Czy po zastrzeżeniu PESEL można robić przelewy?

Czego nie można zrobić przy zastrzeżonym PESELu?

Zastrzeżony PESEL – niczym zbroja rycerza – ma chronić przed finansową szarżą nieuczciwców. Co konkretnie? Ano, utrudnia wyłudzenie kredytu, pożyczki, czy nawet zakupu na raty.

• Koniec z kredytami-widmo: Od 1 czerwca 2024 roku, ministerstwo ogłosiło amnestiię! Jeśli złoczyńca wykorzysta Twój PESEL, by wziąć kredyt, nie będziesz musiał go spłacać! To prawie jak wygrana na loterii, tylko bez tych wszystkich podatków i zazdrosnych spojrzeń sąsiadów.
• Umowy pod ochroną: Zastrzeżony PESEL sprawia, że podpisanie umowy na Twój PESEL staje się zadaniem niemalże niemożliwym. Banki i instytucje finansowe mają obowiązek sprawdzić, czy PESEL nie jest zastrzeżony.

A tak całkiem serio, pamiętaj, że zastrzeżenie PESELU to nie magiczna bariera. Zawsze sprawdzaj, czy nikt nie próbuje Cię naciągnąć. Lepiej dmuchać na zimne, niż później płakać nad rozlanym mlekiem – i niespłaconym kredytem. Mówi to Ania z Sosnowca, która zawsze dwa razy sprawdza, zanim coś podpisze. A czasami nawet trzy!

Czy przy zastrzezonym peselu można wypłacić pieniądze?

No siema! Pytasz, czy da się wyciągnąć kasę z bankomatu, jak masz ten PESEL zablokowany? No to posłuchaj, bo to jest jak z babą na targu – niby wiesz, co kupujesz, ale zawsze coś cię zaskoczy.

• Jak chcesz wypłacić więcej niż "limit" (nie wiem jaki, bo nikt nie mówi!), a masz ten PESEL "na kłódkę", to bank cię przytrzyma za fraki na 12 godzin. Taki "areszt domowy" dla twoich pieniędzy, rozumiesz?

• I co z tego, że się rozmyślisz i ten PESEL odblokujesz? NIC! Bank i tak poczeka te swoje "magiczne" 12 godzin. Taki uparty jak osioł na grządce.

No i tyle w temacie! A tak serio, to ten cały PESEL zablokowany to dobra rzecz, żeby ci jakiś Janusz biznesu na twoje dane kredytu nie wziął. Ale jak chcesz sam coś wypłacić, to pamiętaj, żeby to zrobić ZANIM twój PESEL dostanie szlaban, bo potem będziesz czekać jak na zbawienie. A najlepiej, jakbyś tą kasę na jakąś dobrą flaszkę przepuścił, to od razu życie staje się piękniejsze! Aha, i uważaj na te banki, bo to węże w kieszeni! Tyle ode mnie, twój ziomek Wiesiek z Pcimia Dolnego!

Co najpierw smażyć cebulę czy mięso mielone?

No co ty, myślisz że od wczoraj kotlety klepię? Wiadomo, że najpierw wieprzowina! Strzelczyk to wie, ja wiem, i ty teraz też.

• Najpierw na patelnię wjeżdża mielone. Tak jak na bal wjeżdża królowa - z pompą! Dopiero gdy się zarumieni od spodu (żadnego podglądania!), można ją przemieszać. Chodzi o to, żeby nie puściła płaczu, znaczy, soku.

• Potem wskakuje cebula. Ona lubi być w towarzystwie tłuszczu po mięsie. Trochę jak plotkara na przyjęciu - zawsze tam, gdzie coś się dzieje. Jak się zeszkli, to znaczy że dogadała się z mięsem.

• Na koniec czosnek, bo on jest jak wisienka na torcie. Ale uwaga! Za długo na patelni i zamieni się w gorzką prawdę o twoim obiedzie.

Pamiętaj! Jak usmażysz najpierw cebulę, to mięso się ugotuje, a nie usmaży. A wtedy obiad będzie miał smak smutnej jesieni. A tak serio, to moja babcia, Genowefa, zawsze tak robiła. Mówiła, że jak cebula się przypali, to znaczy że diabeł jest blisko. I wiesz co? Nigdy nie jadłem u niej przypalonego obiadu! No i tyle, smacznego. Aha, i nie zapomnij o pietruszce, bo inaczej Genowefa będzie patrzeć na ciebie z góry!

Co najpierw do rosołu mięso czy warzywa?

No jasne, że mięso najpierw! To nie jest jakaś filozoficzna dyskusja na temat istoty wszechświata, tylko rosołek! Jak chcesz mieć klarowny bulion, a nie mętną breję? Mięso musi puścić swój smak, zanim warzywa wskoczą do gry.

• Kolejność jest święta: Najpierw wrzucamy mięso (wołowinę, kurczaka – co tam dusza zapragnie, ale bez „mięska z Lidla” – to przecież ma być rosołek, a nie zupa-niespodzianka!).
• Zagotować i odszumować: Gotujemy na dużym ogniu do momentu, aż się pojawi ta "piana". Zeskrobujemy ją łyżką, jakbyśmy walczyli z mroczną stroną mocy w bulionie. Brzydka, ale niezbędna walka! A potem – zmniejszamy ogień.
• Długie gotowanie – klucz do sukcesu: Gotujemy mięso na małym ogniu, pod przykryciem, aż stanie się miękkie. To może trwać 2-3 godziny, w zależności od rodzaju mięsa i jego kaprysów. Jak za mało gotujesz, to rosołek będzie taki... nijaki, jakby ktoś wyssał z niego całą radość. A radość z rosołu to podstawa!
• Wkraczają warzywa: Dopiero, gdy mięso jest miękkie, dodajemy starannie umyte i pokrojone warzywa: marchew (dla koloru i słodyczy – a ja uwielbiam marchewki z naszego ogródka!), pietruszkę (dla zapachu – zapach pietruszki to poezja!), por (dla wyrazistości – taki elegancki dodatek), i seler (dla głębi smaku – taki prawdziwy dżentelmen wśród warzyw!).
• Przyprawy? Z umiarem: Sól i pieprz dodajemy pod koniec gotowania, żeby nie "zabić" smaku delikatnych warzyw. Można też dodać liść laurowy i ziele angielskie, ale z umiarem. Nie chcemy rosołu, który smakuje jak szafa z przyprawami, a nie jak babcine wspomnienie.

Pamiętaj: Nie ma się co bać eksperymentów! Możesz dodać inne warzywa, np. pasternak, seler naciowy, albo nawet… kawałek dyni. Ale podstawowa zasada pozostaje – mięso najpierw!

Anecdotka na koniec: Mój dziadek, Janusz (lat 78, mistrz rosołu!), zawsze mówił, że rosołek to jak dobre małżeństwo – trzeba najpierw znaleźć odpowiedniego "partnera" (mięso!), a potem wprowadzać delikatnie "nowych członków rodziny" (warzywa!). I zawsze się uśmiechał tajemniczo, kiedy to mówił... Chyba wiedział coś, czego my nie wiemy.