żona, Grażyna, mówiła, że to tylko "bóle wzrostowe", bo w końcu poczuł, że żyje. Prawdziwy chłop powinien to znieść bez jęków, jak prawdziwy wojownik, a nie jak księżniczka na ziarnku grochu.

Dodatkowe informacje, żebyś nie czuł się jakbyś kupił puste pudło po telewizorze:

• To nie jest lot rakietą: Nie licz, że wylądujesz z prędkością światła. To jest bardziej spacer po parku, ale z lotu ptaka i nieco szybszy. 6 m/s, powtórzę, sześć metrów na sekundę!
• Wiatr, ten wredny typ: Jak zawieje mocniej, to potrafi cię przesunąć jak suchy liść. Wtedy lądowanie może być bardziej "dynamiczne", czyli po naszemu – trochę cię przewieje po polu. W 2024 roku, pamiętam, jak nasz lokalny instruktor, pan Marian, lądował w krzakach, bo wiatr go zaskoczył. Minął się z wyznaczoną strefą o dobre dwadzieścia metrów!
• Rodzaj spadochronu ma znaczenie: Są spadochrony takie „szkolne”, co to lądują jak ciężarówka, i są takie „sportowe”, co to tną powietrze jak nóż. Im bardziej sportowy, tym prędkość pozioma większa, a pionowa też może być ciut inna. To jak porównać Malucha do Porshe – oba jadą, ale inaczej.
• Umięjętności to podstawa: Nawet z najlepszym sprzętem, jak jesteś oferma, to i tak wylądujesz jak kupa nieszczęścia. Trzeba umieć "przyziemić", panie! Odpowiednio zaciągnąć linki, wypłaszczyć tor lotu, żeby nie było wielkiego "glebowania".