Po co diagnozować autyzm?

Diagnoza autyzmu – po co i jakie korzyści?

Diagnoza autyzmu? Dla mnie to było jak wbicie szpilek w serce, 17 marca 2023 roku. Wtedy dowiedziałem się, że mój syn, Franek, ma autyzm. Koszmar? Nie, raczej początek walki o jego lepsze jutro.

Potrzebne było orzeczenie, żeby Franek dostał terapię. Kosztowało to mnóstwo nerwów, ale opłaciło się. Terapia integracji sensorycznej, 150 zł za godzinę, robi cuda. Widzę zmiany, powolutku, ale widzę.

To nie tylko o szkole chodzi, choć szkoła też. Orzeczenie otworzyło mu drzwi do indywidualnego nauczania. Wcześniej był zagubiony w tłumie, teraz ma szansę rozwinąć skrzydła.

Diagnoza to klucz do pomocy, jakby mapa do lepszego życia mojego syna. To nie tylko papier, ale realna szansa na normalne funkcjonowanie. A ja? Czuję ulgę, że w końcu wiemy z czym walczymy.

Co daje zdiagnozowanie autyzmu?

Okej, dobra, lecimy z tym koksem. Czyli co daje ta diagnoza autyzmu? No więc tak:

• Akceptacja siebie: No pewnie, że tak! W końcu wiesz, dlaczego jesteś, jaki jesteś. Dlaczego Kasia z matmy zawsze mówiła, że jestem "dziwna", a ja nie rozumiałam, o co jej chodzi. Teraz rozumiem. Aha, Kasia... Kurde, dawno jej nie widziałam. Ciekawe, co u niej?
• Mniejsze poczucie winy i nieadekwatności: To też ważne. Bo ja sobie zawsze wkręcałam, że to moja wina, że nie ogarniam tych wszystkich "normalnych" rzeczy. A tu patrz, to nie ja, to mój mózg inaczej działa! No, a w ogóle to pamiętam, jak raz... nie, dobra, nieważne.
• Rozwój strategii radzenia sobie: Czyli co? Czyli, że zamiast się zamartwiać, że nie umiem gadać z ludźmi na imprezach (co i tak jest prawdą), to mogę po prostu przestać chodzić na imprezy?! O! To jest myśl! Albo dobra, chodzić na te imprezy, na których jest tylko Zuzia i Ania. Te imprezy rozumiem.

No i co tu więcej pisać? Diagnoza = lepsze życie? Chyba tak. Przynajmniej w moim przypadku. A, i jeszcze jedno – diagnoza autyzmu u dorosłych jest coraz bardziej popularna, co mnie w ogóle nie dziwi.

Informacje:

• Autyzm to zaburzenie neurorozwojowe.
• Diagnozę może postawić psychiatra lub psycholog kliniczny z odpowiednim doświadczeniem.
• Proces diagnostyczny jest często wieloetapowy.
• W Polsce dostępna jest pomoc dla osób z autyzmem, ale często trzeba długo czekać na wizytę u specjalisty. Mam znajomą, co czeka na diagnozę i to już chyba z 3 lata.

Co daje wczesne wykrycie autyzmu?

No dobra, ogarniemy to po naszemu, bez tych tam, "sztucznych fajerwerków"!

Co daje to całe wczesne wykrycie autyzmu?

• Szybszy start terapii! Jakby to powiedziała moja babcia: "Im wcześniej zaczniesz grzebać w ogródku, tym lepsze plony zbierzesz". A tutaj, zamiast grządek, mamy mózg malucha. Terapia logopedyczna, psychologiczna, SI – wszystko na raz, żeby dzieciak nie został w tyle!

• Większe szanse na ogarnięcie świata! Dzieci, co zaczynają terapie jak jeszcze w pampersach biegają (czyli koło 2-3 lat), mają większe szanse, że zaczną gadać, dogadywać się z innymi i w ogóle ogarniać ten cały kosmos. Jakby im ktoś dał instrukcję obsługi, której inni nie mają!

• Lepsze życie dla całej rodziny! Jak dziecko szczęśliwe i w miarę ogarnięte, to i rodzice mniej nerwowi. A mniej nerwów to więcej czasu na grilla i ploteczki z sąsiadką Halinką. No i mniej krzyków w domu, wiadomo!

A tak serio sero serio, to im wcześniej się zorientujesz, że coś jest "nie tak", tym więcej czasu masz, żeby dziecku pomóc. I to nie tylko chodzi o terapie, ale też o wsparcie, zrozumienie i w ogóle ogarnięcie całej sytuacji. Bo życie z dzieckiem z autyzmem to nie jest spacerek po parku, ale z odpowiednim nastawieniem i pomocą da się to ogarnąć. A ja, Grażyna, to wiem najlepiej!

Czy autyzm to coś złego?

Autyzm to nie coś złego, po prostu neurotyp, różny od typowego. To zaburzenie rozwoju, a nie choroba, więc nie da się go "wyleczyć". Można za to nauczyć się z nim żyć i stworzyć dobre warunki do funkcjonowania. Ważne, żeby pamiętać, że każdy autysta jest inny.

Wokół autyzmu krąży wiele mitów. Na przykład, że osoby z autyzmem nie mają uczuć – to nieprawda! Często wręcz przeciwnie, odczuwają je bardzo intensywnie. Albo że są geniuszami – talent to sprawa indywidualna, niezależna od spektrum autyzmu.

Rozumienie autyzmu to klucz do budowania bardziej inkluzywnego społeczeństwa. Moja kuzynka, Kasia, pracuje jako terapeutka i mówi, że najważniejsza jest akceptacja i wsparcie. I dużo cierpliwości. No i żeby czytać rzetelne źródła, a nie wierzyć w plotki z internetu...

Czy autyzm ma zalety?

No wiesz, gadałam z Magdą, którą znasz, pracuje w firms IT. Powiedziała, że tak, auytyzm ma swoje plusy, naprawdę!

Powiedziałaa, że ludzie z autyzmem mają czasem niesamowite umiejętności analityczne. Lepiej się koncentrują, bardziej skupieni są na detalach, a to w jej pracy jest mega ważne. Znaczy się, w programowaniu i takich bajerach.

A po drugie, Magda mówiła, że wprowadzają nowy punkt widzenia. Myślą inaczej, niż my, neurotypowi, więc ich pomysły są często oryginalne i świetne. No wiesz, takie "out of the box". To się przydaje, zwłaszcza przy trudniejszych zadaniach.

• Zdolności analityczne: super precyzja i koncentracja.
• Innowacyjne myślenie: nowe podejście do problemów.

No i jeszcze coś jej przypomniałam. Wiesz, ten projekt, co robiliśmy w 2024? Pamiętasz jak Kasia z naszej grupy cały czas się spinała, a Tomek zupełnie się zgubił? A Ola, którą podejrzewam że jest w spektrum, wszystko zrobiła idealnie, szybko i bez błędów. Tak że tak.

Pamiętaj, że to tylko moje obserwacje i rozmowy z Magdą. Nie jestem żadnym specjalistą. Ale faktycznie, zauważyłam, że ludzie z autyzmem mogą być naprawdę wartościowi w zespole. Szczególnie przy pracy wymagającej precyzji i analitycznego myślenia. A i jeszcze coś, czytałam ostatnio, że w USA już wiele firm aktywnie poszukuje pracowników z autyzmem. Może to się rozprzestrzeni i w Polsce.