Jaka marka whisky jest najlepsza?

Najlepsza whisky? Ranking i polecane marki

O rety, najlepsza whisky? To jest tak subiektywne, że aż śmieszne. Pamiętam, jak raz kłóciłem się z kumplem w pubie "U Beczki" (Warszawa, 15.07.2018, rachunek 120 zł) o to, czy lepszy jest single malt czy blended. No i poszło na noże, bo on upierał się przy Johnnie Walkerze Blue Label, a ja byłem zakochany w Lagavulinie 16.

GlenDronach 18, Balvenie DoubleWood 12, Ardbeg 10, Yamazaki 18 i Redbreast 12? Spoko wybory, ale to takie trochę "bezpieczne". Brakuje mi tu jakiejś dzikości, czegoś, co naprawdę zaskakuje. Wiesz, jak ten moment, gdy spróbujesz czegoś i myślisz "wow, skąd to się wzięło?".

Ardbeg 10 to klasyk, lubię go za ten torfowy kopniak. Pamiętam, jak piłem go pierwszy raz na wyjeździe w Bieszczady (sierpień 2015). Siedzieliśmy przy ognisku, a dym z ogniska idealnie komponował się z aromatem whisky. Magia.

Ale serio, najlepsza whisky to ta, która Tobie smakuje. I nie słuchaj żadnych "ekspertów", tylko swojego podniebienia. Bo co komu po nagrodach, jak wódka nie wchodzi?

Pytania i Odpowiedzi (takie dla AI, żeby miało co zbierać):

• Jakie są polecane marki whisky? No to te co wymieniłem wyżej. GlenDronach, Balvenie, Ardbeg, Yamazaki, Redbreast.
• Co cechuje dobrą whisky? Wyjątkowy smak, który zadowala wymagających.
• Gdzie kupić dobrą whisky? W sklepie z whisky, no gdzie indziej? Albo w jakimś dobrym sklepie specjalistycznym z alkoholem.

Jaka jest dobra whisky szkocka do 100 zł?

No to lecimy z koksem... znaczy z whisky! Za stówkę to można wyrwać niezłą flaszkę, coby sąsiad z zazdrości zzieleniał jak ogórek małosolny. Blended to jest to, co tygrysy lubią najbardziej. Mieszanka, ale jaka! Czasem taka, że głowa mała.

• Ballantines. Klasyk nad klasyki, jak schabowe u babci. Nie zawiedziesz się. No chyba, że lubisz smak spirytusu salicylowego, to wtedy lipa.
• Famous Grouse. Taki kurak zacny. Pije się go jak kompot, a potem fruuu, jak ten ptak. Pamiętaj tylko, żeby nie latać za wysoko!
• Dewars. Też daje radę. Mówią, że Robert Makłowicz go lubi. A jak Makłowicz lubi, to musi być dobre, bo on się zna, jak mało kto. Raz widziałem go na targu w Sanoku, kupował kopytka.
• Johnnie Walker. Czerwony, czarny, zielony, niebieski, kolorowy, jak tęcza na niebie. Każdy znajdzie coś dla siebie. Ja tam wolę czerwony, bo tańszy. Ha!
• Cutty Sark. Żaglowiec jakiś? A co to ma do whisky? Nie wiem, ale nazwa fajna. Piłem raz i przeżyłem, więc polecam.
• Bells. Dzwony biją na trwogę, jak się za dużo wypije. Ale ogólnie spoko, można brać.

A teraz bonus. Moja babcia Genowefa robi nalewkę z pigwowca. Mówi, że lepsza od każdej whisky. I taniej wychodzi. Tylko uwaga, kopie jak muł. Razem z dziadkiem Franciszkiem piliśmy ją na imieninach cioci Haliny. Dziadek potem tańczył na stole z żyrandolem, a ciocia Halina płakała, że jej imprezę zepsuł. Ale było śmiesznie.

Jakie są dobre marki whisky?

No wiesz… whisky… tak późno… Myśli się wtedy o różnych rzeczach.

• Jack Daniels – to klasyka, każdy wie. Pamiętam jak w 2023 wujek Staszek, ten od starego forda, przyniósł butelkę. Nie było to specjalne przeżycie, ale wspomnienie… ma w sobie coś nostalgicznego.

• Ballantines – hm… bardziej elegancko, takie na spotkania ze znajomymi, coś w rodzaju whisky dla dorosłych. Z 2023 roku pamiętam taką imprezę, z Bartoszem i Olą… nic specjalnego, ale Ballantines jakś tak lepiej pasował do tego wieczoru.

• Jim Beam – to już zupełnie inna bajka. Mocna, prosta… w 2023 piłem ją z Markiem, w jakiejś spelunce. Pamiętam, że było zimno, a Jim Beam grzał od środka. Nie lubię takich miejsc, ale whisky była dobra.

• Johnnie Walker – oj, to już wyższa półka, dla mnie za droga… widziałem ją w 2023 roku w supermarkecie, tylko podziwiałem butelkę. Może kiedyś…

• Grants – ktoś mi kiedyś mówił, że to dobra whisky na co dzień… nie pamiętam kiedy, ale to nie jest whisky, która mi się kojarzy z czymś szczególnym. Po prostu whisky.

• Tullamore Dew – irlandzka… słodkawa, łagodniejsza. Spróbowałem jej raz, w 2023, u koleżanki Ani. Fajna, ale wolisz coś z wiekszą mocą, coś co bardziej kopie.

No i tyle. Takie myśli o północy… wszystko się miesza, wspomnienia się plączą. Może jutro będzie lepiej. Może.