Co zjeść o 3 w nocy?

7 miesięcy temu 32 wyświetleń

Jeśli zgłodniejesz o 3 w nocy, sięgnij po lekkie i sycące przekąski. Idealnie sprawdzą się kanapki z pieczywem pełnoziarnistym z pastą warzywną lub ze strączków, wzbogacone świeżymi warzywami. Alternatywnie, rozważ pieczywo razowe z jajkiem na twardo i dodatkiem warzyw.

Komentarz 0 polubień

Może chcesz zapytać o to?Więcej

Co zjeść o 3 w nocy, gdy dopadnie Cię głód?

Kiedy budzi mnie to specyficzne ssanie w żołądku, tak gdzieś koło trzeciej nad ranem, to jest dla mnie sygnał, że mój organizm domaga się uwagi, i to natychmiast. Całe to gadanie o ostatnich posiłkach na trzy godziny przed snem nagle traci sens, bo ja przecież spałem spokojnie, a tu bum, pobudka na głoda. To naprawdę potrafi zburzyć całą noc.

Ten głód o trzeciej to bestia, której nie da się zignorować.

A propozycje, żeby o tej porze pichcić kanapki z pełnoziarnistego pieczywa, pastą warzywną czy ze strączków i do tego jeszcze warzywa, no cóż, brzmią zdrowo, ale o 3:15 w nocy, w mojej kuchni na Ursynowie, kiedy ledwo widzę na oczy, to trochę science-fiction. Gdzie mam znaleźć siłę na takie przygotowania.

Jajko na twardo o tej porze to już w ogóle misja specjalna.

Pamiętam jedną taką noc, 17 lipca, kiedy to wracałem z naprawdę długiego dyżuru. Do domu dotarłem tak po drugiej, a głód złapał mnie o trzeciej dwadzieścia. Wszystko krzyczało, bym sięgnął po coś szybkiego, bez myślenia, bez krojenia, bez wysiłku. Całe te rady o zdrowym jedzeniu wydawały się absurdalne w tamtym momencie.

Wtedy złapałem za banana, który leżał na blacie od wtorku. Był idealny.

Albo raz, to było jakoś 22 października, po jakimś szalonym spotkaniu, kiedy wróciłem do mieszkania na Woli, o 3:05 otworzyłem lodówkę i patrzyłem pustym wzrokiem. Zobaczyłem kawałek sera żółtego, takiego zwykłego, Kujawskiego, kupionego w Biedronce za jakieś 4 złote. Odkroiłem spory plaster i zjadłem. Bez chleba, bez niczego. Po prostu to był jedyny ratunek, by znowu zasnąć.

Człowiek ma swoje granice, szczególnie nocą. Czasem po prostu musimy zjeść, co jest pod ręką.

Co jeść w nocy, żeby nie przytyć?

Zmierzch. Dzień powoli umiera, gasnąc w purpurze i granacie, a miasto, świat, a nawet ja, oddychamy głębiej. Zmęczenie obejmuje ramionami, niczym stary przyjaciel, delikatnie, ale uparcie. Cisza zapada, ale w brzuchu… tam budzi się inna melodia, cicha, lecz natarczywa. To głód. Ten codzienny refren.

Kiedyś, kiedy jeszcze nie rozumiałam rytmu mojego ciała, Anna Kowalska jadła wszystko, co wpadło w ręce. Bez namysłu, bez refleksji. Ale teraz... teraz wiem, że noc to nie jest czas na szaleństwa. To moment ukojenia, ukojenia dla duszy i dla ciała. Chcę zasnąć lekka, a obudzić się rześka. To klucz.

Myśl wędruje, płynie powoli, niby rzeka przez senny krajobraz. Coś sycącego, ale nie obciążającego. Coś, co nakarmi, lecz nie uwięzi w ciężkości. Obraz pojawia się powoli, jak mgła nad jeziorem. Chleb. Jajka. Zieleń. Biel sera. Ciemna ryba. To jak paleta barw na obrazie. Obrazie smaku.

I tak, ta kolacja, ona jest… ona jest najważniejsza. Dla wielu to właśnie ten ostatni posiłek, ostatni uścisk jedzenia, który daje siłę. Czasem, tylko czasem, to jedyny posiłek, który przyjmują, zanurzeni w wirze dnia, w chaosie, w biegu. Znam to dobrze. Znam ten pęd. Znam to.

Więc co to jest, to światło w ciemności? Coś, co szepcze do ciała: „śpij spokojnie, jestem tu, by cię wspierać, nie obciążać”. To nie jest pusta obietnica. To konkret. Konkretne smaki, konkretne tekstury. Delikatność. Sytość. Bez winy. Bez ciężkości. Chcę czuć lekkość. Chcę.

Wyobrażam sobie ten chleb. Chleb pełnoziarnisty. Ciemny, z ziarnami, o zapachu ziemi i słońca. To podstawa, solidny fundament. I do tego jajka. Takie proste, a takie idealne. Gotowane na twardo, albo delikatny omlet. Proteina, energia, spokój. To jest spokój.

I zieleń! Zieleń, która krzyczy: „Życie!”. Warzywa liściaste, szpinak, rukola, tak świeże, jak poranna rosa. Albo gotowane warzywa, delikatne, słodkie marchewki, brokuły jak małe drzewka. To natura, która nas kocha, która nas wspiera. Czysta, niewinna.

A potem biel. Serek wiejski. Taki puszysty, delikatny, jak obłok. Czysta radość dla brzucha. I chude mięso, jak kurczak. Bez zbędnych ciężarów, po prostu to, co potrzebne. Czasem to ryba, ach, ta ryba! Szczególnie łosoś, z jego olejami, z jego mądrością morza. To wszystko. Wszystko.

Tak, to jest moja wieczorna pieśń. Moje ukojenie. Kiedyś Piotr, mój brat, śmiał się z moich "fit" kolacji. Ale ja wiem swoje. Czuję to. Moje ciało mi dziękuje. Cała ja, Anna, jestem spokojniejsza, lżejsza. Noc jest długa, a ja chcę ją przespać, nie przegłodnieć. Nie zgrzeszyć.

Aby każda noc była spokojna i lekka, a poranek pełen energii, wybieram świadomie. Oto, co jem, aby nie przytyć, a czuć się dobrze: