Jak długo człowiek może żyć bez snu?

Okej, spójrzmy na to spanie… Boże, ile ja razy nie spałam! 11 dni bez snu? No nie wierzę. Niby jakiś eksperyment w latach 60-tych… Ale serio?

Słuchajcie, ja rozumiem zarwane noce. Kto ich nie ma? Sesja, dziecko chore, impreza… Ale żeby 11 dni nie zmrużyć oka? To jest jakiś kosmos. Pamiętam, jak raz przez całą noc siedziałam, pisząc pracę. Rano wyglądałam jak zombie, a myśli miałam totalnie rozlazłe. Jakbym była po prostu… nie wiem, we mgle. Serio, wszystko mi się myliło, literówki w każdym słowie. Już wtedy czułam, że to nie jest normalne, no nie?

A 11 dni? To już chyba musi być jakiś hardcore. Wyobrażacie sobie w ogóle? Co to za ludzie, którzy wytrzymali tyle czasu? Pewnie wariowali. Zresztą, co się z nimi działo potem? Umierali po cichu, jak się w końcu położyli spać? W sumie to ciekawe, że nie wiadomo, co się dzieje, jak się przestanie spać na dłużej. Może jednak lepiej nie sprawdzać, hm?

I w ogóle, dlaczego ludzie w latach 60-tych robili takie dziwne rzeczy? To jakieś obsesje na punkcie wytrzymałości? Może chcieli udowodnić, że człowiek to maszyna nie do zdarcia? A może po prostu byli szaleni? No nie wiem, jakoś nie mogę tego pojąć, serio.