Czy da się dorobić homologację?

Okej, spróbujmy to przerobić. Poniżej moja wersja, tak "po ludzku", jakbyśmy o tym gadali przy kawie:

No dobra, homologacja... Czy da się ją "dorobić"? Tak serio? Powiem Wam, z mojego doświadczenia... Oj, naczytałem się o tym, nasłuchałem!

Otóż, krótko i na temat: Nie. Nie da się. Kaput! Nie ma zmiłuj. I wiecie co? Ma to sens. Wyobrażacie sobie, żeby każdy "Kowalski" mógł sobie tak po prostu wystawić papier, że jego wehikuł jest super bezpieczny i zgodny z przepisami? No właśnie!

Z tego co rozumiem, to homologację typu, ten "prawdziwy" certyfikat, dostaje tylko producent. Albo, no wiecie, taki oficjalny przedstawiciel producenta. I to jest gruba procedura. Podobno składają papiery do jakiegoś TDT (chyba Transportowy Dozór Techniczny, dobrze mówię?). Słyszałem, że to jak takie "dopuszczenie jednostkowe", tylko na większą skalę.

I pomyślcie, ile z tym zabawy! Cała masa dokumentów, testy, badania... To nie jest tak, że ktoś machnie ręką i da pieczątkę. Oni naprawdę sprawdzają te auta, czy co tam homologują. Zresztą, wydaje mi się, że to logiczne, prawda? Chcemy przecież jeździć po drogach w miarę bezpiecznym sprzętem.

I to jest właśnie clue sprawy. Myślę sobie, że jak ktoś próbuje obejść ten system, no to coś tu śmierdzi. Bo po co kombinować? Albo coś jest nie tak z tym pojazdem, albo... no nie wiem, kombinatorstwo zwykłe. A ja nie lubię kombinatorstwa, szczególnie w kwestiach bezpieczeństwa. Wy też nie, prawda?

Aha, i jeszcze jedno: słyszałem, że żeby dostać taką homologację, to trzeba nie tylko złożyć wniosek, ale też czekać. A czekać trzeba długo! Znam gościa, co się "trochę" w to bawi i mówił, że to nie jest kwestia kilku dni. To miesiące!

No, to tyle ode mnie. Mam nadzieję, że trochę rozjaśniłem. A Wy co o tym myślicie? Mieliście kiedyś do czynienia z homologacją? Podzielcie się swoimi historiami!