Ile lat się robi doktorat?

Cztery lata... Cztery lata życia poświęcone doktoratowi na UW. Pamiętam, jak to brzmiało na początku – niby niewiele, prawda? A jednak... Cztery lata to kawał czasu. Cztery lata spędzone nad książkami, artykułami, badaniami... Czasem myślałam, że to się nigdy nie skończy. Doktorat na UW to nie bułka z masłem, uwierzcie mi. Stacjonarne studia, więc trzeba być na miejscu, w Warszawie. Dobrze, że chociaż stypendium dają – bez tego to chyba bym nie przeżyła. No bo jak? Czynsz, jedzenie, książki – wszystko kosztuje. Pamiętam, jak raz liczyłam, ile wydaję miesięcznie na same ksero… masakra! Nie chcę nawet myśleć.

Język polski albo angielski – można wybrać. Ja wybrałam polski, bo po co się męczyć, skoro po polsku myślę i śnię? Chociaż, może angielski by się przydał… Teraz żałuję trochę. Znam dziewczynę, która robiła doktorat z chemii po angielsku. Mówiła, że potem miała o wiele łatwiej ze znalezieniem pracy za granicą. A ja? No cóż… zobaczymy.

Cztery lata… Cztery lata zmagań, nieprzespanych nocy, ton kawy i hektolitrów łez. A potem obrona… Stres, jakiego nigdy w życiu nie czułam. Ale wiecie co? Warto było. Ten moment, kiedy komisja mówi "gratulacje, pani doktor"... Bezcenne. Naprawdę. Wszystkie te cztery lata nagle znikają, przestają mieć znaczenie. Liczy się tylko to uczucie… satysfakcji, dumy, ulgę wreszcie!