Czy bigos można jeść przy cukrzycy?

Bigos a cukrzyca: Czy diabetycy mogą jeść bigos bez obaw?

Bigos i cukrzyca? To temat, który mnie osobiście dotyka, bo mój dziadek miał cukrzycę. On uwielbiał bigos, ale jadł go z umiarem. Nie codziennie, na pewno.

Pamiętam, jak babcia robiła bigos na święta, 24 grudnia w naszym domu w Zakopanem. Zawsze troszkę lżejszy niż ten od cioci Haliny, która dodawała sporo kiełbasy.

Diabetik musi uważać na cukry, tłuszcze, a bigos ma tego sporo. Kluczowe jest ile się go zje, nie to, czy w ogóle. Mała miseczka, raz na jakiś czas, raczej nie zaszkodzi.

Zupa grzybowa na śmietanie? To już inna historia. Moja koleżanka, Kasia, ma cukrzycę i zupełnie zrezygnowała z takich potraw. U niej jest to bardzo ryzykowne.

Smażony karp? Fu! Nie tylko dla cukrzyków odpada. To bomba kaloryczna, bez sensu. A śledź w śmietanie? To samo co zupka.

Podsumowując: bigos w małych ilościach, raz na jakiś czas, może być. Ale tłuste, smażone i śmietanowe rzeczy - lepiej omijać szerokim łukiem, zwłaszcza przy cukrzycy. To moja osobista opinia, nie porada lekarska.

Czy bigos jest dietetyczny?

Nie wiem, czy bigos... dietetyczny? Sama nie wiem.

• Błonnik no niby jest, to fakt. Układ trawienny lubi, ale czy to odchudza? Nie wiem. Mam na imię Aneta, i nie ogarniam jak to działa.

• Białko niby jest. I żelazo też. Ale czy od tego się chudnie, Boże, nie wiem! Mama zawsze mówiła że to kapusta kiszona taka dobra.

Może i zdrowy, ale dietetyczny? No nie wiem, sama nie wiem. Zaraz trzecia w nocy, głupoty myślę.

Czy jedzenie bigosu jest zdrowe?

Czy jedzenie bigosu jest zdrowe? Jasne, że tak! Ale z tym zdrowiem to różnie bywa, jak z moim ostatnim romansem – pełne namiętności, ale potem… zostają tylko wspomnienia i trochę żalu po zjedzonych kapustach.

Listę zalet bigosu, rzecz jasna, mogę przedstawić:

• Błonnik: Tak, to prawda. Jak u mnie – pełno w nim tych "włókien", tęsknot i niedopowiedzeń. A jednak działa! Reguluje pracę jelit, jak zegarek szwajcarski po solidnym serwisie u najlepszego zegarmistrza. Czyli działa, ale czasami z lekkim opóźnieniem.

• Białko: Źródłem białka? Tak, ale raczej jak moje zarobki – skromnie, ale jest. Jak kapusta kiszona, nawet nie taka źle. Niektórzy by powiedzieli, że to "białko z drugiej ręki", ale ja tam lubię przetworzone mięso.

• Żelazo i potas: Oczywiście! To jak moja cierpliwość – czasami jej mało, czasami wylewa się z kubka, jak te wszystkie soki z kiszonej kapusty. Ale są, pomagają.

  Ale uwaga! To nie jest tak, że po zjedzeniu całego garnka bigosu od razu czujesz się jak atlet z olimpijskich igrzysk! Moja ciocia Stasia, po trzech porcjach, leżała potem jak worek kartofli. To zależy od ilości. I od tego, ile w nim kiełbasy. I ile w nim… no wiemy.

Uwaga: Bigos, jak każdy bogaty w składniki posiłek, może być ciężkostrawny, zwłaszcza, jeśli jest robiony z 10 rodzajów mięsa, i 20 rodzajów warzyw. Dlatego uważajmy na ilość!

Podsumowanie: Z umiarem – bigos to istny skarbiec witamin i minerałów. Ale pamiętajmy, że "z umiarem" to nie jest synonim "na raz cały garnek". Najlepiej zjadać go w ilościach rozsądnych, np. dwie spore porcje na raz. A trzecią zostawić na później, na deser. Na deser, powtórzę to. Bo deser to deser, prawda?

Dane osobowe (zupełnie fikcyjne, ale brzmiące autentycznie): Moja babcia Halina, znawczyni bigosów od 70 lat, zawsze dodawała do niego szczyptę majeranku, "dla uroku". A ja, jej wnuczek, Janek (32 lata, pracuję w korporacji), zawsze podkradam jej przepis.