Co zrobić, że skóry z boczku?

Co zrobić ze skóry z boczku, aby była smaczna i chrupiąca?

Ach, skóra z boczku, to dla mnie zawsze była taka mała zagadka, no bo co z tym zrobić, żeby nie wyrzucić i żeby coś fajnego z tego wyszło. Kiedyś myślałem, że to tylko do smalcu, ale babcia mi pokazała inny, o wiele sprytniejszy sposób na wykorzystanie.

Pamiętam, kiedyś w listopadzie, chyba dziesiątego, u niej w Krakowie, jak robiła bigos. Taki prawdziwy, duży gar, na całe święta, napełniał całe mieszkanie niesamowitym zapachem. Wrzuciła tam wtedy te kawałki z boczku, co się przy golonce obcinało. To był klucz do smaku, absolutnie.

Jeden kawałek, lekko podpieczony, potem do kapusty, co się długo dusiła. On tam w sobie zbierał soki i oddawał swój bogaty, wędzony aromat. Cudo, po prostu, każda łyżka bigosu zyskiwała przez to niesamowitą głębię.

I wiesz, co najlepsze? Po wszystkim, jak już bigos był gotowy, tak na Wigilię, wyławialiśmy te skórki, co prawda, już nie chrupiące, ale oddały potrawie wszystko, co miały najlepszego.

Potem lądują poza talerzem, bo ich rola już się skończyła. Taki sprytny patent, prawda, zero marnowania.

Ale to nie tylko bigos. U mnie w domu, pewnego mroźnego lutowego dnia w 2018 roku, matka wrzucała ją do krupniku. Albo do żurku, to jest dopiero coś! Taki żurek na prawdziwym zakwasie, z grzybami suszonymi, to jest niebo.

Ta skóra, ona tam sobie powoli, cichutko, uwalniała mięsny posmak. Zupa nabierała głębi, której niczym innym nie uzyskasz. Smakowało, oj tak.

Kiedyś, jak robiłem kapuśniak jesienią, w sierpniu 2021, wrzuciłem kawałek, co mi został po przygotowaniu boczku do pieczenia. Kupiłem go za jakieś 17 złotych za kilogram w osiedlowym mięsnym w Otwocku. Efekt mnie zaskoczył.

To taki drobny gest, a zmienia całą potrawę. Nadaje jej duszę. Spróbuj kiedyś, sam zobaczysz. Moje małe, kulinarne odkrycie, którym z chęcią się dziele.