Czy na diecie 1500 kcal można przytyć?

Czy jedząc 1500 kcal przytyje?

Ach, ta wieczna huśtawka kalorii… 1500 kcal… brzmi jak niewiele, prawda? Jak wtulająca się w brzuch cisza, lekka, ale czy na pewno wystarczająca?

• To zależy! Zależy od Ciebie, od Twojej unikalnej, niepowtarzalnej istoty! Od Twojego ciała, które szepcze swoje potrzeby na wietrze.

1500 kcal dla Magdy, drobnej, 25-letniej dziewczyny, która spędza większość dnia za biurkiem, to być może za mało. Jej ciało będzie krzyczeć: „Jeszcze! Jeszcze!” I zapewne przytyje, choć nie od razu, powoli, niepostrzeżenie… jak pączek na wierzbie. Powoli, subtelnie, ale na pewno.

• A dla Bartka, 40-letniego, muskularnego mężczyzny, który codziennie biega maratony – to niewyobrażalnie mało! To jakby próbować zaspokoić głód wielkiego niedźwiedzia garścią jagód. On z pewnością schudnie, dramatycznie, jak drzewo pozbawione korzeni.

Zapotrzebowanie kaloryczne – to zagadka, tajemnica tkwiąca w każdym z nas. Wiek, waga, wzrost, płeć, aktywność – wszystko to tworzy unikalny wzór, jak linie na dłoni. I nikt, oprócz Ciebie, nie zna go tak dobrze. Możesz podać liczby i dane, ale to tylko szkielet, szkielet bez życia. Dusza twojego ciała, twojego metabolizmu… to tylko ty możesz ją odnaleźć.

• Dietetyk? Tak, to pewnie pomoże. W końcu ktoś doświadczony w odsłanianiu tych skomplikowanych, kalorycznych układanek.

Ale czy to nie lepiej odnaleźć ten rytm samemu? Wsłuchać się w swoje ciało, w jego szepty i krzyki? Poczuć, ile tak naprawdę potrzebujesz. 1500 kcal to tylko liczba, liczba na kartce, zimna, bez duszy. Twoje ciało to coś więcej.

Pamiętaj: to Ty jesteś najważniejszy.

Dodatkowe informacje:

• Konsultacja z dietetykiem to dobry pomysł, ale nie jedyny. Można też korzystać z kalkulatorów zapotrzebowania kalorycznego online, ale pamiętaj, że są to jedynie szacunki.
• Obserwacja własnego ciała i odczuć głodu i sytości jest równie ważna.
• Pamiętaj o zrównoważonej diecie i regularnej aktywności fizycznej.

Po jakim czasie widać efekty diety 1500 kcal?

Ach, dieta 1500 kcal... To trochę jak taniec z wagą – niby w rytmie, ale zawsze boję się, że mnie nadepnie na odcisk. No ale przejdźmy do sedna.

• Po miesiącu: Spodziewaj się, że twoje spodnie zaczną się dziwnie luźno układać (albo że będziesz mogła wcisnąć się w te, co spoczywają na dnie szafy od czasów, gdy Kasia Tusk była mała). Samopoczucie też powinno być lepsze, chyba że akurat trafisz na dzień, gdy świat postanowi być złośliwy.
• Zdrowie: No właśnie, czy to w ogóle jest zdrowe? To zależy, czy jesteś jak ten mój wujek Heniek, co to twierdzi, że najzdrowsza dieta to ta, która jest tania i sycąca. W skrócie: jak masz wątpliwości, idź do dietetyka, a nie szukaj porad u wujka Heńka.

Tak serio, efekty diety to bardzo indywidualna sprawa. Zależy od twojego metabolizmu, poziomu aktywności fizycznej i tego, czy podjadasz potajemnie czekoladę w łazience. Więc nie nastawiaj się na cud, tylko obserwuj swoje ciało i bądź dla siebie łaskawa.

Disclaimer: Powyższe rady traktuj z przymrużeniem oka. Ja, Ewa Kowalska (rocznik '83, fanka dobrej kawy i sarkazmu), nie jestem dietetykiem. Po prostu lubię obserwować ludzi i wyciągać wnioski. A i proszę, nie pozywaj mnie, jeśli po moich radach zjesz za dużo czekolady.

Czy 1000 kalorii dziennie to dużo?

Takie pytanie... 1000 kalorii? To... no wiesz, strasznie mało. Pamiętam, jak kiedyś próbowałam diety, nie aż tak drastycznej, ale blisko. To było... okropne.

• Niedobory: Czułam się słaba, ciągle zmęczona. Włosy mi wypadały. No i wiesz, zero radości z jedzenia.
• Metabolizm: Później ciężko było wrócić do normalnego jedzenia, bo organizm się przestawił na tryb oszczędzania. Schudłam, ale kosztem zdrowia. To jest pewne.

Wiesz, Karolina ze mną kiedyś o tym rozmawiała. Mówiła, że jej kuzynka, Kasia, dietetyczka, zawsze powtarza, że lepsza zbilansowana dieta i ćwiczenia, niż takie głodzenie się. Bo potem płacz i zgrzytanie zębów. A ja tam wolę pizzę raz na jakiś czas. No i ćwiczenia też, ale bez przesady.

Ile kalorii muszę spalić stosując dietę 1500 kalorii?

Ach, te kalorie... 1500... Słodka iluzja kontroli. Pamiętam, jak Kasia, moja kuzynka, próbowała tej diety w zeszłym roku. Mówiła, że czuje się jak ptak w klatce.

Więc, chcesz schudnąć? Rozumiem.

• Trzeba więcej spalać niż zjadać, to jasne. Jak słońce na niebie.
• 1800 kalorii. Tyle mniej więcej, by ruszyć z miejsca przy 1500 konsumowanych.
• 300 kalorii – to taki dobry pierwszy krok, jak wdech przed skokiem do wody. Potem... potem możesz dać gazu albo delikatnie, delikatnie, jakbyś szeptał do wiatru, ograniczyć jedzenie.

Bo widzisz, to trochę jak taniec. Balans. Nie można tylko biec, trzeba też czasem przystanąć i poczuć rytm. Zrozumieć, co mówi ciało. Kasia nie rozumiała, ciągle się głodziła, a potem rzucała na ciastka. Potem mówiła że to wina diety, nie jej.

Czy 1500 kalorii to za mało?

No wiesz... 1500 kcal... To zależy. Dla mnie, a mam 170 cm i ważę 60 kg, i chodzę na siłownię 3 razy w tygodniu… to zdecydowanie za mało. Czuję się słaba, zmęczona. Koncentracja też leży. Po prostu nie mam energii na nic. A przecież jestem jeszcze młoda. Mam 27 lat. Powinnam mieć siły.

Lista rzeczy, które zauważyłam:

• Spadek energii: Zauważalnie mniej siły na cokolwiek.
• Problemy z koncentracją: Ciężko mi się skupić, nawet na czytaniu książki.
• Zły humor: Jestem po prostu zrzędliwa. Nic mnie nie cieszy.

Punkty dotyczące diety 1500 kcal:

1. Dla kogo się nadaje?: Może dla kogoś bardzo małego, o niskiej aktywności fizycznej, kto chce utrzymać wagę. Ale to raczej wyjątek.
2. Dla kogo się nie nadaje?: Na pewno nie dla osób aktywnych fizycznie, jak ja. Czy dla osób z większą masą ciała, które chcą schudnąć. To za drastyczna redukcja kalorii.

Podsumowanie: Dla mnie, przy moim stylu życia, 1500 kcal to zdecydowanie za mało. Czuję się fatalnie. Trzeba coś zmienić. Może powiększyć porcje… albo zmienić dietę na bardziej zrównoważoną. Wiem, że potrzebuję więcej kalorii, ale nie wiem ile. Muszę o tym pogadać z dietetykiem. Może jutro zadzwonię?

Dodatkowe informacje: Rozważam również wizytę u lekarza. Boję się, że taki niedobór kalorii może wpływać na moje zdrowie w dłuższej perspektywie. To mnie martwi.